Νεπάλ: Συγκλονίζει η μαρτυρία διευθυντή σχολείου, μαθητών και γονέων που σώθηκαν από τις φονικές πλημμύρες
Ο διευθυντής ενός σχολείου περιέγραψε πώς έσωσε τη ζωή 900 μαθητών από τις φονικές πλημμύρες στο Νεπάλ, εκκενώνοντας εγκαίρως το σχολείο, μόλις 10 λεπτά πριν φτάσουν τα νερά.
Ο Ρατζέντρα Νταουάντι, διευθυντής του Tribhuvan Trishuli Secondary School στην περιοχή Νουακότ του Νεπάλ, δήλωσε στο BBC ότι στις 09:10 τοπική ώρα (03:25 GMT) δέχθηκε τέσσερα τηλεφωνήματα που τον προειδοποιούσαν για την επικείμενη καταστροφή, η οποία έχει πλέον προκαλέσει τον θάνατο τουλάχιστον 794 ανθρώπων. Πήρε γρήγορα την απόφαση να εκκενώσει το σχολείο, ζητώντας από τα παιδιά να κατευθυνθούν τρέχοντας προς ψηλότερο σημείο και δίνοντας εντολή σε λεωφορεία γεμάτα μαθητές να κάνουν αναστροφή και να απομακρυνθούν από την περιοχή.
Οι προειδοποιήσεις είχαν έρθει από τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους μέσα σε λίγα λεπτά και τον βοήθησαν να αξιολογήσει τον άμεσο κίνδυνο. «Ήρθε ένας γονέας και μου είπε: “Έρχεται μια μεγάλη πλημμύρα, είμαι εδώ για να πάρω την κόρη μου, θα την πάρω”», πρόσθεσε. «Οι γονείς δεν τρέχουν πανικόβλητοι χωρίς σοβαρό λόγο, οπότε επιβεβαιώθηκε ότι δεν έπρεπε να χάσω ούτε δευτερόλεπτο για να απομακρύνω τα παιδιά. Αποφάσισα ότι δεν έπρεπε να καθυστερήσω άλλο. Ακόμη κι αν τελικά η πλημμύρα δεν ερχόταν, θα χάναμε απλώς τα μαθήματα μίας ημέρας. Νιώθω περήφανος που σώσαμε τόσες ζωές».
Νεπάλ: Το σχολείο θάφτηκε κάτω από τη λάσπη
Οι πλημμύρες, οι οποίες την Τετάρτη κατέστρεψαν ολοσχερώς τμήματα του Νεπάλ και έχουν αφήσει τουλάχιστον 2.426 ανθρώπους αγνοούμενους, έθαψαν το σχολικό συγκρότημα κάτω από λάσπη και συντρίμμια. Ο Νταουάντι είπε ότι τα νερά έφτασαν τόσο γρήγορα, ώστε ένα κτίριο κοιτώνα που βρισκόταν περίπου 100 μέτρα από τον ποταμό παρασύρθηκε σχεδόν αμέσως.
Η 16χρονη μαθήτρια Γιουνίσα Αματίγια κατάφερε να φτάσει σε ασφαλές σημείο κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Αρχικά, πολλοί μαθητές δεν είχαν αντιληφθεί πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση. Η 16χρονη Γιουνίσα Αματίγια δήλωσε ότι μαζί με τους φίλους της κατάφερε να σωθεί λίγο πριν χτυπήσει το σχολείο η πλημμύρα. «Εγώ και οι φίλοι μου επιβιώσαμε για μόλις 10 δευτερόλεπτα», είπε στο BBC. «Λίγο πριν έρθει η πλημμύρα, ήμασταν στην τάξη και κάναμε μάθημα. Οι καθηγητές είχαν συγκεντρωθεί σε ένα σημείο και αρχικά δεν είχαν ιδέα τι είχε συμβεί. Μετά από πέντε λεπτά, ήρθαν και μας ενημέρωσαν για την πλημμύρα και μας ζήτησαν να πάμε στα σπίτια μας».
Όπως είπε, μία μαθήτρια λιποθύμησε όταν άκουσε για την καταστροφή, όμως πολλοί μαθητές αρχικά υποτίμησαν τον κίνδυνο και περίμεναν συμμαθητές τους που βρίσκονταν σε μάθημα μαθηματικών. Η Γιουνίσα και οι φίλοι της κατευθύνθηκαν προς την ανηφόρα, ακολουθώντας μια οδό διαφυγής πίσω από το σχολείο.
