Σε βλέπω να πωλείσαι, αλλά δεν πωλείσαι

Τι τρελοχώρα είμαστε, ρε φίλε… Στεγαστική κρίση ακούω. Τα νέα ζευγάρια (και τα παλιά) δεν έχουν πού να μείνουν. Δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τα φουσκωμένα ενοίκια. Ούτε να αγοράσουν σπίτι έχουν λεφτά, διότι είναι πανάκριβα, ούτε οι τράπεζες τους δανείζουν για να αγοράσουν εφόσον δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν. Δεν έχουν λεφτά period! 

Από την αντίπερα όχθη, οι πωλητές θέλουν να πουλήσουν το σπιτάκι τους, αλλά θέλουν να το πουλήσουν πανάκριβα, κι έτσι δεν το αγοράζει κανείς. Δεν πειράζει, λένε, έχω λεφτά, μπορώ να περιμένω. Εγώ δεν έχω λεφτά, οπότε αναγκαστικά θα περιμένω, απαντάει ο αγοραστής. Κάθονται, λοιπόν, ο ένας απέναντι στον άλλο και κοιτάζονται, βάζοντας στοιχήματα ποιανού τα νεύρα θα σπάσουν πρώτα. Και η μόνη εξέλιξη που υπάρχει είναι ότι οι πωλητές βάζουν το πωλητήριο όλο και πιο ψηλά, για να μην το σκίζουν οι αγοραστές, που παρ’ όλα αυτά το σκίζουν. Καταλάβατε τίποτα; Εγώ όχι!

ΥΓ: Παρακαλείται η κυβέρνηση να μην κάνει άλλα βοηθητικά προγράμματα τύπου ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ 1,2,3 για νέους, διότι το μόνο που κατάφεραν είναι να ανεβάσουν κι άλλο τις τιμές και να κοιτάζονται ακόμα πιο εκνευρισμένοι οι αντίπαλοι…