Γνωστή πανελίστρια κουτσομπολίστικων εκπομπών προσελήφθη ως σύμβουλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Καμία έκπληξη. Η χώρα κινείται μεταξύ φάρσας και τραγωδίας. Το κομματικό κράτος συνεχίζει τη λειτουργία του σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Μισθωτοί και συνταξιούχοι πληρώνουν το μάρμαρο και η ομάδα εξουσίας μοιράζει θέσεις και προστασία.
Οι φοροφυγάδες εξακολουθούν να καλύπτονται από το πολιτικό σύστημα που εμπνέεται νέους κεφαλικούς φόρους. Καμία συζήτηση για το αν πρέπει να πάμε επιτέλους σε δίκαια, όχι οριζόντια, μέτρα, μήπως δηλαδή ήρθε η ώρα να πληρώσουν αυτοί που έχουν και μένουν άθικτοι από την κρίση.
Με όρους κοινής λογικής δεν μπορεί να απαντήσει κανείς στο ερώτημα γιατί δεν γίνονται σήμερα, όχι αύριο, διασταυρώσεις ανάμεσα στα δηλωθέντα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία (κινητά και ακίνητα) φυσικών προσώπων ώστε να αναγκαστούν να καταβάλουν αυτό που οφείλουν οι εύποροι που εμφανίζονται ως πένητες.
Στη Γαλλία ξέρουν ποιος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος της χώρας. Είναι ο κ. Louis Vuitton, Μπερνάρ Αρνό, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή προειδοποίησε ότι θα πάρει τη βελγική υπηκοότητα για να αποφύγει τον βαρύ φόρο που θα του επιβάλει η κυβέρνηση Ολάντ. Του επιτέθηκε η Liberation, αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί, η συζήτηση συνεχίζεται.
Εδώ ποιος είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος; Με βάση τα στοιχεία του ΥΠΟΙΚΟ υπάρχουν μόνο 14 φορολογικές δηλώσεις στις οποίες καταγράφεται οικογενειακό εισόδημα 500.000 ευρώ. Και όσοι δηλώνουν ετήσιο οικογενειακό εισόδημα άνω των 77.000 ευρώ είναι μόλις 2800. Αρκεί μια βόλτα στα ακριβά προάστια, στα κοσμικά νησιά και στις μαρίνες για να διαπιστώσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Οι τελευταίες έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι οι φόροι που δεν πήρε το δημόσιο από τους ελεύθερους επαγγελματίες το τελευταίο έτος είναι 12 δις ευρώ, ποσό που ξεπερνά το νέο πακέτο από την έγκριση του οποίου εξαρτάται η συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας.
Ζούμε, λοιπόν, σε μια χώρα χωρίς πλούσιους. Δεν πληρώνουν φόρους οικεία βουλήσει με τον ισχυρισμό ότι το κράτος θα σπαταλήσει τα λεφτά τους σε πελατειακούς διορισμούς. Δεν αναγκάζονται να πληρώσουν, γιατί δεν τους βρίσκουν. Δεν τους βρίσκουν, γιατί δεν τους ψάχνουν. Δεν τους ψάχνουν γιατί είναι φίλοι, συνδαιτημόνες, σπόνσορες, δυνάμει σπόνσορες.
Δεν πιέζονται να τους ψάξουν γιατί το συλλογικό αξιακό μας σύστημα είναι ανάπηρο, ένας υπάλληλος ΔΕΚΟ απόφοιτος Λυκείου αμείβεται καλύτερα από τον νοσοκομειακό γιατρό και ο κλητήρας του ΥΠΟΙΚΟ από τον δάσκαλο.
Έτσι, δεν είναι να απορεί κανείς που η επόμενη έφοδος θα γίνει στις τσέπες των ίδιων. Οι Untouchables μας χαιρετούν.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο τι υπόσχεται κάθε κόμμα, αλλά και το με ποιους, με ποιο πρόγραμμα και με ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία σκοπεύει να κυβερνήσει.
17°
