Το Χωροφυλακιστάν και η Κεραμέως

Δεν την γνωρίζω προσωπικά θα την αναγνώριζα όμως ακόμα και σε γενικό πλάνο του Κοινοβουλίου. Είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο της Βουλής, η μόνη νεαρή βουλευτίνα που, μετά συγχωρήσεως, δεν μου μυρίζει κουζινίλα και αποκτηθέντα κατά τύχην όλως φρουφρού κι αρώματα. Μα μοσχοβολάνε τα πτυχία, θα με ρωτούσες, και θα σου έλεγα: την σήμερον ημέρα, αν θες να προκόψεις στην πολιτική, όταν ακούς Σορβόννη να κρύβεσαι κι όταν ακούς Χάρβαρντ καλύτερα να λες ουκ οίδα τον άνθρωπο.

Έχει κι άλλα χαρακτηριστικά η κυρία Κεραμέως που κατά καιρούς ερέθισαν τους ασυμμάζευτους συνειρμούς μου. Και πρώτα απ’ όλα το όνομά της. Υπάρχει εκειμέσα κάτι το πήλινο από, αγνώστου εργαστηρίου, μελανόμορφο αγγείο ή κάτι από εκείνον τον συνονόματο αγρό, έτσι όπως τον περιγράφει ο ευαγγελιστής Ματθαίος στο επεισόδιο με την επιστροφή των τριάκοντα αργυρίων στους Αρχιερείς. «Συμβούλιον λαβόντες ηγόρασαν τον Αγρόν του Κεραμέως, εις ταφήν τοις ξένοις, δι ο εκκλήθη ο αγρός εκείνος Αγρός Αίματος, εως της σήμερον».

Ίσως αυτόν ακριβώς τον αγρό να αναθυμήθηκε η κ. Κεραμέως όταν έγραψε το παράτολμο πόστ στο φεησμπουκ για τη συμβολή της Αριστεράς στην πρόοδο της ελληνικής κοινωνίας, και το οποίον τόσο πολύ εξαγρίωσε τους νοσταλγούς του Χωροφυλακιστάν.

Ξέχασα να σας πω ότι η κ. Κεραμέως είναι εξέχον μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ. Όχι της ΕΡΕ ή του Ελληνικού Συναγερμού, που όσο να πεις, είχαν το πέτο τους πιτσιλισμένο με λίγο αιματάκι. Στη δεύτερη σεζόν του Game of Thrones, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιχείρησε, είναι αλήθεια, με θεσμικό τρόπο να τα λύσει αυτά τα ζητήματα, αλλά τι τα θες; Είναι πολλοί αυτοί που κάνουν ακόμα καριέρα με τα ματωμένα μας και, μεταξύ μας, δεν είναι απαραιτήτως όλοι τους δεξιοί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως δεν έχει καμιά δουλειά με αυτό το έρεβος. Ανασαίνοντας ήδη μισό βήμα από το σβέρκο του Τσίπρα θα έπρεπε να λέει ταυτόχρονα και «πίσω μου σ’ έχω σατανά». Και τότε εμείς, δεν αποκλείεται και να χειροκροτούσαμε. Όχι με σημαιάκια από τα πεζοδρόμια με την απαγορευτική κορδέλα, αλλά μέσα στο ίδιο run, μέσα στο ίδιο πατείς με πατώ σε. Αυτά και αμαρτίαν ουκ έχω.