Μικρή ανταπόκριση από την πολιτεία του Τενεσί

Το Τενεσί αποτελεί προπύργιο των Ρεπουμπλικανών, όπως ολόκληρη η επονομαζόμενη Ζώνη της Βίβλου. Εδώ και μήνες, οι Δημοκρατικοί της πολιτείας διαμαρτύρονται ότι η ρεπουμπλικανική πολιτειακή κυβέρνηση του Bill Lee προχώρησε σε gerrymandering, προκειμένου να ευνοήσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις αυριανές ενδιάμεσες εκλογές. Υπενθυμίζεται ότι το gerrymandering είναι η μετακίνηση των ορίων των εκλογικών περιφερειών με σκοπό να ευνοηθεί ένα συγκεκριμένο κόμμα ή μια ομάδα ψηφοφόρων. Η λέξη προέρχεται από τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης, Elbridge Gerry, ο οποίος το 1812 ενέκρινε έναν τόσο αλλόκοτο χάρτη εκλογικών περιφερειών, ώστε μία εξ αυτών έμοιαζε με σαλαμάνδρα (Gerry + salamander = Gerrymander). Στο Τενεσί, η διαδικασία εφαρμόστηκε με στρατηγική ακρίβεια από τη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία του πολιτειακού κοινοβουλίου το 2022 (με λαμπρά αποτελέσματα) και ξανά το 2026, αποδυναμώνοντας τις περιοχές όπου είναι ισχυροί οι Δημοκρατικοί.

Το gerrymandering δεν είναι παράνομο, εκτός αν γίνεται με φυλετικά κριτήρια. Έτσι, φέτος, οι Ρεπουμπλικανοί νομοθέτες χρησιμοποίησαν την κλασική τεχνική cracking (τεμαχισμό), η οποία εμποδίζει τους Δημοκρατικούς ψηφοφόρους να συγκεντρωθούν σε περιφέρειες όπου το Δημοκρατικό Κόμμα κερδίζει σχετικά εύκολα: το cracking τούς διανέμει, τους σκορπίζει, σε πολλές γειτονικές περιφέρειες, όπου τυχαίνει να υπερτερούν οι Ρεπουμπλικανοί. Το 2022, επειδή το Νάσβιλ, η πρωτεύουσα του Τενεσί, εξέλεγε, ως ενιαία εκλογική περιφέρεια, Δημοκρατικό εκπρόσωπο στο Κογκρέσο, οι Ρεπουμπλικανοί τεμάχισαν την πόλη στα τρία, μοιράζοντας τους ψηφοφόρους της σε τρεις διαφορετικές περιφέρειες που εκτείνονταν μέχρι τα αγροτικά περίχωρα, και έτσι κέρδισαν και τις τρεις έδρες. Φέτος, το Τενεσί αναθεώρησε εκτάκτως τον εκλογικό χάρτη, διασπώντας στα τρία την κομητεία Σέλμπι, στην οποία βρίσκεται το Μέμφις. Η πόλη αποτελούσε τον πυρήνα της 9ης εκλογικής περιφέρειας, τη μοναδική εναπομείνασα έδρα των Δημοκρατικών στην πολιτεία και τη μοναδική περιφέρεια με αφροαμερικανική πλειοψηφία. Με τη διάλυση αυτής της περιφέρειας, το Μέμφις, το τελευταίο «μπλε» (Δημοκρατικό) σημείο της «κόκκινης» πολιτείας και η περιοχή που εκπροσωπούνταν από περιφέρεια με αφροαμερικανική πλειοψηφία, δεν περιορίζεται πλέον στην πόλη του Μέμφις, αλλά συνενώνεται εκλογικά με αγροτικές περιοχές του Δυτικού Τενεσί, όπου επικρατούν ο εκκλησιασμός, η συνωμοσιολογία και οι δεισιδαιμονίες — άρα, οι πιο ψεκασμένοι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος έχουν πολλές πιθανότητες να σαρώσουν και τις 9 έδρες της πολιτείας στο Κογκρέσο.

