Οι «νταβατζήδες» της ηθικής

Η συζήτηση στη Βουλή για το ζήτημα των offshore των πολιτικών κατά τη γνώμη μου μαρτυρά την κατάντια του πολιτικού συστήματος. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ με την ισοπεδωτική του λογική και τον άκρατο λαϊκισμό του κατάφερε να κυριαρχήσει και να διχάσει την κοινωνία, μιλώντας για ηθικούς και ανήθικους πολιτικούς, για έντιμα και βρώμικα κόμματα. Έφτασε στο σημείο να μιλάει για το «ηθικό του πλεονέκτημα», το οποίο, εν τη αφελεία τους, επικαλούνται και οι αντίπαλοί του, λες και υπάρχει κόμμα ή πολιτικός χώρος που έχει το μονοπώλιο της ηθικής. Με αποτέλεσμα, ενώ έφερε μια άθλια τροπολογία στην οποία απαγορεύονται οι συγγενείς των βουλευτών να έχουν οποιαδήποτε σχέση με το επιχειρείν, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι να την ψηφίσουν. Και το έπραξαν, όπως ομολογούν, όχι διότι πιστεύουν ότι είναι σωστή αυτή η τροπολογία, αλλά για να μην τους σπιλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μην τους ταυτίσουν τα ΣΥΡΙΖΑικα ΜΜΕ με τη διαπλοκή, για να μην τους λένε στα καφενεία ότι την καταψήφισαν επειδή κάποιους θέλουν να συγκαλύψουν ή να προστατεύσουν.

Ε, λοιπόν, φίλοι του Ποταμιού και της Συμπαράταξης, εδώ ακριβώς έγκειται και το πρόβλημα του χώρου. Αντί να απαντήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ με τα ίδια επιχειρήματα, αντί να του καταδείξουν ότι μέσα σε 15 μήνες κατάφερε να ξεφτιλίσει κάθε έννοια αριστεράς, πήγαν και ψήφισαν αυτή την αστεία τροπολογία, η οποία θα καταπέσει σε οποιοδήποτε δικαστήριο. «Νόμος είναι το δίκιο» συνηθίζει να λέει με το γνωστό του χιούμορ ο Γρηγόρης Ψαριανός και έχει απόλυτο δίκιο. Το δίκιο εν προκειμένω είναι με «το μέρος μας»! Δεν είναι δυνατόν τα κόμματα να φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή ξέρει να σπιλώνει και να λαϊκίζει. Πρέπει να αντιληφθούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετωπίζεται με αγάπες και λουλούδια ή με ευγένειες. Κατέλαβε την εξουσία με τον πιο βρώμικο τρόπο, τα χυδαία ψέματα, και θα κάνει οτιδήποτε για να διατηρηθεί στην καρέκλα. Όποιος φοβάται τον ΣΥΡΙΖΑ ας πάει σπίτι του. Όποιος θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τον κήνσορα της ηθικής, ας κάτσει πίσω. Όποιος περιμένει καλό βαθμό από το «ηθικόμετρο» του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον κάτι λάθος κάνει με τον κώδικα αξιών του.

Η γνώμη μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζεται μόνο στο γήπεδο του. Και δεν εννοώ με τον τρόπο που παίζει εκείνος. Εννοώ στα ίσα. Με γενναιότητα, με επιχειρήματα, με εναλλακτικό σχέδιο, με ανάδειξη των ψεμάτων του και των αδυναμιών του. Αν κάποιος/α φοβάται μην του γράψει κάποιο σχόλιο ένα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, τότε, λυπάμαι, αλλά δεν είναι χρήσιμος στο χώρο. Καταλαβαίνω ότι αυτά απαιτούν γερό στομάχι. Κανένας δεν μπορεί να ανεχτεί την ταύτιση με κάποιον μεγαλοεπιχειρηματία, τη διαπλοκή ή να βλέπει το πρόσωπό του να σπιλώνεται από το νεοαυριανισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Το καταλαβαίνω απολύτως. Όμως, το μείζον αυτή την ώρα είναι το μέτωπο απέναντι στο ποτάμι του λαϊκισμού και της ισοπέδωσης. Όποιος/α μπορεί…