Για κάποιους ήταν ένας κορυφαίος πολιτικός ηγέτης, τολμηρός, διορατικός, ευρωπαϊστής, αντιλαϊκιστής ειλικρινής. Ένας ηγέτης που έφυγε δικαιωμένος και πλήρης ημερών. Κατά άλλους, στα κρίσιμα σημεία της ιστορίας, ο εκλιπών, βρέθηκε απέναντι σε ό, τι πρέσβευε ο προοδευτικός κόσμος, εκφραστής του πλέον επιθετικού νεοφιλελευθερισμού. Το βέβαιο είναι ότι όποιο αφήγημα και να διαλέξει ο καθένας, ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδος, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ήταν μια προσωπικότητα που σφράγισε ανεξίτηλα το δημόσιο βίο του τόπου. Που ταύτισε τη ζωή του και την πολιτική του διαδρομή με τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.Και σαν τέτοιον, σαν τον τελευταίο των μεγάλων πολιτικών τον αποχαιρέτησε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και πλήθος κόσμου.
Ένα πλήθος κόσμου, που από πολύ νωρίς το πρωί στήθηκε στην ουρά κάτω από τον καυτό ήλιο, με τους τουρίστες να κοιτούν περίεργα και να περιμένουν επίσης μη ξέροντας τι, προκειμένου να πει το τελευταίο αντίο, μέσα στη Μητρόπολη. Καθώς οι ώρες περνούσαν, βέβαια, ο εκνευρισμός των παρευρισκομένων ήταν φανερός και κλιμακωνόταν . Τα σπρωξίματα, οι φωνές και οι διαμαρτυρίες δεν έλειψαν, ενώ τα αίματα άναψαν όταν το πλήθος, σπρώχνοντας, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα της Μητρόπολης, χωρίς οι αστυνομικοί που πίεζαν από μέσα να μπορέσουν να την κρατήσουν.
Ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης ανήσυχος φώναζε στη ενδοσυνεννόηση του « Η πόρτα έσπασε. Δεν μπορώ να κρατήσω τον κόσμο. Στείλτε μου μια διμοιρία». Τελικά η είσοδος ασφαλίστηκε. Ωστόσο, καθώς αρκετοί επίσημοι έφθαναν αργοπορημένοι, η αντίδραση ξαναφούντωνε.
Από τους τελευταίους που έφτασαν ο Πάνος Καμμένος, έσπρωξε λίγο στην πόρτα, δάκρυσε μπροστά στο φέρετρο του Προέδρου. Αργοπορημένος και ο Νίκος Δένδιας, όπου μέλη της ΝΔ του φώναζαν εκεί στο τζαρτζάρισμα ούτε στην ΠΑΟΚΑΡΑ τέτοιος συνωστισμός Νίκο. Άλλωστε κηδεία χωρίς και λίγο χαμόγελο δεν γίνεται.
Έξω τελικά από τη Μητρόπολη έμειναν αρκετοί πολίτες που ταξίδεψαν για να παραστούν στην «εξώδικο» ακολουθία που έλεγε διαρκώς, μια καλοβαλμένη κυρία, η οποία συστηνόταν με το συζυγικό επίθετο στους αστυνομικούς, προσπαθώντας να μπει. Μάλλον σύζυγος στελέχους της ΝΔ.
Μια πρώην υπεύθυνη επικοινωνίας σε πολιτικό γραφείο της ΝΔ, διαμαρτυρόταν χαμηλόφωνα, πως οι άντρες που φρουρούσαν ήταν πολύ νέοι σε ηλικία, με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζουν, μεγάλα σε ηλικία αλλά ιστορικά στελέχη της παράταξης που έμειναν χωρίς να πουν το ύστατο χαίρε στον Πρόεδρο.Κι ενώ όλοι πέρασαν από την μπροστινή είσοδο, ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος οδηγήθηκε σε μια πλαϊνή, άγνωστο αν την πέρασε.
Στην είσοδο της Μητρόπολης δεν έλειψαν οι συζητήσεις επικαιρότητας μεταξύ πολιτικών αλλά και δημοσιογράφων, κυρίως για την εξαγορά του ΔΟΛ από τον Μαρινάκη, μόλις ο τελευταίος πέρασε την είσοδο του ναού. Επιπλέον περίσσεψαν οι αγκαλιές και τα φιλιά, καθώς, όπως σε κάθε κηδεία, ανταμώνουν φίλοι που έχουν να βρεθούν από καιρό. Πάνω από μια αγκαλιές και φιλιά ανάμεσα στους Μάκη Βορίδη και Βασίλη Μιχαλολιάκο.
Με χειροκροτήματα πέρασε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο πρώην πρωθυπουργός Πικραμένος περίμενε υπομονετικά τη σειρά του όπως και ο Σταύρος Δήμας, ο βουλευτής του Ποταμιού Γρηγόρης Ψαριανός συζητούσε χαμηλόφωνα με τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις, ενώ πάνω από δύο χρόνια θα είχε κάποιος να δει τον Φώτη Κουβέλη, τον Θανάση Θεοχαρόπουλο, τον Θόδωρο Μαργαρίτη και τον Δημήτρη Χατζησωκράτη μαζί.
Το κλίμα ωστόσο άλλαζε τελείως στο εσωτερικό του ναού. Όλοι παρέμεναν πια σιωπηλοί και σχεδόν ακίνητοι. Παρά τις τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού, τα υπομονετικά κάτω από τον ήλιο αγήματα, τις μεσίστιες σημαίες, την παρουσία του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου με την οικογένειά του, τις σημαντικές παρουσίες από ολόκληρο το φάσμα του πολιτικού κόσμου και τους συγκινητικούς επικήδειους, αυτό που κυριαρχούσε πια ήταν η θλίψη και ο πόνος της οικογένειας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Τα σφιγμένα χείλη, τα συγκινητικά αγγίγματα, τα δάκρυα της Ντόρας και του Κυριάκου στην σφιχτή αγκαλιά τους πάνω από το ντυμένο με την ελληνική σημαία φέρετρο του πατέρα τους και έπειτα ολόκληρη η οικογένεια να σηκώνει τον πατέρα για το τελευταίο του ταξίδι στην αγαπημένη του γενέτειρα, μέσα από δυνατά χειροκροτήματα, λυγμούς και φωνές «αθάνατος»
«Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα,
μοναχός στη δόξα και στο θάνατο» λέει ο ποιητής στη Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όμως, πηγαίνοντας για άλλη μια φορά δίπλα στην αγαπημένη του σύζυγο, την οικογένειά του στο πλευρό του, δεν πορεύτηκε στο θάνατο μόνος, αλλά πατέρας.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