Στην πράξη, το gerrymandering αλλοιώνει τη λαϊκή ψήφο: αν και περίπου το ένα τρίτο των ψηφοφόρων στο Τενεσί στηρίζει το Δημοκρατικό Κόμμα (όχι απαραιτήτως την αριστερή πτέρυγα), ο χάρτης έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε και οι εννέα αντιπρόσωποι της πολιτείας στην Ομοσπονδιακή Βουλή να είναι Ρεπουμπλικανοί, εφόσον επικρατήσουν τα σημερινά προγνωστικά. Εξάλλου, με τη διάσπαση των μαύρων κοινοτήτων του Μέμφις και του Νάσβιλ, οι Αφροαμερικανοί χάνουν τη δυνατότητα να εκλέγουν τους υποψηφίους της προτίμησής τους· η ψήφος τους πνίγεται μέσα στα πλήθη των rednecks της επαρχίας: η φυλή παίζει πρωτεύοντα ρόλο στις αμερικανικές εκλογές, ιδιαίτερα σε πόλεις όπως το Μέμφις, όπου οι Αφροαμερικανοί δεν είναι μειονότητα, αλλά αποτελούν πάνω από το 65% του πληθυσμού. Με λίγα λόγια, το gerrymandering καταλήγει στην απώλεια της τοπικής φωνής: μεγάλες αστικές περιοχές με συγκεκριμένες ανάγκες (υποδομές, παιδεία, αστική ανάπτυξη, αντιμετώπιση εγκληματικότητας) εκπροσωπούνται από βουλευτές που εκλέγονται από αγροτικές κοινότητες, δεν ζουν στην πόλη και δεν μπορούν να διαχειριστούν τα προβλήματά της. Τελικά, όταν οι περιφέρειες είναι κλειδωμένες υπέρ ενός κόμματος, οι γενικές εκλογές χάνουν το νόημά τους και το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στις εσωκομματικές εκλογές επιλογής υποψηφίων (primaries), γεγονός που συχνά οδηγεί στην ανάδειξη ακραίων στοιχείων.

Οι αυριανές εκλογές στην 9η εκλογική περιφέρεια, με επίκεντρο το Μέμφις, θεωρούνται μία από τις πιο κρίσιμες και πολωμένες αναμετρήσεις στη σύγχρονη ιστορία του Τενεσί. Αλλά ίσως αυτή την πρόταση να την επαναλαμβάνουμε συχνά. Μερικοί κάνουν λόγο για «γιγαντομαχία» (υπερβολές) ανάμεσα σε δύο πολύ γνωστά πολιτικά πρόσωπα της πολιτείας, καθώς ο επί σειρά ετών Δημοκρατικός βουλευτής Steve Cohen αποσύρθηκε μετά τον ανασχεδιασμό των ορίων. Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών είναι ο Αφροαμερικανός Μεμφιανός Justin J. Pearson από την αριστερή-ακτιβιστική πτέρυγα του κόμματος, ο οποίος το 2023 έγινε παγκοσμίως γνωστός ως μέλος των Tennessee Three: τότε είχε αποβληθεί προσωρινά από το τοπικό κοινοβούλιο, που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση μέσα στην αίθουσα, ζητώντας αυστηρότερο έλεγχο της οπλοφορίας. Παρότι ο εκλογικός χάρτης σχεδιάστηκε έτσι ώστε να τον αποδυναμώσει, ο Pearson έχει συσπειρώσει μεγάλες οργανώσεις βάσης (όπως την Equity Alliance Fund), κινητοποιώντας Μαύρους, προοδευτικούς και ακτιβιστές ψηφοφόρους. Ο δε υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών είναι ο Brent Taylor από την κομητεία Σέλμπι (στην οποία εντάσσεται το Μέμφις), που έχει την επίσημη στήριξη του Ντόναλντ Τραμπ και ηγείται εκστρατείας Νόμου και Τάξης (το Μέμφις συγκαταλέγεται σταθερά στις αμερικανικές μεγαλουπόλεις με τα υψηλότερα ποσοστά βίαιης εγκληματικότητας), χρησιμοποιώντας ρητορική που παρουσιάζει την αναμέτρηση ως επιλογή ανάμεσα στην «κοινή λογική» και το «χάος ή τον σοσιαλισμό». Νόστιμη λεπτομέρεια: πριν από λίγες ημέρες, το περιοδικό Nashville Scene αποκάλυψε ότι ο Taylor έστελνε γυμνές φωτογραφίες («unsolicited nudes»!) σε γυναίκες. (Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι είχε στείλει τέτοιες φωτογραφίες, ακόμη και το 2021.) Πάμε παρακάτω.

Προστίθεται το πρόβλημα της σύγχυσης των ψηφοφόρων: επειδή οι αλλαγές έγιναν ξαφνικά εντός του 2026, πολλοί Μεμφιανοί που ζουν στον ίδιο δρόμο ανακάλυψαν ότι ανήκουν σε διαφορετικές περιφέρειες (π.χ. στην 8η ή την 5η αντί για την 9η). Η νέα χάραξη δημιουργεί πράγματι τέτοιες ασυνέχειες, καθώς η κομητεία Σέλμπυ μοιράζεται πλέον ανάμεσα στην 5η, την 8η και την 9η περιφέρεια. Αν και η εκλογική επιτροπή έχει προειδοποιήσει τους ψηφοφόρους να ελέγχουν προσεκτικά το ψηφοδέλτιο της περιφέρειάς τους προτού πατήσουν «υποβολή», προβλέπω πολλές γκάφες.

