Ιστορίες του ματιού

Αρχίζω να ξενερώνω που ξεσηκώθηκα για την καμπάνια του #kiego, με αφορμή το αποτρόπαιο του Γουάινσταϊν. Δεν ήτανε λόγος αυτός να αφήσουμε την ουσία και να το γυρίσουμε στο ηδονοβλεπτικό, παίρνωντας όλοι μαζί μάτι τον Κέβιν Σπέισι, τον έναν και τον άλλον, και να φαντασιωνόμαστε πώς το τρίβουν το πιπέρι εις του Χόλιγουντ τα μέρη, την ώρα μάλιστα που συνεχίζουν να το τρίβουν ατιμωρητί και στης γιαγιάς μας την αυλή, ένας κόκορας λαλεί. Και τι λέει αυτός ο κόκορας; Θα σας πω εγώ, που ξέρω την κοκορική. Λέει λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, πως ο πιτσιρικάς που συνόδευε τον μπαμπά του στην πρόβα και καταγγέλλει σήμερα τον Κέβιν Σπέισι που του έβαλε χέρι, ότι δεν είχε καμιά δουλειά να βρίσκεται στην πρόβα, κι ότι μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και ο ίδιος ο μπαμπάς του, ο οποίος, απορροφημένος τάχαμου από το σκριπτ, δεν πήρε πρέφα πού διάτανο είχε τα ξερά του ο σκηνοθέτης, κάτω από το τραπέζι. Άιντε, άιντε! Άμα ήτανε να βλέπουμε και κάτω απ’ τα τραπέζια, δεν θα ήμασταν τώρα πατεράδες αλλά «Αδελφότητα Μεταλλαγμένων» στο X-Men.

Σοβαρά; Έχετε ποτέ καθίσει να ακούσετε ποιον μέμφονται τα παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση; Καλώς ή κακώς, μέμφονται περισσότερο τους γονείς τους παρά τον ίδιο τον κακοποιητή. Γιατί έπρεπε να ήταν εκεί για να τα προστατεύσουν, κι ας είχαν αποδημήσει στον άλλο κόσμο, που λέει ο λόγος, ενώ ο κακοποιητής πάει, πέταξε, για να τον αντικαταστήσει άλλος, κι άλλος, κι άλλος.

Βγαίνω στο μπαλκόνι μου να ποτίσω το βασιλικό μου, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι μαζί με το βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα, αλλά τι να γίνει; Αυτό που έκανε το Netflix να κόψει τον Κέβιν Σπέισι από τη σειρά είναι εντελώς αδιανόητο. Γιατί αν ήταν νοητό, θα ’πρεπε τώρα να κατεβάσω τη μισή μου βιβλιοθήκη και να τη ρίξω στο τζάκι. Έχουμε και λέμε: τον Σελίν γιατί ήταν φασίστας, τον Ντ’ Ανούντσιο γιατί ήταν κι αυτός φασίστας, τον Τόμας Μαν γιατί ήταν αιμομίκτης plus παιδεραστής, τον Σαρτρ και την Μποβουάρ γιατί ήταν βιτσιόζοι, τον Ζενέ γιατί ήταν απ’ όλα, τον Καββαδία γιατί έγραψε το «λένε για μένα οι ναυτικοί» και τον γλυκό μας τον Παλαμά γιατί δεν έχανε ευκαιρία να κομπλιμεντάρει τις κυρίες με έναν τρόπο, χμ, κάπως ανάρμοστο ακόμη και για σήμερα. Οπότε αφήστε τους νόμους να λειτουργήσουν και σταματήστε επιτέλους το μπανιστήρι. Α ναι, και αρχίστε το διάβασμα.