Με κλαρίνα και το μοιρολόι της Μαριόλας αποχαιρέτησαν τον Πετρουλούκα Χαλκιά στο Δελβινάκι Πωγωνίου

Με χειροκροτήματα, κλαρίνα και το μοιρολόι της Μαριόλας από τον παραδοσιακό Ηπειρώτη τραγουδιστή Σάββα Σιάτρα, αποχαιρέτησαν συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου, τον Πετρολούκα Χαλκιά στην γενέτειρα του το Δελβινάκι Πωγωνίου.

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης, η έξοδος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 12 το μεσημέρι.

Με θερμά λόγια για τον δεξιοτέχνη του κλαρίνου, τον άνθρωπο Πετρολούκα, μίλησαν κατά τους επικήδειους, ο εγγονός του, ο τραγουδιστής παραδοσιακής μουσικής, ο οποίος για 40 χρόνια συνεργάστηκε μαζί του, Αντώνης Κυρίτσης, καθώς και ο δήμαρχος Πωγωνίου Κώστας Καψάλης.

© ΑΠΕ/ΜΠΕ

Ανάμεσα στα στεφάνια ήταν και εκείνο του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα.

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς γεννήθηκε στο Δελβινάκι Πωγωνίου το 1934, όμως, τα παιδικά του χρόνια έζησε περισσότερο στην Καστάνιανη το χωριό του πατέρα του, Περικλή Χαλκιά. Οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας έπαιζε κλαρίνο, ο αδελφός βιολί. Τα μουσικά ακούσματα τον συντρόφευαν, τον νανούριζαν από τη βρεφική του ηλικία. Πολύ μικρός, επτά ετών, την περίοδο του πολέμου, έφτιαξε το πρώτο του κλαρίνο. Πήρε ένα ξύλο, το τρύπησε με κάποιο σίδερο, έφτιαξε 6 τρύπες, έβαλε ένα στόμιο για φύσημα.

Στο Δελβινάκι, ο Χαράλαμπος Μέτσιος, συγγενικό πρόσωπο του Πέτρου Λούκα, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως κάθε καλοκαίρι ερχόταν στο χωριό για δύο μήνες. Εκεί ήταν ο τόπος του, οι δικοί του άνθρωποι. Γύριζε στις αυλές, στα καφενεία, είχε μια όμορφη ζωή στο χωριό που αγάπησε. «Εάν τον άκουγες να σου εξιστορεί ιστορίες, συναισθήματα, χαρές, λύπες, εμπειρίες από τη ζωή του, αισθανόσουν πως ξαφνικά έγινε πλούσιος» μας αναφέρει με συγκίνηση και συνεχίζει: «Δεν έκανε μόνο γνωστό το Πωγώνι, την Ήπειρο, την Ελλάδα, ήταν ο άνθρωπος. Πάντα μας έλεγε, πως για να ανέβει ψηλά κανείς, σε οποιοδήποτε χώρο, δεν νοείται να μην έχει τέσσερις βασικές αρετές, να τον χαρακτηρίζουν, οι τρόποι, η συμπεριφορά, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός».