Ζάππειο ΙΙ. Η αναπαλαίωση

Υπήρχαν και σωστά σημεία σε όσα είπε ο Αντώνης Σαμαράς για την Οικονομία. Αλλά το Ζάππειο 2 συνολικά, ήταν άλλη μια ξεκάθαρη κοροϊδία. Δεν χρειάζεται να εξετάσεις ένα-ένα τα μέτρα για να το καταλάβεις. Αρκεί να αναρωτηθείς: υπήρχε κάτι δυσάρεστο σε όσα είπε; Ούτε ένα. Θα μειώσει τους φόρους, θα μειώσει τη φορολογία των μερισμάτων, θα μειώσει το ΦΠΑ, θα επιστρέψει τα χρήματα που χρωστάει το κράτος, θα επιδοτήσει τα δάνεια πρώτης κατοικίας, θα καταργήσει το πόθεν έσχες για την οικοδομή, θα μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές, θα επιστρέψει την επαναεισαγωγή κεφαλαίων από το εξωτερικό χωρίς δικαιολογητικά, θα αυξήσει τις συντάξεις, θα ενισχύσει τους πολύτεκνους. Θα μοιράσει γενικά λεφτά, όπως έκαναν πάντα. Όλες οι εξαγγελίες ήταν ευχάριστες στ’ αυτιά, μόλις έφτανε στα δυσάρεστα, ο λόγος αυτομάτως γινόταν γενικός. Θα μειωθεί το κράτος, θα γίνουν ιδιωτικοποιήσεις, «δεν θα υποταχθούμε στους συνδικαλιστές». Χαμογελούσαν από κάτω σαρδόνια οι βουλευτές-συνδικαλιστές κύριοι Πουπάκης, Μανώλης και λοιποί.

Μετά από πολλούς μήνες προετοιμασίας, η ΝΔ επανέλαβε τον εαυτό της. Μάζεψε μερικές προτάσεις από αυτές που ήδη κυκλοφορούν στην πολιτική αγορά, που τις λένε ήδη ακόμα και η κυβέρνηση, ακόμα και η Τρόϊκα, και τις παρουσίασε ως καινούργιες. Προσέχοντας φυσικά να επιλέξει μόνο τα ευχάριστα και τίποτα δυσάρεστο, να μην δυσαρεστήσει κανέναν. Πως θα γίνει η δημοσιονομική προσαρμογή, πως θα μειωθεί η σπατάλη, πως θα μειωθεί το έλλειμμα; Θα μοιράσουμε κι άλλα λεφτά ώστε να δημιουργηθεί ανάπτυξη που θα μειώσει το έλλειμμα. Ότι κάναμε δηλαδή πάντα. Βέβαια, δεν είναι μόνο η ΝΔ που τα λέει αυτά, τα ίδια λένε όλα τα κόμματα και το μισό Πασοκ. Γι’ αυτό φτάσαμε στη χρεοκοπία. Μετά από ενάμιση χρόνο όμως κρίσης, δεν είναι ώρα να γίνουμε σοφότεροι και να αντιλαμβανόμαστε την κοροϊδία; Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει χωρίς επώδυνες αποφάσεις.

Η ΝΔ δεν διάλεξε τον δρόμο της αλήθειας, προτίμησε να κάνει αυτό που ξέρει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ευχάριστες υποσχέσεις που οδηγούν στη χρεοκοπία. Δεν δυσαρέστησε τους ιδιοκτήτες φορτηγών, τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς, τους δασκάλους, τους καθηγητές, τους δικηγόρους, τους αγρότες, παρά λίγο να ψηφίσει αντίθετα και στη μισή ώρα παραπάνω δουλειά των δημοσίων υπαλλήλων. Ικανοποίησε τους επιχειρηματίες με τη φορολόγηση μερισμάτων, όλοι μείναμε ευχαριστημένοι. Ο Αντώνης Σαμαράς επανέλαβε προχθές το «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου. Κι αν για τον δεύτερο αναρωτιόμαστε ακόμα αν επρόκειτο για παραπλάνηση ή για εγκληματική αφέλεια, για τον αρχηγό της ΝΔ δεν υπάρχουν αμφιβολίες: Μετά από ενάμιση χρόνο, όποιος λέει ευχάριστα πράγματα, όποιος καθησυχάζει, όποιος υπόσχεται μαγικές λύσεις μηδενισμού του ελλείμματος χωρίς θυσίες, κοροϊδεύει τον κόσμο.

Με αυτή την έννοια, το Ζάππειο 2 ήταν λιγότερο τίμιο κι από τις εξαγγελίες του Κ. Καραμανλή στις εκλογές του 2009. Έμοιαζε με τον Καραμανλή του 2004 που κέρδιζε τις εκλογές σε μια χώρα χωρίς προβλήματα ακόμα. Απλώς άλλαξαν οι λέξεις, η «επανίδρυση» έγινε «επανεκκίνηση». Από την ιστορία των τελευταίων 6 χρόνων, η ΝΔ δεν πήρε κανένα μάθημα, πιστεύει ακόμα ότι η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία είναι αυτόματη, ότι οι κυβερνήσεις τρώνε τα μούτρα τους και οι αντιπολιτεύσεις λένε ευχάριστες υποσχέσεις μέχρι να ‘ρθει η σειρά τους. Μόνο που πια, δεν θα υπάρχει τίποτα να παραλάβουν.