Σύμφωνα με τους επίσημους εκλογικούς αναλυτές (όπως το Cook Political Report και το Sabato's Crystal Ball), οι σημαντικότερες εκλογικές αναμετρήσεις στο Τενεσί θεωρούνται ασφαλείς για τους Ρεπουμπλικανούς. Για τη θέση του Κυβερνήτη φαβορί είναι η Ρεπουμπλικανή Marsha Blackburn με σημαντικό προβάδισμα έναντι της Δημοκρατικής Jerri Green. Για τη Γερουσία των ΗΠΑ φαβορί είναι ο εν ενεργεία Ρεπουμπλικανός Bill Hagerty, που προηγείται έναντι της Marquita Bradshaw (το Τενεσί δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό Γερουσιαστή από το 1990). Για τη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, οι εν ενεργεία Ρεπουμπλικανοί (Harshbarger, Burchett, Fleischmann, DesJarlais, Kustoff και Van Epps) φαίνεται ότι θα επανεκλεγούν. Στις ανοιχτές περιφέρειες, την 5η και την 6η, προηγούνται οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι (Charlie Hatcher και Johnny Garrett, αντιστοίχως), ενώ, όπως είπα, στην 9η περιφέρεια του Μέμφις, προηγείται ο Brent Taylor.

Είναι πράγματι οι αυριανές midterms σημαντικές για την υπόλοιπη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ; Ναι, εφόσον οι ψηφοφόροι εκλέγουν ταυτοχρόνως έναν ομοσπονδιακό Γερουσιαστή, εννέα ομοσπονδιακούς Βουλευτές για το Κογκρέσο της Ουάσιγκτον (έναν για κάθε εκλογική περιφέρεια), τον νέο Κυβερνήτη της πολιτείας (ως αντικαταστάτη του Bill Lee, που αποχωρεί λόγω ορίου θητειών), 17 από τις 33 έδρες της τοπικής Γερουσίας (State Senate) και το σύνολο των εδρών της τοπικής Βουλής (State House). Επίσης, στο ίδιο ψηφοδέλτιο καλούνται να ψηφίσουν «Ναι» ή «Όχι» για τρεις κρίσιμες Συνταγματικές Τροποποιήσεις: την κατάργηση του συνταγματικού δικαιώματος εγγύησης σε ορισμένα σοβαρά εγκλήματα (Amendment 1), τη μόνιμη συνταγματική απαγόρευση του κρατικού φόρου ιδιοκτησίας (Amendment 2) και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των θυμάτων εγκληματικών πράξεων (Amendment 3). (Θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα, το επαναλαμβάνω.) Εν πάση περιπτώσει, η σπουδαιότητα των εκλογών θα φανεί από την προσέλευση και, βεβαίως, από το αν θα αλλάξουν οι κομματικοί συσχετισμοί. Αν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα χάσει τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων ή και της Γερουσίας, ο πρόεδρος θα δυσκολεύεται περισσότερο να εφαρμόζει την πολιτική του μέχρι το τέλος της θητείας του, τον Ιανουάριο του 2029. Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τη Βουλή, αλλά όχι τη Γερουσία, θα ελέγχουν τις κοινοβουλευτικές επιτροπές και θα μπορούν να απαιτούν έγγραφα, να καλούν κυβερνητικούς αξιωματούχους και να οργανώνουν ακροάσεις· θα μπορούν να εμποδίζουν ή να καθυστερούν νομοθετικές πρωτοβουλίες του Λευκού Οίκου, να διαπραγματεύονται για τις δημόσιες δαπάνες και για το όριο του ομοσπονδιακού χρέους. Ίσως μάλιστα να κινήσουν διαδικασία καθαίρεσης (impeachment). Δεν το βλέπω, αλλά δεν είναι εντελώς απίθανο.

Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και τα δύο σώματα (αυτό είναι μάλλον απίθανο), θα μπορούσαν να μπλοκάρουν τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Ντόναλντ, να εμποδίσουν την επικύρωση διορισμών δικαστών και ανώτατων κυβερνητικών αξιωματούχων, να διερευνήσουν εκτενέστερα την οικονομική δραστηριότητα του τρελού προέδρου και τη λειτουργία της κυβέρνησης, να διαπραγματευτούν ζητήματα φορολογίας, κοινωνικών δαπανών και εξωτερικής πολιτικής. Αλλά, ας μην ενθουσιαζόμαστε: ο Ντόναλντ διατηρεί το δικαίωμα αρνησικυρίας και σημαντικές εκτελεστικές εξουσίες. Αν οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν και τα δύο σώματα, οι Τενεσιανοί είναι άξιοι της τύχης τους — όπως ήταν πάντοτε.