Η απάντηση του κ. Χάρη Παπαδόπουλου

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της «Athens Voice» στις 5-12-2012 ανώνυμο σχόλιο που αφορά στο πρόσωπό μου με τίτλο: «ΕΡΤ: Χάρης κερνάει, Χάρης πίνει (Ή, οι πελατειακές σχέσεις στη Δημόσια Τηλεόραση)» που αναφέρεται στο πρόσωπό μου, και το οποίο υπογράφει κάποιος δήθεν «ΕΡΤόδουλος» ο οποίος ισχυρίζεται κιόλας ότι είναι στέλεχος της ΕΡΤ!!!

Είναι βέβαια λυπηρό η ιστοσελίδα μιας εφημερίδας όπως η «Athens Voice» να προβάλλει λασπολογίες ανώνυμες, διότι η «ανωνυμία» δεν είναι μόνο αυτοαναιρούμενη αλλά και ύποπτη. Δεν βοηθά σε αποκαλυπτικό και ωφέλιμο διάλογο, με φανερές προθέσεις και έντιμους στόχους. Άλλωστε ξέρουμε πολύ καλά ότι δυστυχώς σε αυτόν τον τόπο φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

Αναγκάζομαι, λοιπόν, να σχολιάσω το δημοσίευμα αυτό προς αποκατάσταση της αλήθειας και ενημέρωση των αναγνωστών σας, αφού το κείμενό του -σε συνδυασμό και με τον τίτλο «Χάρης κερνάει, Χάρης πίνει»- είναι προσβλητικότατο και δημιουργεί μάλιστα την εντύπωση ότι έχω κάποιο οικονομικό όφελος από την όλη διαδικασία.

Δεν θα αναφερθώ στις εξόφθαλμες ανακρίβειες των «κουτσομπολιών» του λασπολόγου για την κατάσταση στον χώρο των ελλήνων κινηματογραφιστών. Είναι φανερό και ότι είναι πολύ μακριά από τον χώρο και κακοχώνεψε τις εντολές που του μεταφέρανε, αλλά και -κυρίως- ότι αλλού σκοπεύει.

Αυτό αποδεικνύει άλλωστε η προσπάθεια του κουκουλοφόρου λασπολόγου να με εγκαλέσει για ατοπίες που δήθεν θα διαπράξω στο… μέλλον! Από πού πηγάζει όμως αυτή η προσπάθεια του εκφοβισμού και …προληπτικού σωφρονισμού; Μήπως από το ότι για πρώτη φορά η διοίκηση της ΕΡΤ ανταποκρίθηκε στο ακέραιο στις υποχρεώσεις της απέναντι στους Έλληνες κινηματογραφιστές όσον αφορά τον νόμο περί του 1,5 %, που παρέμενε σε αδράνεια επί τόσα έτη; Ή μήπως πονάει ότι οι διαδικασίες ήταν αδιάβλητες, χωρίς εύνοιες και χωρίς διακρίσεις σε δικούς μας και τους άλλους και σε μόνιμους και σε καινούριους; Άλλωστε είναι πρωτοφανής η αποδοχή της κίνησης αυτής από το σύνολο των κινηματογραφιστών. Προφανώς αυτό τους πονάει, ότι δηλ. κόπηκαν τα κεκτημένα προνόμια κάποιων κριτών.

Όσον αφορά εμένα προσωπικά, και τα «ερωτηματικά» που θέτει ο ανώνυμος λασπολόγος, οι απαντήσεις είναι προφανείς:

Κακώς προδικάζεται ότι επειδή είμαι Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών (θέση στην οποία οι συνάδελφοί μου με τιμούν εκλέγοντάς με επί 12 συνεχή έτη) δήθεν δεν θα μπορώ να είμαι «αντικειμενικός» και «αμερόληπτος» στα καθήκοντα μου στην ΕΡΤ. Αντιθέτως, ο λόγος επιλογής μου στο Δ.Σ. της ΕΡΤ ήταν προφανώς το ότι λόγω της συστηματικής μου ενασχόλησης με τον κλάδο των σκηνοθετών και την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου, διαθέτω την απαιτούμενη εμπειρία για να προσφέρω στη δημόσια τηλεόραση. Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι ένα όργανο πολυπρόσωπο, και αυτή ακριβώς είναι η έννοια της λειτουργίας του, το να συντίθενται δηλ. οι διαφορετικές απόψεις ανθρώπων με εμπειρία και δραστηριότητα στον τομέα τους, προκειμένου να αποφασίζουν από κοινού προς το συμφέρον του νομικού προσώπου που διοικούν. Έτσι συμβαίνει και με το Δ.Σ. της ΕΡΤ στο οποίο συμμετέχω, και το οποίο αποφάσισε και υλοποίησε μια επιθετική πολιτική ανάπτυξης της Ελληνικής κινηματογραφίας -σε εποχές μάλιστα κρίσης- δίνοντας ευκαιρίες σε όλους, νέους και παλαιούς, χωρίς αποκλεισμούς. Και όλα αυτά δεν είναι κενό γράμμα: ο κατάλογος των ταινιών που χρηματοδοτήθηκαν και ανακοινώθηκαν με Δελτίο Τύπου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012 αποδεικνύει την πλήρη αντικειμενικότητα της νέας Διοίκησης της ΕΡΤ και εμένα προσωπικά, αφού σε σύνολο 35 ταινιών που χρηματοδοτήθηκαν υπάρχουν μόλις 5-6 ταινίες μελών της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών, παρότι στην Εταιρία, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο πολιτιστικό οργανισμό, είναι μέλη εκατοντάδες σκηνοθέτες, από τους σημαντικότερους μάλιστα και πιο δημιουργικούς του χώρου. Για ποιο λόγο, λοιπόν, με κατηγορεί και με μέμφεται ο ανώνυμος λασπολόγος;

