Νεκρός στα Εξάρχεια ο ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 72 ετών άφησε ο Χρήστος Μαρκίδης. Ο γνωστός ζωγράφος και ποιητής εντοπίστηκε νεκρός στο σπίτι του στα Εξάρχεια. Πληροφορίες αναφέρουν ότι έβαλε ο ίδιος τέλος στη ζωή του.

Ο Χρήστος Μαρκίδης είχε καταγωγή από τη Δράμα, όπου είχε πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις.

Τις τελευταίες ημέρες τα ίχνη του είχαν χαθεί, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν έρευνες για τον εντοπισμό του. Βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στα Εξάρχεια τη Δευτέρα 24/8, το βράδυ.

Το έργο της προανάκρισης βρίσκεται σε εξέλιξη.

Διαβάστε ΕΔΩ τη συνέντευξη που είχε δώσει ο Χρήστος Μαρκίδης στην Athens Voice

Χρήστος Μαρκίδης (1954-2026) - Η ζωή και το έργο του

Ο Χρήστος Μαρκίδης ήταν Έλληνας ζωγράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε ζωγραφική, νωπογραφία, ιστορία τέχνης, ρυθμολογία και παιδαγωγική ψυχολογία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974–1979). Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι. Την περίοδο 1985–1988 ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.

Ο γνωστός εικαστικός παρουσίασε τη δουλειά του σε 15 ατομικές εκθέσεις:

1. Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα 1984, 1987, 1990,
2. Γκαλερί Ζαλοκώστα 7, Αθήνα 1987,
3. Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα 1992,
4. Αίθουσα Τέχνης Αθηνών 1995, 2001,
5. Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα 1995,
6. Ζ. Αθανασιάδου Art Gallery, Θεσσαλονίκη 1996,
7. Πολύεδρο, Πάτρα 1997,
8. Γκαλερί Titanium, Αθήνα 1997,
9. Αίθουσα Τέχνης Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2002,
10. Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα 2007,
11. Gallery 7, Αθήνα 2022,
12. Art Project Space (Αναδρομή), Αθήνα 2025.

Ο Χρήστος Μαρκίδης συμμετείχε επίσης σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Στη θεματολογία του κυριαρχούν από νωρίς οι προσωπογραφίες, η ανθρώπινη μορφή σε διάφορες παραλλαγές και οι νεκρές φύσεις, θέματα στα οποία επανέρχεται συχνά κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε επίσης στη σχέση της φιγούρας με τον χώρο και στην εκφραστική φόρτιση των προσώπων.

Την ίδια στιγμή, η συχνή χρήση των σκούρων τόνων και η όλη επεξεργασία των χρωμάτων τονίζουν τον συμβολικό ή μεταφυσικό ρόλο του φωτός, δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα, με ευδιάκριτες αναφορές σε μορφές της καλλιτεχνικής παράδοσης.

Από το 1992, κείμενα και ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά. Παράλληλα, κυκλοφόρησαν τα ποιητικά του βιβλία Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Διάττων 1999, Έως, Διάττων 2001, Άτια στο σκοτεινό νερό, Εκδόσεις του Φοίνικα 2003 (εκτός εμπορίου), Αμώεν, Εριφύλη 2004, Κιννάβαρι, Άγρα 2009, Δράκων κατήλθες[4], Τυπωθήτω-Λάλον Ύδωρ 2013, Έρεβος ή το άλλο φως, Εκδόσεις του Φοίνικα 2020, Ποιήματα 1999-2020, Αρμός 2023, και τα δοκιμιακά του πεζογραφήματα Επτά κείμενα περί Τέχνης, Εκδόσεις του Φοίνικα 2002, Κατάματα, Γαβριηλίδης 2005, 2014, Αρμός 2022.

Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το CD Γενέθλια Ζέμπρα (Ποίηση-απαγγελία: Χρήστος Μαρκίδης / Μουσική-επεξεργασία ήχου: Γιάννης Μουρτζόπουλος).

Το 2025 κυκλοφόρησε το λεύκωμα «Χρήστος Μαρκίδης, Ζωγραφική-Σχέδια» από τις εκδόσεις Αρμός.