Ο Έλον Μασκ, οι δαίμονες του Ομήρου και η Αφρικανή πρωταγωνίστρια

Τι κι αν η Ωραία Ελένη ήταν Αφρικανή ή Σημίτισσα από την Τύρο. Τι κι αν ήταν λευκή από την Ήπειρο ή καστανή από το Άργος. Σκλάβα του Μενέλαου ήταν και για τον λόγο αυτόν κλέφτηκε με τον Πρίγκιπα της Τροίας. Για να γλιτώσει.

Το Ομηρικό Έπος αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος του στον τρόπο συμπεριφοράς των αντρών τύπου Padre Padrone. Η Ιφιγένεια και η βαρβαρότητα της θυσίας της για τη δόξα και την εξουσία του πατέρα της, η Βρισηίδα και η βάρβαρη συμπεριφορά του Αγαμέμνονα στην κόντρα του με τον Αχιλλέα. Η Ελένη της Σπάρτης σε ρόλο femme Fatale, η Κασσάνδρα που καλείται να διαχειριστεί μόνη της την επερχόμενη τραγωδία αφού είναι προικισμένη με την κατάρα να βλέπει το μέλλον, η γυναίκα του Έκτορα που πρέπει να διαχειριστεί πάλι μόνη της με το βρέφος στον κόρφο της τη μοναξιά και την ήττα αλλά και η Εκάβη αυτή η κιβωτός της ιστορίας.

Το Ομηρικό Έπος, η Ιλιάδα δηλαδή, είναι αφιερωμένο στις γυναίκες και τις ερωμένες των ηρώων – ανδρών σε έναν κόσμο που μόλις αρχίζει να εφάπτεται της Ιστορίας βγαίνοντας από τον ομιχλώδη και άγνωστο εν πολλοίς κόσμο του Χαλκού για να ζήσει στον κόσμο του σκληρού μετάλλου, του φονικότερου μετάλλου, του σίδερου.

Αυτές οι γυναίκες στην εποχή του Χαλκού μπορεί να κατάγονταν από την Αίγυπτο ή τους Χετταίους, τους Σουμέριους ή από τη Νουμιδία. Μπορεί να έμοιαζαν σαν τις σύγχρονες ισχνές υπάρξεις από το Σουδάν ή τις ψηλές αδύνατες οπτασίες από την Ερυθραία, των φυλών Αφάρ και Ισά με τα υπέροχα τεράστια μάτια. Μπορεί και να ήταν ξανθές ή κοκκινωπές με πράσινα μάτια και λευκό δέρμα σαν τις γυναίκες των Βερβερίνων στον Άτλαντα ή των πρώιμων φύλων της Αδριατικής στις Δηναρικές Άλπεις. Μπορεί να είχαν σταρένιο δέρμα και καστανούς βοστρύχους. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι και να ήταν και απ' όπου και αν προέρχονταν, ήταν σκλάβες των αντρών τους, παιχνίδια στα χέρια των αφεντάδων τους. Μόνον η Κλυταιμνήστρα εκδικήθηκε και τον σκότωσε για να πάρει πίσω το αίμα της θυγατέρας της. Μόνη αυτή και η Κασσάνδρα βέβαια που όλα τα προέβλεψε και πήρε των ομματιών της κι έφυγε μακριά για να βρει παρηγοριά στους στίχους του Αινεία. Αυτές οι δύο γυναίκες έσωσαν την τιμή της μάνας, της αδελφής και της ερωτικής συντρόφου και όχι βέβαια η Πηνελόπη.

