Κι αν ο Φίλης έχει δίκιο;

Η δήλωση του Νίκου Φίλη ότι δεν υπήρξε γενοκτονία των Ποντίων είναι ουσιαστικά η πρώτη παρέμβαση στελέχους του χώρου όπου μετά από πάρα πολύ καιρό συνδέει τον ΣΥΡΙΖΑ με παραδοσιακές θέσεις της ανανεωτικής αριστεράς. Θέσεις που προσπαθούσαν να πάρουν απόσταση από την ιστορική φόρτιση των γεγονότων και τα συναισθήματα που προκαλούσαν. Είναι τα λεγόμενα ζητήματα ταυτότητας, τα οποία συνέβαλαν ώστε ο χώρος να παίρνει θέσεις που άνοιγαν το δρόμο της επικοινωνίας με την Τουρκία, με την FYROM και οι οποίες είχαν ως στόχο να κλείνουν προς όφελος των λαών οι μεγάλες εκκρεμότητες του παρελθόντος. Δεν είναι τυχαίο ότι ο χώρος αυτός στήριξε με πολιτικό κόστος τις προσπάθειες για την επίλυση του ονόματος της FYROM, για την ανεύρεση λύσης στο Κυπριακό, για την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, όπως επίσης και τις συγγραφικές προσπάθειες που έγιναν για την αποτύπωση των πραγματικών ιστορικών γεγονότων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στήριξη στο βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού, με υπουργό Παιδείας τη (φωτισμένη) Μαριέττα Γιαννάκου. Φυσικά, σε κεντρικό επίπεδο και με απτά αποτελέσματα, πρωταγωνιστικό ρόλο στις προσπάθειες αυτές έπαιξαν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Είναι βέβαιο ότι τα όσα είπε ο Νίκος Φίλης θα γίνουν viral και ο ίδιος θα αποτελέσει αντικείμενο «κανιβαλισμού». Όπως συνήθως συμβαίνει στη χώρα μας με όποιον τολμά να σπάσει τα ιστορικά ταμπού και να ακυρώσει τους εθνικούς μύθους. Το βίωσαν στο πετσί τους η Μαρία Ρεπούση, η Θάλεια Δραγώνα, ο Νίκος Δήμου κ.α

Ενδεχομένως, οι δηλώσεις του Φίλη να αποτελέσουν μια καλή ευκαιρία για να ανοίξει επιτέλους ένας ουσιαστικός διάλογος στον ΣΥΡΙΖΑ και κατ’ επέκταση στην κοινωνία. Επιπλέον, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κυβέρνηση, είναι, ίσως, η πραγματική ευκαιρία για να κάνει πράξη μια σειρά από ζητήματα που ήταν στην ταυτότητα του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ, του ΣΥΝ. Αναφέρομαι στην ανακίνηση του θέματος των σχέσεων με την Εκκλησία, της πραγματικής ανεξιθρησκείας, του γάμου των ομοφυλοφίλων, της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών, των ίσων δικαιωμάτων των πολιτών ανεξάρτητα από το φύλλο, τη θρησκεία, την εθνικότητα, τις σεξουαλικές προτιμήσεις. Από τη στιγμή που λόγω των ασφυκτικών περιθωρίων ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κάνει σχεδόν τίποτα στο οικονομικό επίπεδο, από τη στιγμή που λόγω συντεχνιασμού αποκλείεται να προωθήσει οποιαδήποτε πραγματική μεταρρύθμιση, ας ανοίξει τουλάχιστον θέματα δικαιωμάτων, ελευθεριών και ουσιαστικής προσέγγισης με τους γείτονές μας.