Μια στροφή (δεξιά) γεμάτη (α)βεβαιότητες

Τι έχουμε πάθει όλοι με την κρίση και την ανάγκη ανασύνθεσης της Κεντροαριστεράς; Η όλη συζήτηση θέτει σε δεύτερη μοίρα την κρίση στον ευρύτερο χώρο της Κεντρο-δεξιάς. Μια εξήγηση είναι πως ο ρόλος της ΝΔ στον κυβερνητικό συνασπισμό, με τον Α. Σαμαρά στην πρωθυπουργία, δημιουργεί την αίσθηση πως ο χώρος αυτός δεν θα έχει την τύχη της «άλλης όχθης», που σημαδεύεται από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Ότι αντέχει ακόμα.

Κι όμως, οι εξελίξεις τρέχουν ένθεν και ένθεν της ΝΔ, γεννώντας αβεβαιότητες για τη συνέχεια. Η πιο ορατή αφορά στην δημοσκοπική κατάρρευση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» (ΑΝ.ΕΛ), μετά την αποχώρηση μεγάλου μέρους στελεχών της, στα όρια του 3%. Από την εξέλιξη αυτή- που υποδηλώνει επίσης ότι η κρίση δεν αφορά μόνο στον κυβερνητικό συνασπισμό αλλά και το μπλοκ των αντιμνημονιακών δυνάμεων-, ελάχιστα ωφελείται μέχρι στιγμής η ΝΔ, ενώ τη μερίδα του λέοντος των απωλειών από τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» καρπώνεται η «Χρυσή Αυγή».

Η ΝΔ δεν ωφελείται ούτε με την προσχώρηση κάποιων στελεχών του κόμματος του Π. Καμμένου στους κόλπους της. Αντίθετα, ο μέχρι πρότινος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός των ΑΝ.ΕΛ. Κ. Μαρκόπουλος αλλά και ο παραιτηθείς εκπρόσωπος του κόμματος Χρ. Ζώης δηλώνουν ανοιχτά πλέον την πρόθεσή τους να προχωρήσουν στη σύσταση ενός πιο «ορθολογικού» αντιμνημονιακού κόμματος.

Αίφνης και άλλοι παράγοντες δηλώνουν έτοιμοι για ένα «νέο ξεκίνημα»-ανάμεσά τους ο ανεξάρτητος βουλευτής Ν. Νικολόπουλος, που έχει δημιουργήσει μια ιδιότυπη Χριστιανοδημοκρατική Κίνηση αλλά και ο «παρά λίγο να τον ξεχάσουμε» πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης. Την ίδια ώρα ο Π. Ψωμιάδης αν και έχει καταπέσει των αξιωμάτων του, επιμένει ότι θα δώσει το παρών στις προσεχείς εκλογές.

Την ίδια ώρα, δεν περνούν απαρατήρητες οι ζυμώσεις για την εμφάνιση ενός νέου πολιτικού φορέα-σφήνα ανάμεσα στη ΝΔ και τη «Χρυσή Αυγή», που θα «απορροφήσει» μέρος της δύναμης του κόμματος του Ν. Μιχαλολιάκου στην κατεύθυνση ενός πιο αμιγούς «δεξιού κινήματος», χωρίς ακροδεξιές ακρότητες…

Όλα αυτά δείχνουν πως το σύνολο του πολιτικού συστήματος -και όχι μέρος του- θυμίζει κινούμενη άμμο, με απρόβλεπτες στροφές και διεργασίες. Που θα καταλήξουν όλα αυτά; Κανείς δεν ρισκάρει προβλέψεις, αλλά το σίγουρο είναι πως οι βεβαιότητες ότι η Κεντροδεξιά μοιάζει ασφαλές λιμάνι, είναι εντελώς αβάσιμες.