Δεν υπάρχει περίπτωση ο Έλον Μάσκ, αυτό το δημιούργημα της Ολλανδικής ακροδεξιάς παράδοσης και του άθλιου Απαρτχάιντ, να καταλάβει έστω και μία αράδα από τα παραπάνω. Μίσησε την ζωή του και τους ανθρώπους από τη στιγμή που ο γιος του προτίμησε να προκρίνει τη θηλυκή του ταυτότητα. Ο ζάπλουτος επιχειρηματίας προτιμά τα ναζιστικά πρότυπα και τα μεταχιτλερικά οράματα. Δεν θα μπορούσε να δεχτεί πως στον κόσμο του Χαλκού, με την Ανατολική Μεσόγειο να είναι πέρασμα μεταξύ των μεγάλων πολιτισμών της εποχής, η Ωραία Ελένη πιθανώς και να ήταν Μαύρη και όχι απαραίτητα ψηλή ξανθιά με γαλάζια μάτια λευκή σάρκα και ψηλοτάκουνα. Άλλωστε σε οποιαδήποτε περίπτωση η Ελένη είχε αναγκαστεί να παντρευτεί τον Αχαιό στο πλαίσιο μίας τράμπας όπως απαιτούσαν τα ήθη της εποχής.

Τα έβαλε με τον Νόλαν ο Έλον Μάσκ διότι δεν είναι σε θέση να κατανοήσει έστω και για μία στιγμή πώς η Εποχή του Χαλκού δεν ανήκει αποκλειστικά στην λευκή φυλή και πώς αυτός ο πολιτισμός, αυτή η χρονική περίοδος καλύτερα, γεννήθηκε και άκμασε κυρίως στην ανατολική και νότια γειτονιά του τότε Ελλαδικού χώρου. Ευτυχώς που ο χώρος αυτός εφαπτόταν με τις περιοχές των φύλων που είχαν εποικίσει την Κρήτη, το Αιγαίο, την Πελοπόννησο. Κάρες και Φρύγες και Μήδοι και Λυδοί και Χετταίοι και Ασσύριοι και Μίνωες και αργότερα Αχαιοί και Φοίνικες, οι μετακινούμενοι Δωριείς που κατέβηκαν από την Πίνδο και τα παιδιά του Ισραήλ και του Ισμαήλ και βέβαια οι άνθρωποι του Νείλου, όλοι αυτοί μαζί και χώρια σε έναν απίστευτο αχταρμά, έδωσαν ζωή στην Μεσόγειο παλεύοντας με τους δαίμονές τους.

Ο Έλον Μασκ που οραματίζεται αποικίες στην Σελήνη και τον Άρη στα πρότυπα των επιγόνων του Φον Μπράουν, που είναι και το πρότυπό του στο όνομα ενός μετα-χιτλερικού Ναζισμού, πάντα υπό την προϋπόθεση να κερδίζει τρισεκατομμύρια, κατηγόρησε τον καλλιτέχνη – σκηνοθέτη της «Οδύσσειας» πώς «πάτησε τον τάφο του Ομήρου» διότι έβαλε μία Αφρικανή να παίξει τον ρόλο της Ωραίας Ελένης και της Κλυταιμνήστρας. Προφανώς ως γνήσιος Άρειος λατρεύει την αισθητική των θεραπαινίδων του Οντίν, τις Βαλκυρίες του Ζίκφριντ της Τριλογίας των Νιμπελούγκεν και των ηρωικών πρωταγωνιστών της γερμανικής μυθολογίας στα σκιερά δάση της Ανατολικής Πρωσίας.

Μόνον που όλα αυτά ουδεμία σχέση έχουν με τη σκόνη, τη ζέστη, τους ανέμους της Ερήμου και τα αρώματα της Μεσοποταμίας και του Λεβάντε και του Αιγαίου που είναι η δική μας γη και εκείνη του Θιακιού βασιλέα που την μοιραζόταν με τους γιους των θεών και των ημιθέων. Σε μία τέτοια γη ο Προμηθέας μόνον σε μαυροτσούκαλο αγαρηνό θα έφερνε με μαύρα πύρινα μάτια και κατσαρά μαλλιά. Και βέβαια ο Αχιλλέας μόνον στον Μπραντ Πιτ δεν θα έμοιαζε, αυτός ο Μυρμιδόνας από την Κεντρική Φθιώτιδα.