«Δεν μπορούσα να περπατήσω γρήγορα και οι φίλοι μου με βοήθησαν να ανέβω την ανηφόρα. Προσπαθήσαμε με όλες μας τις δυνάμεις να φτάσουμε στις πιο ασφαλείς περιοχές. Διαφύγαμε από μια στενή σκάλα στο πίσω μέρος του σχολείου. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η αγορά παρασύρθηκε μπροστά στα μάτια μου», λέει, αναφερόμενη στην τοπική αγορά γύρω από το σχολείο. «Αν δεν υπήρχε καλή πρόσφυση στα παπούτσια μου, θα είχα πέσει. Οι μαθητές και άλλοι άνθρωποι σπρώχνονταν μεταξύ τους προσπαθώντας να φτάσουν σε ασφαλές σημείο. Όσοι επέλεξαν να διαφύγουν από άλλη διαδρομή, φαίνεται ότι παρασύρθηκαν από τα νερά».
Οι μαθητές και οι καθηγητές αρχικά μετακινήθηκαν μερικές εκατοντάδες μέτρα προς τα ψηλότερα σημεία για να προστατευτούν και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς ένα γειτονικό χωριό. Με τους δρόμους να έχουν καταστραφεί και τις μετακινήσεις να έχουν διακοπεί, πολλοί παρέμειναν εγκλωβισμένοι για δύο νύχτες, προτού φτάσουν οι ομάδες διάσωσης. Ο διευθυντής και η Γιουνίσα, οι οποίοι και οι δύο ζουν στην απέναντι όχθη του ποταμού από το σχολείο, μεταφέρθηκαν τελικά αεροπορικώς πίσω στο χωριό τους. Την ίδια ώρα, γονείς προσπαθούσαν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν με τα παιδιά και τους συγγενείς τους.
Η μητέρα της Γιουνίσα, Σαμπίνα Κουμάρι Σρέστα, δήλωσε ότι προσπάθησε επανειλημμένα να καλέσει τόσο την κόρη της όσο και τον σύζυγό της, αλλά κανείς από τους δύο δεν απαντούσε. Ο σύζυγός της, Γιουμπαράτζ Αματίγια, κατευθύνθηκε αμέσως προς το σχολείο. «Μόλις διαδόθηκε η είδηση για την πλημμύρα, προσπάθησα να καλέσω την κόρη μου, αλλά δεν μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί της. Τότε φοβήθηκα», είπε. «Μέσα σε λίγα λεπτά έτρεξα προς το σχολείο της κόρης μου και ολόκληρο το Τρισούλι Μπαζάρ είχε παρασυρθεί από την πλημμύρα. Τότε σκέφτηκα ότι η κόρη μου δεν ζούσε πια. Τρομοκρατήθηκα, σταμάτησα το μηχανάκι μου. Υπήρχαν παντού νερά, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ να γυρίσω πίσω χωρίς την κόρη μου».
Για σχεδόν μία ώρα δεν γνώριζε αν η κόρη του ήταν ζωντανή και συνέχιζε να την καλεί χωρίς αποτέλεσμα. Τελικά, η τηλεφωνική γραμμή συνδέθηκε και η Γιουνίσα απάντησε.
«Τελικά, η κόρη μου απάντησε στην κλήση μου και δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ, ξέσπασα... Δύο συγγενείς που ήταν μαζί μου έκλαιγαν επίσης και με αγκάλιασαν», είπε. Η Γιουνίσα εμφανίζεται συγκινημένη καθώς θυμάται εκείνη τη στιγμή. «Αφού είχα φτάσει στην κορυφή του λόφου, δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον πατέρα μου. Έκλαιγε και τότε δεν μπορούσα να πω ούτε μία λέξη», είπε. Πίσω στο σπίτι, η οικογένειά της περίμενε με αγωνία να επιστρέψει. «Ακόμη και η μικρότερη κόρη μου δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Όμως ένιωσα τόσο όμορφα όταν την είδα ξανά έπειτα από τρεις ημέρες, την Παρασκευή. Είμαι τόσο χαρούμενη και ανακουφισμένη», είπε η μητέρα της.
Ο διευθυντής Νταουάντι λέει ότι καλύτερα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, όπως σειρήνες και ειδοποιήσεις για εκκένωση, θα μπορούσαν να είχαν βοηθήσει τους κατοίκους να αντιδράσουν νωρίτερα. Ωστόσο, πιστεύει ότι η απόφασή του να δράσει αμέσως απέτρεψε μια πολύ μεγαλύτερη τραγωδία. «Αν είχα αποφασίσει να κλείσω το σχολείο μετά το μάθημα, μπορεί να μην είχε μείνει τίποτα. Μόνο το κουδούνι θα χτυπούσε στις 9:30».
H ιστορία της «Δύσης» και οι διαρκώς μεταβαλλόμενες απειλές για τον δυτικό πολιτισμό, με αφορμή το βιβλίο «Η Δύση, η ιστορία μιας ιδέας» του Γιώργου Βαρουξάκη
17°
