Ο πληθυσμός των προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο έχει μειωθεί κάτω από τους 5.000 για πρώτη φορά μετά το 2016.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα, ο πληθυσμός των προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο έπεσε κάτω από 5.000, για πρώτη φορά μετά το 2016.
Σύμφωνα με αυτά, ο πληθυσμός αυτός είναι 4.994 άτομα από τα οποία 4.441 διαμένουν στον καταυλισμό της προσωρινής διαμονής στον Καρά Τεπέ, 134 είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, 412 μένουν σε διαμερίσματα του προγράμματος ΕΣΤΙΑ και, τέλος, 7 είναι κρατούμενοι.
Εντυπωσιακός είναι ο χαμηλός αριθμός αιτούντων άσυλο στα υπόλοιπα νησιά που δέχονται προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές. Στη Χίο διαμένουν 642, στη Σάμο 1.013, 78 διαμένουν στη Λέρο και 201 στην Κω.
Μηταράκης: «Η απάντηση πρέπει να είναι η νόμιμη μετανάστευση»
Tην ανάγκη ύπαρξης περισσότερης νόμιμης μετανάστευσης στην Ευρώπη είχε υπογραμμίσει πριν ένα μήνα (13/6/2021) ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης σε ντιμπέιτ που διοργάνωσε η φοιτητική λέσχη «Oxford Union», μια από τις παλαιότερες και σημαντικότερες πανεπιστημιακές φοιτητικές λέσχες της Βρετανίας.
Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του ο κ. Μηταράκης τόνισε ότι «έχει αλλάξει η πληθυσμιακή σύσταση όσων καταφθάνουν στην Ευρώπη, οι οποίοι, ως επί το πλείστον, δεν διαθέτουν προσφυγικό προφίλ, καθώς πρόκειται, κατά κύριο λόγο, για οικονομικούς μετανάστες», συμπληρώνοντας πως «η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει μια ολιστική προσέγγιση στο ζήτημα».
Η προσέγγιση αυτή συνίσταται, σύμφωνα με τον υπουργό, στο να θεσπίσει κοινούς κανόνες για τη μετανάστευση, να ανακατανείμει τα μεταναστευτικά βάρη στα κράτη-μέλη, έτσι ώστε να μην αποβαίνουν δυσβάσταχτα για τα κράτη πρώτης γραμμής και να διαχωρίσει τους πρόσφυγες από τους οικονομικούς μετανάστες, που δεν δικαιούνται διεθνή προστασία. «Η απάντηση της Ευρώπης πρέπει να είναι η περισσότερη νόμιμη μετανάστευση», ανέφερε.
Στη συνέχεια, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου εξήγησε ότι στη μετανάστευση θα πρέπει να ισχύει ο κανόνας «της γείτονος χώρας», η οποία είναι και η πρώτη πόρτα που «χτυπούν όσοι βρίσκονται σε ανάγκη. Όποιος διέρχεται πολλές χώρες και προσπαθεί να διαλέξει τον τελικό του προορισμό, συνεπάγεται ότι δεν βρίσκεται σε κατάσταση ανάγκης, αλλά αποσκοπεί σε οικονομικούς λόγους. Αυτό το θέμα πρέπει να συζητηθεί εν όψει του επικείμενου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου».
Και κατέληξε: «Η Ευρώπη πρέπει να αναπτύξει έναν υποχρεωτικό μηχανισμό διαμοιρασμού των βαρών, αλλά και την ικανότητα να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε καταστάσεις με χαρακτηριστικά κρίσης ή και ανωτέρας βίας. Επίσης, πρέπει να δημιουργηθεί κοινή διαδικασία επιστροφών, ώστε να στέλνουμε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στο σπίτι τους αυτούς που δε δικαιούνται άσυλο».
5°
