Αλληλεγγύη στους άπορους πελάτες των καταστημάτων του Κολωνακίου

Εδώ και λίγες εβδομάδες κάτι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα συμβαίνει στο Κολωνάκι: η τροχαία κάνει τη δουλειά της. Ναι, το ξέρω ακούγεται απίστευτο, αλλά υπάρχει στη χώρα μια περιοχή στην οποία το παράνομο παρκάρισμα τιμωρείται συχνά. Βέβαια ίσως να υπερβάλλω όταν μιλάω για ολόκληρο το Κολωνάκι, αλλά σίγουρα στην Πατριάρχου Ιωακείμ και στα πέριξ στενά πινακίδες αφαιρούνται, πρόστιμα πέφτουν, τα λεωφορεία κινούνται πιο άνετα και γενικώς συμβαίνουν πράγματα που μπορεί να σοκάρουν κάθε γνήσια ελληνική ψυχή.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η συμπεριφορά αυτή της τροχαίας έχει ξεσηκώσει κύματα διαμαρτυριών από τους μαγαζάτορες, οι οποίοι βλέπουν τη γειτονιά τους να χάνει την ελληνικότητα και το ξερεισποιοσειμεγώ της. Γι’ αυτό συνέταξαν επιστολή, με την οποία στρέφονται εναντίον της επιβολής του νόμου που εμποδίζει τους πελάτες τους να επισκεφθούν τα καταστήματά τους.

Η επιστολή πληροφορεί ότι, λόγω των έργων του μετρό, η κίνηση στα μαγαζιά τους έχει περιοριστεί, καταγγέλλει την «καταδίωξη» των αυτοκίνητων και μηχανών που σταθμεύουν έστω και για ένα λεπτό επί της Π. Ιωακείμ και διαπιστώνει ότι «ακόμα και οι καθημερινοί πελάτες μας δεν επισκέπτονται πια τα εμπορικά καταστήματα προκειμένου να κάνουν τις αγορές τους» και ότι «οι επισκέπτες της περιοχής ούτε καν διανοούνται να επισκεφθούν την περιοχή με αυτοκίνητο ή με μηχανή». Στη συνέχεια της επιστολής οι μαγαζάτορες ζητούν να δοθεί η δυνατότητα για «ολιγόλεπτη στάση» στην Πατριάρχου Ιωακείμ, «σε σημεία που δεν δημιουργείται πρόβλημα».

Κάποιος μπορεί να παρατηρήσει ότι, παρά τα έργα του Μετρό (που απλώς έχουν κλείσει την πλατεία και όχι την Π. Ιωακείμ), τα καταστήματα εστίασης είναι πήχτρα στον κόσμο, ότι κανείς δεν σταθμεύει μόνο για ένα λεπτό το αυτοκίνητό του για να ψωνίσει και ότι δεν υπάρχει σημείο της Π. Ιωακείμ που το παράνομο παρκάρισμα να μη δημιουργεί πρόβλημα στην κυκλοφορία. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες μπροστά στο μεγάλο πραγματικό πρόβλημα:

Οι πελάτες των καταστημάτων του Κολωνακίου είναι συνήθως άνθρωποι φτωχοί που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν για πάρκινγκ. Πολλοί δεν έχουν ούτε ένα ευρώ για τα σημεία ελεγχόμενης στάθμευσης του Δήμου. Αλλά κι αυτοί που έχουν τα χρήματα, δεν έχουν πόδια. Και έτσι δεν μπορούν να περπατήσουν τα 100-200-300 μέτρα που χωρίζουν τη νόμιμη θέση στάθμευσης από τα καταστήματα που θέλουν να επισκεφθούν.

Είναι νομίζω χρέος της κυβέρνησης και της ΕΛ.ΑΣ. να διευκολύνουν αυτούς τους άπορους και χωρίς πόδια οδηγούς ώστε να κάνουν τα ψώνια τους με άνεση, αναβάλλοντας την επιβολή του νόμου για μια άλλη εποχή στην οποία θα έχει εφευρεθεί η τηλεμεταφορά η οποία θα λύσει μια για πάντα το πρόβλημα της πληρωμής πάρκινγκ και του περπατήματος. Και μπράβο της.