Πανηγύριζε με αυταρέσκεια ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας στο σημερινό (Τετάρτη) υπουργικό συμβούλιο σχετικά με τη συμφωνία στο πρόσφατο Eurogroup, βρίσκοντας μόνο θετικά στην πρόσφατη απόφαση. Μερικά απ΄ όσα ανακοίνωσε στους υπουργούς του (δεν μεταδόθηκε ότι έγινε διάλογος) προτού ξεκινήσει για το εξωτερικό:
«Η συμφωνία του δεν αποτελεί το τέλος της κρίσης αλλά ανοίγει έναν καθαρό διάδρομο εξόδου από την κρίση και από τα μνημόνια»«Το μόνο που δεν χρειάζεται είναι ο εφησυχασμός». «Αντιθέτως τώρα είναι που πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες, τώρα που βλέπουμε την έξοδο»
Η συμφωνία αντιστοιχεί στους πολιτικούς στόχους που είχε θέσει η κυβέρνηση στην προηγούμενη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, λίγες μέρες πριν το Eurogroup, γιατί «προσδιορίζει με σαφή και καθαρό τρόπο τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος που θα εφαρμοστούν αμέσως μετά τη λήξη του προγράμματος»
«Καθιστούμε τους εταίρους μας συνεταίρους μας στην αναπτυξιακή προοπτική της οικονομίας»
Έγινε δεκτό το πάγιο αίτημα της ελληνικής πλευράς για την ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας
«Ορθώς δηλώσαμε ότι ίσως είναι η πρώτη φορά μετά τον δύσκολο συμβιβασμό του καλοκαιριού του 2015 που αισθανόμαστε δικαιωμένοι»
«Τρεις βδομάδες πριν πήραμε το ρίσκο και απορρίψαμε μια πρόταση που δεν εγγυώνταν την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και την προοπτική εξόδου στις αγορές με ασφάλεια»
«Ό,τι και να λένε όσοι επιμένουν σε στείρα και αδιέξοδη αντιπολιτευτική τακτική, το αποτέλεσμα της συμφωνίας κρίνεται πέραν ημών από τους καθ’ ύλην αρμόδιους. Από αυτούς που θα κληθούν να ξαναεμπιστευτούν την ελληνική οικονομία και να επενδύσουν στα ελληνικά ομόλογα»
«Τα ελληνικά δεκαετή ομόλογα σημείωσαν χθες τις καλύτερες επιδόσεις τους από την αρχή της κρίσης με επιτόκιο περίπου στο 5,5%. Αυτό αποτελεί ένα ασφαλές κριτήριο, έναν ποσοτικοποιημένο δείκτη εμπιστοσύνης, με βάση τον οποίο μπορεί να επαληθεύσει κανείς αν λένε αλήθεια κάποια στρατευμένα μέσα ενημέρωσης και η αντιπολίτευση που μιλούν για αποτυχία»
«Το επόμενο διάστημα η καθοδική πορεία των επιτοκίων θα συνεχιστεί, ώστε σύντομα να έχουμε τη δυνατότατη με πολύ κάλους όρους να κάνουμε δοκιμαστική έξοδο στις αγορές»
Η έξοδος στις αγορές αποτελεί έναν από τους βραχυπρόθεσμους στόχους και όχι τον κύριο στόχο της κυβέρνησης. Ο κύριος στόχος είναι «η πλήρης κινητοποίηση όλων των δυνάμεων, προκειμένου να στηρίξουμε την πραγματική οικονομία και να δώσουμε μια προοπτική δυναμικής επανεκκίνησης»
Με την άρση της αβεβαιότητας θα εισρεύσει ζεστό χρήμα στην αγορά και στην οικονομία το επόμενο διάστημα και οι ρυθμοί ανάπτυξης θα είναι ενδεχομένως και πιο υψηλοί από τους στόχους που έχουν τεθεί
«Θα ξεχάσουμε τις εφιαλτικές αναφορές σε κόφτες και ανάγκη λήψης μέτρων, καθώς η πορεία της οικονομίας θα εγγυάται την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων του προγράμματος»
«Η δυναμική ανάκαμψη της οικονομίας και η ανάπτυξη δεν θα είναι μια ανάπτυξη για τους λίγους, δεν θα είναι δείκτες και νούμερα χωρίς αντίκρισμα στην κοινωνία, αλλά τα οφέλη της θα τα καρπωθούν οι πολίτες»
«Διακηρυγμένος στόχος» είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς και «η ανάδειξη των σκοτεινών υποθέσεων των προηγούμενων ετών και των σημαντικών ευθυνών του πολιτικού προσωπικού»
«Δε θα υποχωρήσουμε στις δυνάμεις εκείνες που υπονόμευσαν το δημόσιο συμφέρον, που δωροδόκησαν και δωροδοκήθηκαν, που ξέπλυναν μαύρο χρήμα, είτε πρόκειται για την υπόθεση της Siemens, είτε για την υπόθεση της Novartis, είτε για τα εξοπλιστικά και το μεγάλο σκάνδαλο του Ερρίκος Ντυνάν που φέρνει στην επιφάνεια τις σκοτεινές πρακτικές του παλιού πολιτικού συστήματος»
«Το ίδιο και για εγκληματικές ενέργειες που ξεπερνούν κάθε όριο ανοχής, όπως η άθλια υπόθεση του Noor1 με τους δύο τόνους ηρωίνης και τους θανάτους μαρτύρων της υπόθεσης»
Η κυβέρνηση «θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της ώστε η δικαιοσύνη να αφεθεί απερίσπαστη να εξετάσει αυτές τις υποθέσεις και οι υπεύθυνοι να βρεθούν και να τιμωρηθούν»
Θα βρεθεί η «βέλτιστη λύση» στους συμβασιούχους του Δημοσίου, πρόβλημα που «δε δημιουργήθηκε επί των ημερών μας». Πρέπει να σταματήσει «αυτή η απαράδεκτη συνθήκη ομηρίας».
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
