Νέος συναγερμός στο Νεπάλ: Ανεβαίνει ξανά η στάθμη των υδάτων - Σβήνουν οι ελπίδες για επιζώντες

Οι αρχές του Νεπάλ παρότρυναν σήμερα (30.9) τις ομάδες έρευνας και διάσωσης που επιχειρούν να επιδείξουν «σύνεση» καθώς σημειώνεται νέα άνοδος του επιπέδου των υδάτων στην περιοχή των συνόρων με την Κίνα, η οποία επλήγη από καταστροφικές πλημμύρες και κατολισθήσεις την Τετάρτη.

«Λάβαμε πληροφορίες» σύμφωνα με τις οποίες το επίπεδο των νερών «στον ποταμό Μποτεκόσι, στην περιοχή Ρασουβά, αυξήθηκε κι άλλο», ανέφερε η εθνική υπηρεσία μείωσης και διαχείρισης κινδύνων καταστροφών (NDRRMA)  του Νεπάλ σε προειδοποιητικό δελτίο της που δημοσιοποιήθηκε λίγο πριν από τις 05:00 (ώρα Ελλάδας). «Κατά συνέπεια, όλο το προσωπικό που συμμετέχει σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης (...), όσοι βρίσκονται σε παραποτάμιες περιοχές, καθώς και όλοι οι υπόλοιποι σε τομείς που επλήγησαν, ιδίως στη Ρασουβά, στη Νουακότ, στη Νταντίν και στην Τσιταβάν, καλούνται να επιδείξουν σύνεση», πρόσθεσαν οι αρχές.

Το αμερικανικό ινστιτούτο γεωλογικών μελετών (USGS) εκτίμησε πως η καταστροφή της Τετάρτης στα σύνορα του Νεπάλ με την Κίνα οφειλόταν στην κατάρρευση παγετώνα, που προκάλεσε χείμαρρο νερού και συντριμμιών που έμοιαζε με τείχος.

Νεπάλ: «Έχουν εξαφανιστεί ολόκληρα χωριά»

Αφίσες με φωτογραφίες αγνοουμένων καλύπτουν τον τοίχο του νοσοκομείου, με την κόλλα από κάτω να είναι ακόμη νωπή. Μια μαθήτρια χαμογελά φορώντας τη σχολική της στολή· ένα χαμογελαστό μωρό με στρουμπουλά μάγουλα· ένα ζευγάρι χαμογελά την ημέρα του γάμου του· ένας νεαρός άνδρας, με τα χέρια στη μέση, στέκεται στην κορυφή ενός βουνού· ένα μικρό κορίτσι με μακριά μαλλιά ξεπροβάλλει πίσω από μια πόρτα. Αυτά τα πρόσωπα είναι μόνο ένα μικρό μέρος των χιλιάδων ανθρώπων που δεν έχουν δώσει σημεία ζωής από τότε που φονικές πλημμύρες σάρωσαν τα Ιμαλάια και εξαφάνισαν ολόκληρα χωριά. Μέχρι το πρωί του Σαββάτου, ο αριθμός των αγνοουμένων είχε ανέλθει σχεδόν στους 3.000, στο Νεπάλ και στο Θιβέτ.

Συγγενείς αναζητούν τα ονόματα των αγνοουμένων έξω από νοσοκομείο στο Κατμαντού. Μέχρι στιγμής, το Νεπάλ έχει ανασύρει 675 σορούς, όμως σε πολλές απομακρυσμένες περιοχές η πρόσβαση έχει καταστεί δυνατή μόνο με ελικόπτερα του στρατού, που επιχειρούν αναζητώντας επιζώντες. Οι διασώστες ανέφεραν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκτιμηθεί πόσοι ακόμη άνθρωποι μπορεί να έχουν θαφτεί κάτω από τη λάσπη. Εξίσου τεράστιο είναι και το έργο της ταυτοποίησης των νεκρών. Στην πόλη Τσιτβάν του Νεπάλ, τα νεκροτομεία έχουν κατακλυστεί από τον τεράστιο αριθμό των σορών και έχει στηθεί ένα πρόχειρο κτίριο για τη φύλαξη των νεκρών.

Ορισμένες σοροί παρασύρθηκαν τόσο μακριά, ώστε ανασύρθηκαν στη γειτονική Ινδία. Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Τριμπουβάν, στην πρωτεύουσα του Νεπάλ, Κατμαντού, απελπισμένοι συγγενείς συγκεντρώνονταν ελπίζοντας να μάθουν νέα. Τέσσερις ημέρες μετά την καταστροφή, ο κόσμος εξακολουθούσε να συνωστίζεται γύρω από το γραφείο της αστυνομίας για να δηλώσει τα ονόματα μελών της οικογένειάς του που αγνοούνται. Εκατοντάδες τραυματίες νοσηλεύονται στους θαλάμους του νοσοκομείου, ενώ συγγενείς έψαχναν μανιωδώς στις λίστες των ασθενών, απεγνωσμένοι να βρουν κάποιο σημάδι ότι οι δικοί τους άνθρωποι ήταν ακόμη ζωντανοί.

