Pitsos και Pipelife: Για ποιους λόγους έκλεισαν τα εργοστάσια - Πώς οι πολυεθνικές στις οποίες ανήκουν οι εταιρείες έφτασαν σε αυτή την απόφαση
Σήμερα ανακοινώθηκε το κλείσιμο δύο σημαντικών βιομηχανικών επιχειρήσεων της χώρας. Της εταιρείας παραγωγής ηλεκτρικών συσκευών Pitsos και της εταιρείας παραγωγής πλαστικών σωλήνων Pipelife. Έχοντας τη σπάνια τύχη, ή ατυχία, να έχω περάσει και από τις δύο εταιρείες αλλά και γνωρίζοντας τους ανθρώπους που περιόρισαν την ανάπτυξή τους, μπορώ να ξεκαθαρίσω ότι οι λόγοι που έκλεισαν είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους.
Στην περίπτωση της Pipelife ήταν μία κλασική περίπτωση mismanagement. Αυτή η εταιρεία, για κάποιον παράξενο λόγο, από την αρχή πήγε στραβά. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ήταν ένα spin-off από την κάποτε κραταιά βιομηχανία παραγωγής σωλήνων, την Α.Γ. Πετζετάκις. Η Pipelife αποσχίστηκε το 1992 από τη μητρική εταιρεία, και παρήγαγε σωλήνες πολυαιθυλενίου, κυρίως για αγροτική χρήση και για το αναμενόμενο τότε μεγάλο έργο των αγωγών του φυσικού αερίου. Είχε αρκετές φορές την ευκαιρία να σωθεί διότι, εκτός όλων των άλλων, δημιουργήθηκε τότε ανέλπιστα ένας κλάδος που προμήθευε τον ΟΤΕ με σωλήνες προστασίας τηλεφωνικών καλωδίων. Τη δεκαετία του ’90 ο ΟΤΕ έκανε την ψηφιοποίηση των δικτύων του και χρειάστηκε τεράστιες ποσότητες πλαστικών σωλήνων προστασίας. Με εξαιρετικά αδέξιες κινήσεις, η Pipelife κατάφερε να δυναμώσει μόνον τους ανταγωνιστές της. Υπήρξαν και περίοδοι που οικονομικά πήγαινε πολύ καλά, κάτω από αξία ηγεσία. Τα τελευταία χρόνια της κρίσης ήταν καταλυτικά για την απόφαση των αυστριακών μετόχων να αποσυρθούν από την παραγωγική βάση τους στην Ελλάδα. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι η Pipelife είχε βασικό μέτοχο και τη γιγαντιαία βελγική εταιρεία παραγωγής χημικών, τη Solvay.
Η Pitsos είχε πάντοτε ένα αξιότατο management. Πλην όμως εγκλωβισμένη στα στενά όρια του δήμου Ρέντη ήταν προφανώς αδύνατον να κατασκευάσει σύγχρονη μονάδα παραγωγής και να παράγει με ανταγωνιστικό κοστολόγιο. Υπό την πίεση του ελληνικού management οι γερμανοί μέτοχοι (Bosch & Siemens) αποφάσισαν και επένδυσαν σε αγορά έκτασης κοντά στην Ελευσίνα, κοντά στην έξοδο 2 της Αττικής Οδού. Με μία εκπληκτικά μυωπική στάση το δημοτικό συμβούλιο Ελευσίνας αρνήθηκε το 2012 να δώσει θετική γνωμοδότηση για την αδειοδότηση της μονάδας. Την ίδια στιγμή οι Τούρκοι, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για νέα μονάδα της εταιρείας στο δικό τους βέβαια έδαφος, έδωσαν όλες τις αναγκαίες άδειες λειτουργίας και επιπλέον κατασκεύασαν και την οδική πρόσβαση μέχρι το εργοστάσιο.
Σήμερα μας μένει η απορία γιατί η Pitsos αποχώρησε παραγωγικά από την Ελλάδα. Για να μην είστε και εσείς ανυποψίαστοι, αυτή είναι η συνοπτική εξήγηση.
17°
