- ΑΡΧΙΚΗ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-
LIFE
-
LOOK
-
YOUR VOICE
-
επιστροφη
- ΣΕ ΕΙΔΑ
- ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ
- ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ
-
-
VIRAL
-
επιστροφη
- QUIZ
- POLLS
- YOLO
- TRENDING NOW
-
-
ΖΩΔΙΑ
-
επιστροφη
- ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
- ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
- ΓΛΩΣΣΑΡΙ
-
- PODCAST
- 102.5 FM RADIO
- CITY GUIDE
- ENGLISH GUIDE
Μέσα σε έντονο κλίμα συγκίνησης, ο Γιώργος Νταλάρας εκφώνησε τον δεύτερο επικήδειο λόγο στην εξόδιο ακολουθία της Μαρινέλλας.
Μέσα σε έντονο κλίμα συγκίνησης, ο Γιώργος Νταλάρας εκφώνησε τον δεύτερο επικήδειο λόγο στην εξόδιο ακολουθία της Μαρινέλλας.
«Μαρινέλλα μου είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ», είπε αρχικά ο Γιώργος Νταλάρας και πρόσθεσε:
«Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια και γιατί να τα πω άλλωστε. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει, δεν ξέρει τα τραγούδια σου, την ιστορία σου, την περιπετειώδη πορεία σου που δεν ήταν καθόλου εύκολη. Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα. Ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος. Δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές».
«Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα και έπειτα όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε και μετά για τη Χαρούλα μας. Θέλω ακόμα να σου θυμίσω σαν μουσικός ότι κατάφερες κάτι απίστευτο. Οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς αν φύγει η φωνή σου τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ ίδια. Όταν σε ρώτησα: "Βρε μάνα, πώς θα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο;" μου απάντησες: "Η ανάγκη, αγόρι μου"», συμπλήρωσε και κατέληξε σε πιο προσωπικό ύφος:
«Μαρινέλα, εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες», πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδίου τον περασμένο Σεπτέμβρη σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη όπως σε βάφτισε ο Μήνος Βολανάκης πριν από χρόνια. Προχθές όμως, Μαρινέλα, για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Τζορτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη, να είστε περήφανοι όπως ήταν και εκείνη για σας. Καλό ταξίδι, μάνα, και καλή τύχη όπου κι αν πας.».