Ηλεκτρικά πατίνια εναντίον πολιτών

Μέχρι τώρα τα πεζοδρόμια της πρωτεύουσας καταλαμβάνονταν από τραπεζοκαθίσματα, περίπτερα απλά, περίπτερα ανακύκλωσης, περίπτερα κομμάτων, διαφημιστικά περίπτερα, μπάζα, ζαρντινιέρες, κολώνες, κολωνάκια, διαφημιστικές πινακίδες, αυτοκίνητα και μηχανάκια. Τα τελευταία δύο τρία χρόνια έχουν προστεθεί και τα ηλεκτρικά πατίνια, τα οποία αμέσως προσαρμόστηκαν στη ζουγκλοειδή-πειρατική πραγματικότητα της χώρας του σοφότερου, εργατικότερου, πιο αδικημένου και πιο βασανισμένου λαού στον κόσμο. Ηλεκτρικά πατίνια που διατίθενται προς ενοικίαση, με τους χρήστες να κάνουν αυτό που κάθε Έλληνας (ή ξένος που γοητεύεται από την ελληνική κουλτούρα) κάνει: αφού ανενόχλητοι παραβιάσουν καμιά δεκαριά άρθρα του ΚΟΚ, τα παρατούν όπου βρουν.

Και σ’ αυτή την περίπτωση η γαϊδουριά των χρηστών και των εταιρειών ενοικίασης (που δεκάρα δεν δίνουν για την πόλη στην οποία δραστηριοποιούντα επιχειρηματικά) έχει ως σύμμαχο την ελληνική πολιτεία, είτε αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση είτε από τον δήμο. Γιατί θα ήταν πολύ εύκολο (και εδώ) να υπήρχε μια σχετική τάξη, αλλά οι κυβερνητικοί και δημοτικοί αφέντες αρνούνται να απαρνηθούν την ελληνικότητά τους και να την ανταλλάξουν με τις ξενόφερτες αντιλήψεις περί δημόσιου χώρου.

Ηλεκτρικά πατίνια εναντίον πολιτών

Αν ήθελαν ο δήμος ή/και η κυβέρνηση θα μπορούσαν π.χ. να ορίσουν συγκεκριμένους χώρους σταθμεύσεις των πατινιών, εκτός των οποίων ο γαϊδουροπελάτης θα συνέχιζε να χρεώνεται. Θα μπορούσαν να κατάσχουν τα πατίνια που είναι παρατημένα σε διαβάσεις πεζών, οδηγούς τυφλών ή όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς, και συμμετέχουν σε αυτό το όργιο αυθαιρεσίας που ονομάζουμε «πρωτεύουσα». Θα πρότεινα ακόμα και να τιμωρούν με πρόστιμα τις εταιρείες, αλλά οι ελληνικές αρχές δεν πιστεύουν στα πρόστιμα και τα βάζουν μόνο για ξεκάρφωμα. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, κυβέρνηση και δημοτική αρχή δεν πιστεύουν ούτε στην προστασία του δημόσιου χώρου, οπότε κάθε προτροπή είναι πεταμένες λέξεις.

Και στην περίπτωση των πατινιών, δήμος και κυβέρνηση αποδεικνύουν ότι αντί να πραστατεύουν τους πολίτες, προστατεύουν την αντικοινωνική συμπεριφορά και την χωρίς κανόνες επιχειρηματικότητα. Αυτή την επιχειρηματικότητα που, αντί να προσφέρει, στερεί (στη συγκεκριμένη περίπτωση πεζοδρόμια).  Και ειδικά σ’ αυτή την περίπτωση είναι κρίμα. Γιατί τα ηλεκτρικά πατίνια είναι ένας καλός τρόπος μετακίνησης σε μια πόλη με τέτοιο κυκλοφοριακό πρόβλημα (και βέβαια για όσους είναι αρκετά γενναίοι ώστε να κυκλοφορούν με ρόδες, εκτεθειμένοι σε μια χώρα που δεν επιβάλλεται ο ΚΟΚ). Αλλά ακόμα κι αυτός ο τρόπος εκφυλίζεται από τη σταθερά τριτοκοσμική αντίληψη δήμου και κυβέρνησης για τον δημόσιο χώρο. Και μπράβο τους. 

ΥΓ – Και φυσικά υπάρχει πάντα το τεράστιο πρόβλημα των κρετίνων που οδηγούν τα ηλεκτρικά πατίνια πάνω στα πεζοδρόμια και όποιον πάρει ο χάρος. Κι εδώ υπό την αιγίδα της νομοφοβικής πολιτείας.