Στις μεγάλες πυρκαγιές του 2007 ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής εμφανίστηκε σε μία σύσκεψη φορώντας στρατιωτικό μπουφάν, όμοιο με εκείνα που φορούσε μερικές φορές ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ. Μέσα στη ζέστη της αυγουστιάτικης Αθήνας οι επικοινωνιολόγοι της τότε κυβέρνησης δεν δίστασαν να μεταμφιέσουν τον πρωθυπουργό σε μάχιμο στρατιωτικό για να δείξουν πόσο συμμετέχει στον πόλεμο κατά της φωτιάς.
Ο συμβολισμός που επιχειρήθηκε έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα. Την ώρα της μεγάλης καταστροφής, με τόσους νεκρούς στην Πελοπόννησο, ο πρωθυπουργός έδειξε να ενδιαφέρεται για την εικόνα του. Η μεταμφίεση του Καραμανλή δεν ήταν απλώς μια άστοχη επικοινωνιακή επιλογή. Ήταν μια ύβρις απέναντι στην τραγωδία που ζούσε η Ελλάδα εκείνες τις μέρες.
Το βράδυ της μεγάλης καταστροφής στο Μάτι έγινε μια άλλη σύσκεψη, πάλι με την παρουσία του πρωθυπουργού, των αρμόδιων υπουργών και υπηρεσιακών παραγόντων. Τώρα δεν είχαμε μεταμφίεση, αλλά το επικοινωνιακό παιχνίδι επιχειρήθηκε να παιχτεί με την απευθείας τηλεοπτική μετάδοση της σύσκεψης.
Οι μετέχοντες στη σύσκεψη άρχισαν να παίζουν ρόλους και να υπηρετούν όχι τις ανάγκες της αντιμετώπισης της καταστροφής, αλλά την τηλεοπτική σκηνοθεσία. Για κακή τύχη των κυβερνώντων η τηλεοπτική κάλυψη της σύσκεψης έγινε ένα αδιάψευστο ντοκουμέντο της κυβερνητικής ανικανότητας.
Ώρα 11. 40' το βράδυ της Δευτέρας 23 Ιουλίου, τη στιγμή που υπάρχουν νεκροί και εκατοντάδες εγκλωβισμένοι, οι υπουργοί ενημερώνουν τον πρωθυπουργό για άλλες πυρκαγιές, ασήμαντες σε σχέση με τη φονική φωτιά στο Μάτι. Είτε οι υπουργοί αγνοούσαν τι συνέβαινε, είτε γνώριζαν και παραπλανούσαν τον πρωθυπουργό και τους πολίτες. Η περίπτωση να ήταν στημένη η άγνοια με συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται απίθανη, γιατί σε λίγο όλοι θα μάθαιναν για τους νεκρούς.
Ακόμη και αν όλα είχαν γίνει σωστά, η εικόνα των υπουργών και των αρχηγών της Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος που ενημέρωναν τον πρωθυπουργό υποβαθμίζοντας όσα συνέβαιναν τη στιγμή εκείνη στο Μάτι, δηλώνει την ασύλληπτη ανικανότητα όσων είχαν την ευθύνη του συντονισμού της αντιμετώπισης της καταστροφής. Η ευθύνη σήμερα βαραίνει τον Αλέξη Τσίπρα, που καλύπτει τους υφισταμένους του.
Στην προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης της καταστροφής από την κυβέρνηση επιστρατεύτηκαν οι «ασύμμετρες απειλές», τα μισόλογα ότι οι πυρκαγιές ξεκινούν από ξένα σκοτεινά κέντρα. Δανεισμένο κατευθείαν από το οπλοστάσιο της κυβέρνησης Καραμανλή το 2007 το εγχείρημα της αποποίησης της ευθύνης, μέσα από αναπόδεικτες θεωρίες συνωμοσίας, θέλει να εκμεταλλευτεί το διάχυτο κλίμα καχυποψίας που υπάρχει στη χώρα μας. Ανάλογης ποιότητας είναι και οι αναφορές στην αυθαίρετη δόμηση και την κλιματική αλλαγή.
Αν η κυβέρνηση αξιοποιούσε την ενέργεια που ξοδεύει στις επικοινωνιακές επιχειρήσεις σε προετοιμασία και οργάνωση, ίσως τα αποτελέσματα να ήταν λιγότερο τραγικά. Αυτοί όμως ακόμα και την ώρα της μεγαλύτερης καταστροφής δεν σταματούν να στρεψοδικούν και να μηχανεύονται αντεπιθέσεις με ψέματα και μύθους.
«Το χωριό μας καίγεται και η πουτάνα λούζεται» έλεγαν παλιά. Ήταν όμως τόσο άδικο για τις πόρνες γιατί οι άνθρωποι δεν γνώριζαν ακόμη τι μπορούν να κάνουν υπουργοί και πρωθυπουργοί, όταν τα χωριά καίγονται στην κυριολεξία.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