Η θέση, άλλωστε, του Προέδρου της Επιτροπής Διαχείρισης Πόρων για τον κινηματογράφο την οποία κατέχω είναι καθαρά συμβουλευτική και εισηγητική προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο που αυτός εισηγείται τις προς έγκριση ταινίες και ποσά ανά ταινία στο Δ.Σ. της ΕΡΤ. Ο ρόλος μου δεν είναι αποφασιστικός, αλλά εποπτικός, και βεβαίως τέτοιο εποπτικό-συμβουλευτικό ρόλο έχουν τα περισσότερα μέλη του Δ.Σ. για τον πλήρη και αντικειμενικό έλεγχο των υπηρεσιών, δίνοντας λόγο στο υπόλοιπο Δ.Σ. Επομένως, όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα κώλυμα, αλλά αντιθέτως είναι ενδεικνυόμενο και λογικό το να ασχοληθώ εγώ, ως σκηνοθέτης και ο ίδιος, με το θέμα το οποίο γνωρίζω καλύτερα και να το εισηγηθώ προς το Δ.Σ. που θα λάβει την τελική απόφαση, χωρίς να υπάρχει τίποτα το δήθεν μεμπτό ή αδιαφανές.

Είναι φανερό ότι η προσπάθεια της νέας διοίκησης της ΕΡΤ να ανοίξει το παιχνίδι και να αγκαλιάσει αδιακρίτως τους Έλληνες δημιουργούς ενοχλεί. Ενοχλεί το να δοθούν ευκαιρίες σε όλους και κυρίως στους νέους. Ενοχλεί η μέριμνα για να προσφερθεί ποιότητα προγραμμάτων στον Έλληνα πολίτη. Ενοχλεί ο δημόσιος έλεγχος, η διαφάνεια και ο εξορθολογισμός του προϋπολογισμού. Ενοχλεί ότι πρέπει στις επιτροπές κρίσεων να μπουν και πρόσωπα κύρους του χώρου. Ενοχλεί ότι σε υπεύθυνα πόστα πρέπει να μπαίνουν γνώστες του αντικειμένου που θα προέρχονται από τον χώρο και θα είναι άμεσα υπόλογοι στους συναδέλφους τους. Ενοχλεί ότι μπαίνουν ξεκάθαρα κριτήρια και διαφάνεια στις επιτροπές κρίσεων. Ενοχλεί η προσπάθεια της διοίκησης να τερματισθεί η ανωνυμία στα κριτήρια και τις αναθέσεις. Ενοχλεί ότι η ΕΡΤ θα είναι προσιτή σε κριτική και έλεγχο από τον πολίτη. Ενοχλεί ότι η διοίκηση ενδιαφέρεται για την ανεργία που πλήττει το 95% των Ελλήνων δημιουργών. Ενοχλεί ότι όλα πρέπει να αλλάξουν κι ότι η νέα διοίκηση υπενθυμίζει διαρκώς ότι η ΕΡΤ ανήκει στους Έλληνες φορολογούμενους.

Τι ακριβώς απειλεί, λοιπόν, τον «ΕΡΤόδουλο»; Διότι φυσικά το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό. Εξάλλου μου αρκεί ότι οι συνάδελφοί μου επί σειρά ετών μου εμπιστεύονται την εκπροσώπησή τους. Μήπως τον γνωστό άγνωστο «Μπερτόδουλο» τον καίει ότι η ΕΡΤ παύει πλέον να είναι δούλη συμφερόντων και πελατειακών σχέσεων, από τις οποίες πιθανότατα επωφελείτο μέχρι πρόσφατα και ο ίδιος;

Παρακαλώ να δημοσιεύσετε ολόκληρη την παρούσα απάντηση μου τόσο προς αποκατάσταση της αλήθειας -αφού το δημοσίευμα που φιλοξενήσατε δεν αποτελεί έκφραση απλώς προσωπικής «γνώμης» του ανώνυμου συντάκτη του, αλλά παρουσιάζει γεγονότα τα οποία δυστυχώς διαστρεβλώνει συνειδητά, κατά τρόπο που με προσβάλλει, με δυσφημεί και με συκοφαντεί- όσο και για λόγους στοιχειώδους δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Χάρης Παπαδόπουλος