Κάνουν σε κανέναν εντύπωση τα χάλια των σχολείων;

Δεν έχω ιδέα για το ποιος έχει την ευθύνη για την οσμή στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, δεν έχω ιδέα για το ποιος πρέπει να κάνει τους ελέγχους, δεν έχω ιδέα για το πότε έπρεπε να αρχίσουν, δεν έχω ιδέα πότε έπρεπε να κλείσει το συγκρότημα, δεν έχω ιδέα πόσο πρέπει να παραμείνει κλειστό ή ποιος θα δώσει το τελικό οκ για τη λειτουργία του. Έτσι κι αλλιώς είμαι σίγουρος ότι το ελληνικό δημόσιο θα έχει φροντίσει ώστε οι ευθύνες να μπερδεύονται αρκετά ώστε σε οποιαδήποτε περίπτωση να μην τις έχει κανένας και ο καθένας να μπορεί ελεύθερα να κατηγορεί όλους τους υπόλοιπους.

Όμως τα ρεπορτάζ για την οσμή αερίου στην Γκράβα μάς έδωσαν τη δυνατότητα να θαυμάσουμε άλλο ένα σχολικό συγκρότημα του οποίου η όψη θυμίζει εγκαταλειμμένο δημόσιο ουρητήριο. Γκράφιτι, συνθήματα και λοιπές μουτζούρες παντού. Πόρτες που μένουν κλειστές μόνο με τη χρήση αλυσίδων, παρτέρια γεμάτα αγριόχορτα, εικόνα όχι απλής εγκατάλειψης αλλά και καταστροφής.

Κι ενώ γενικώς πιστεύω πως το τι γίνεται μέσα στις τάξεις κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το κτιριακό περιτύλιγμα, αυτό που αποκαλύπτεται και από την όψη του συγκροτήματος της Γκράβας δεν είναι πρόβλημα περιτυλίγματος αλλά ουσίας. Και η ουσία είναι ότι οι πρώτοι που δεν δίνουν δεκάρα για τα σχολεία τους είναι οι ίδιοι οι μαθητές και αυτοί που δεν ενδιαφέρονται για τον χώρο εργασίας τους είναι οι καθηγητές.

Η εικόνα βανδαλισμού και βρόμας είναι η συνέπεια κακομαθημένων ανήλικων που αντιλαμβάνονται το σχολείο ως χώρο εκτόνωσης των καταστροφικών τους ανησυχιών. Που το αντιλαμβάνονται όχι σαν να είναι κάτι δικό τους που το κάνουν ό,τι θέλουν (αφού είναι βέβαιο ότι κανένας βάνδαλος με σπρέι δεν γεμίζει συνθήματα και μουτζούρες τον τοίχο του δωματίου του) αλλά σαν κάτι που ανήκει μόνο σε άλλους και μάλιστα μισητούς. Ταυτοχρόνως η εικόνα αυτή προδίδει αδιάφορους ή παραιτημένους δασκάλους που δεν θέλουν ή δεν αντέχουν να κυνηγούν τα κακομαθημένα που έχουν μεγαλώσει πιστεύοντας ότι δικαιούνται τα πάντα και δεν υποχρεούνται σε τίποτα.

Πάνω από όλα όμως αποκαλύπτει μια κοινωνία που ανέχεται (ή και επιθυμεί) δημόσια σχολεία που μοιάζουν με ουρητήρια, κακομαθημένους ανήλικους και παραιτημένους εκπαιδευτικούς (που είναι και οι τελευταίοι που φταίνε αφού οι κυβερνήσεις τούς έχουν αφήσει εντελώς άοπλους να αντιμετωπίσουν το θηρίο της κακομαθησιάς). Γιατί είναι βέβαιο ότι οι εικόνες από το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας δεν έκαναν εντύπωση σε κανέναν. Γιατί είναι βέβαιο ότι έχουμε συνηθίσει στον βανδαλισμό και την καταστροφή και τα θεωρούμε κομμάτι της καθημερινότητας. Γιατί έχουμε συνηθίσει τα σχολεία που μοιάζουν με εγκαταλειμμένα δημόσια ουρητήρια. Και μπράβο μας.