Ελλείψει ενημέρωσης και καθώς οι πληγείσες περιοχές παραμένουν σχεδόν ολοκληρωτικά αποκομμένες, πολλές οικογένειες έχουν καταφύγει στην τοποθέτηση αφισών, απευθύνοντας έκκληση για πληροφορίες. Ο Γιαβράτζ Λάμα δήλωσε ότι η αδελφή του, ο σύζυγός της και τα δύο παιδιά τους αγνοούνται, αφού το χωριό τους, Τζαγιάντα, στην περιοχή Ρουσούα, παρασύρθηκε ολόκληρο από τα νερά. Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα καθώς κολλούσε στον τοίχο του νοσοκομείου τη φωτογραφία του ενός έτους Σιτζάν Ταουάνγκ, ενός μωρού στην αγκαλιά της μητέρας του. Δίπλα κρεμόταν η φωτογραφία του 12χρονου αδελφού του, Σαχίλ.

«Έχουμε μουδιάσει, δεν έχουμε λόγια για να περιγράψουμε πόσο θλιμμένοι και συντετριμμένοι είμαστε», είπε ο Λάμα. «Το μόνο που μας απασχολεί είναι να βρούμε τον μικρό Σιτζάν. Ήταν τόσο γλυκός και αθώος· είναι αδύνατο να σκεφτούμε ότι δεν είναι πια μαζί μας. Όμως ολόκληρο το χωριό τους έχει εξαφανιστεί», πρόσθεσε, «οπότε δεν έχουμε πλέον καμία ελπίδα ότι κάποιος από αυτούς επέζησε».

Για ορισμένες οικογένειες, το μέγεθος της απώλειας ήταν αδύνατο να γίνει αντιληπτό. Η 36χρονη Τουλμάγια Ταμάνγκ έφτασε στο νοσοκομείο κρατώντας αφίσες με φωτογραφίες ορισμένων από τα 12 μέλη της οικογένειάς της, μεταξύ των οποίων και η μόλις πέντε μηνών ανιψιά της. Όλοι ζούσαν σε ένα χωριό στη Ρουσούα και αγνοούνται από τότε που χτύπησαν οι πλημμύρες.

«Η οικογένειά μας βρίσκεται υπό τεράστια πίεση», είπε. «Τόσοι πολλοί έχουν χαθεί και όσοι έχουμε μείνει πίσω παλεύουμε να αντέξουμε». Καθώς οι ελπίδες ότι θα έχουν επιζήσει εξανεμίζονταν, η Ταμάνγκ είπε ότι πλέον ήλπιζαν μόνο να ανασυρθούν οι σοροί τους. «Αν είχαμε τις σορούς, τουλάχιστον θα μπορούσαμε να βρούμε λίγη γαλήνη», είπε. «Διαφορετικά, η οικογένεια δεν θα σταματήσει ποτέ να αναρωτιέται και αυτός ο πόνος θα συνεχιστεί για πολύ καιρό».

Τουλάχιστον 900 από τους ανθρώπους που εξακολουθούν να αγνοούνται εργάζονταν στα τεράστια έργα υδροηλεκτρικής ενέργειας κατά μήκος του διαδρόμου του ποταμού Τρισούλι, ψηλά στα Ιμαλάια, τα οποία υπέστησαν τεράστιες καταστροφές από τις πλημμύρες και τις κατολισθήσεις. Πολλοί από τους εργαζομένους ήταν χαμηλόμισθοι εργάτες, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 63 από την Ινδία.

Την Παρασκευή, εντυπωσιακά πλάνα έδειξαν στρατιώτες του Νεπάλ να απεγκλωβίζουν αρκετούς επιζώντες μέσα από ένα πυκνό τείχος λάσπης, σε σήραγγα του υδροηλεκτρικού έργου Τρισούλι-1. Ο στρατός του Νεπάλ ανακοίνωσε ότι εκτιμά πως τουλάχιστον άλλοι 100 άνθρωποι εξακολουθούν να είναι παγιδευμένοι μέσα στις σήραγγες, ενώ δεκάδες ακόμη έχουν εγκλωβιστεί υπόγεια στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Τρισούλι-3.

Μεταξύ των αγνοουμένων είναι ο 24χρονος Σουτζάν Νεπάλι, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει τη νυχτερινή του βάρδια στο υδροηλεκτρικό έργο και κοιμόταν στο κρεβάτι του όταν ο όγκος του νερού κατέκλυσε την κοιλάδα. Στο κέντρο τραυμάτων του νοσοκομείου στο Νεπάλ, η αδελφή του, Σουσίσα Μαλουβάρ, επέστρεφε κάθε μέρα με αγωνία για να ελέγξει αν το όνομά του υπήρχε στις λίστες. «Δεν έχουμε χάσει την ελπίδα», είπε. «Γράφουμε το όνομά του στα νοσοκομεία και κολλάμε παντού τις φωτογραφίες του, ελπίζοντας ότι μπορεί να τον βρούμε κάπου. Ίσως να έχει ήδη διασωθεί. Ίσως να κατάφερε να διαφύγει και να επιβιώσει». 

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP, The Guardian