Η γέφυρα που θα ενώσει τη Σικελία με την Ιταλία αποκτά νέο διεθνή σύμμαχο

Η Γέφυρα της Μεσσήνης, ένα από τα πιο φιλόδοξα και αμφιλεγόμενα έργα υποδομών στην Ευρώπη, βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο μετά τη δημόσια στήριξη που εξέφρασε η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Σανάε Τακαΐτσι, κατά τη διάρκεια επίσκεψής της στη Ρώμη.

Η Γιαπωνέζα πρωθυπουργός δήλωσε ότι ελπίζει το έργο να προχωρήσει σύντομα, υπογραμμίζοντας ότι η συμμετοχή ιαπωνικών εταιρειών μπορεί να το μετατρέψει σε σύμβολο οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

«Ειλικρινά ελπίζω ότι το έργο κατασκευής της Γέφυρας του Στενού της Μεσσήνης, στο οποίο συμμετέχουν ιαπωνικές εταιρείες, θα αποτελέσει ένα εμβληματικό έργο που θα συμβολίζει την οικονομική συνεργασία των δύο χωρών μας», δήλωσε η Τακαΐτσι, δίπλα στην Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι.

Το σχέδιο αφορά την κατασκευή γέφυρας μήκους 3,7 χιλιομέτρων που θα συνδέει τη Σικελία με την ηπειρωτική Ιταλία, καταργώντας την αποκλειστική εξάρτηση από τα φεριμπότ για τη μεταφορά επιβατών, οχημάτων και τρένων.

Το έργο προωθείται από την κοινοπραξία Eurolink, στην οποία συμμετέχουν η ιταλική κατασκευαστική Webuild, η ιαπωνική IHI και η ισπανική Sacyr. Η κυβέρνηση Μελόνι θεωρεί ότι η σύνδεση θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη του ιταλικού Νότου και θα βελτιώσει σημαντικά τις μεταφορικές υποδομές της περιοχής.

Ωστόσο, η πορεία της Γέφυρας της Μεσσήνης παραμένει γεμάτη εμπόδια. Το έργο είχε παγώσει το 2012 στο πλαίσιο προγράμματος δημοσιονομικής λιτότητας, ενώ έκτοτε έχει βρεθεί αντιμέτωπο με περιβαλλοντικές ενστάσεις, τεχνικές ανησυχίες λόγω της υψηλής σεισμικότητας της περιοχής και πολυετείς νομικές εμπλοκές.

Νέα αβεβαιότητα δημιουργεί και η πρόσφατη απόφαση των εισαγγελικών αρχών της Ρώμης να ξεκινήσουν έρευνα για πιθανές υποθέσεις διαφθοράς που συνδέονται με το έργο. Παράλληλα, το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ιταλίας είχε εκφράσει επιφυλάξεις για τη συμβατότητα της διαδικασίας με τους ευρωπαϊκούς κανόνες ανταγωνισμού.

Το κόστος της γέφυρας υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 13,5 δισ. ευρώ, σημαντικά αυξημένο σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις των αρχών της δεκαετίας του 2000.

Παρά την πολιτική στήριξη από τη Ρώμη και το Τόκιο, η έναρξη των εργασιών δεν θεωρείται άμεση, καθώς το έργο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές τεχνικές, νομικές και πολιτικές προκλήσεις.

Πηγή: Reuters.