Σε βλέπω σε δίλημμα

Σε βλέπω να διστάζεις. Μια φωνή μέσα σου (και πολλές έξω σου) σου λένε «άσε ρε φίλε, πού να τρέχεις μέσα στη ζέστη, να στήνεσαι στις ουρές για να ρίξεις την ψήφο. Πρώτα απ’ όλα δεν σ’ αρέσει φουλ κανένας. Κάτι κάγκουρες είναι που ψοφάνε να αράξουν στις Βρυξέλλες. Ευρωπαϊκές διακοπές η φάση τους. Θα πάρουν και τα γκομενάκια τους για παρατρεχάμενους γραμματείς και φαρισαίους στα γραφεία τους και θα τη βγάλουν ζάχαρη εις υγείαν του κορόιδου. Και το πιάνεις ποιος είναι το κορόιδο ε; Εσύ που θα χάσεις το μπανάκι σου, το παρεάκι σου, τις μπίρες σου στο μπιτς μπαρ στη Σαρωνίδα, για να στηρίξεις τον χιλιοστηριγμένο. Εσένα ποιος θα σε στηρίξει, ρε» σε ρωτάει η φωνή. «Όχι αυτοί πάντως. Άντε να σου δώσουν καμιά επιταγούλα/κουπόνι τύπου “ελεήστε τον αόμματο”».

Έλα μου όμως που ακούς και μια άλλη φωνή. «Και τι θα καταφέρεις, βρε ζώον, αν δεν πας; Νομίζεις ότι τους τιμωρείς; Χάρη θα τους κάνεις! Οι δικοί τους θα πάνε και μάλιστα πρωί πρωί, έννοια σου. Τους έχουν υποσχεθεί διάφορα και ονειρεύονται θέσεις εργασίας ελαφράς και καλοπληρωμένης. Αν δεν πας εσύ και οι φίλοι σου, θα κάνουν παιγνίδι μόνοι τους, τι δεν καταλαβαίνεις; Θα βγούνε βέβαια κατηφείς και χοντρά προβληματισμένοι στην εκπομπή της Σούλας Μπούλας στην τηλεόραση και θα θρηνολογούν γιατί η νεολαία είναι αδιάφορη και γράφει την πολιτική στα παλιά της τα παπούτσια. Όπως καταλαβαίνεις, μέσα τους γελάνε με την πάρτη σου. Ξέρουν ότι αυτοί σε γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια κι εσύ είσαι τόσο χαλβάς που νομίζεις ότι τιμωρείς το “σύστημα” πηγαίνοντας για μπάνιο!

»Μια ευκαιρία έχεις, ρε έρμε, να πεις τη γνώμη σου, να αλλάξεις κάτι, να ακουστείς έστω, κι εσύ λες “α όχι, ευχαριστώ δεν θα πάρω”. Εξακολουθείστε να με φτύνετε, παιδιά, νο πρόμπλεμ, μην ενοχλείστε με τις απόψεις και την ψήφο μου, συνεχίστε το “έργον” σας ακάθεκτοι. Εγώ θα πάω για μπίρες με τον Τζο στη Σαρωνίδα».

Ποια φωνή θ’ ακούσεις;