Ελλαδα

Βανέσα και Χριστίνα: Οι Ελληνίδες που κατέκτησαν το Έβερεστ

«Περπατούσαμε πάνω σε πτώματα»

30.05.2019, 15:39
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

1000 τεύχη Athens Voice - 1000 λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα

Life in Athens Αφιέρωμα: 1000 τεύχη, 1000 λόγοι που αγαπάς την Αθήνα

A.V. Team

Life in Athens Ο Φώτης Γεωργελές και η βουή της Αθήνας

Φώτης Γεωργελές

Το νέο app του Voice 102.5 φέρνει live radio, μουσικά νέα και όλο το vibe της πόλης σε Android και iOS

Μουσικη Το νέο app του Voice 102.5 είναι εδώ

A.V. Team

Η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη «πάτησαν» στο Έβερεστ και έζησαν από κοντά την άνευ προηγουμένου κατάσταση που επικρατεί στη στέγη του κόσμου.

Οι δύο Ελληνίδες που κατέκτησαν τη στέγη του κόσμου μιλούν για την άνευ προηγουμένου συμφόρηση φέτος στις κορυφές του Έβερεστ.

Η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη είναι οι δύο Ελληνίδες που κατάφεραν να πατήσουν στην κορυφή του κόσμου.

Οι ορειβάτισσες μίλησαν στο Open TV για τη «ζώνη θανάτου», για τα πτώματα που συναντά κανείς στις διαδρομές προς την κορυφή, αλλά και για το απίστευτο «μποτιλιάρισμα» ορειβατών τις τελευταίες ημέρες, με τις εικόνες να προκαλούν σάλο.

View this post on Instagram

A post shared

Οι δύο γυναίκες ανέβηκαν στο Έβερεστ στις 20/5 κι επέστρεψαν στην Ελλάδα. Μιλώντας για την εμπειρία τους, σ' αφήνουν με ανοιχτό το στόμα. Η Βανέσα Αρχοντίδου είπε ότι ήταν αν μη τι άλλο ήταν μια σπουδαία εμπειρία. «Φέτος οι καλές μέρες ήταν πολύ λίγες. Και γι αυτό δημιουργήθηκε συνωστισμός. Δεν έχουν τη δυνατότητα αν κάποιος πάθει κάτι, να τον μεταφέρουν στην πόλη. Έτσι λοιπόν, περνούν εβδομάδες και μπορεί να περνάς, να ανεβαίνεις και δίπλα σου και να βλέπεις πτώματα».

View this post on Instagram

A post shared

Η Χριστίνα Φλαμπούρη τόνισε: «Καταλάβαμε πόσο κοντά είναι η ζωή κι ο θάνατος, η χαρά και η λύπη. Δίπλα μας είδαμε άψυχα πτώματα. Η αλήθεια είναι ότι την πρώτη φορά που αντικρίσαμε πτώμα, που ήταν 10 χρόνια εκεί, το σοκ ήταν μεγάλο. Είδα ότι φορούσε τις ίδιες μπότες με εμένα. Έπαθα σοκ, έχασα την ισορροπία μου κι έβαλα τα κλάματα. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να είμαι εγώ ή κάποιος φίλος μου. Αποφασίσαμε να κάνουμε κορφή στις 20 Μαΐου, τρεις μέρες πριν γίνει όλο αυτό το τράφικ. Η μοναδική ομάδα που κατάφερε να κάνει κορφή, ήταν η δική μας και προλάβαμε να κατέβουμε ασφαλώς στην σκηνή μας.