Ο Ρεζά Παχλαβί δέχτηκε επίθεση με κόκκινη μπογιά κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο - Βίντεο

Για «ντροπή» της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία αρνήθηκε να τον συναντήσει, έκανε λόγο ο Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, γιος του τελευταίου Ιρανού Σάχη και υποστήριξε ότι το Βερολίνο επιτρέπει να εκβιάζεται από το καθεστώς της Τεχεράνης.

Ο Ρεζά Παχλαβί προειδοποίησε επίσης για «αντίποινα» από την πλευρά των μουλάδων, τους οποίους περιέγραψε ως «πληγωμένα θηρία» και τόνισε ότι οι συμπατριώτες του θα συνεχίσουν τον αγώνα τους, με ή χωρίς βοήθεια από το εξωτερικό.

«Είναι ντροπή που αρνούνται να μιλήσουν μαζί μου», δήλωσε ο Ρεζά Παχλαβί σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε νωρίτερα σήμερα στο Βερολίνο και τόνισε ότι οι δημοκρατικές κυβερνήσεις «θα πρέπει να μιλήσουν με τους ανθρώπους που είναι η φωνή των άφωνων». Σημείωσε μάλιστα ότι ακριβώς για αυτόν τον λόγο δεν απευθύνεται π.χ. στη Ρωσία ή στην Κίνα, αλλά σε δημοκρατικές χώρες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία.

Με αφορμή την επίσκεψη του Ρεζά Παχλαβί στο Βερολίνο, έχουν ανακοινωθεί διαδηλώσεις, υπέρ αλλά και εναντίον του, ενώ ο ίδιος, αποχωρώντας από τον χώρο της συνέντευξης Τύπου, δέχθηκε επίθεση με κόκκινη μπογιά στην πλάτη, χωρίς ωστόσο να τραυματιστεί. Σύμφωνα με την αστυνομία, ένα άτομο έχει ήδη συλληφθεί.

Αναφερόμενος στην κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα του, ο κ. Παχλαβί μίλησε για φρικαλεότητες του καθεστώτος και για «πόλεμο εναντίον των ίδιων των πολιτών του Ιράν» και απέρριψε τα επιχειρήματα που προσπαθούν να παρουσιάσουν την ιρανική ηγεσία ως θύμα των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, υπογραμμίζοντας ότι τα χτυπήματα αφορούν στρατιωτικούς και όχι πολιτικούς στόχους.

«Όσο πιο γρήγορα εξαφανιστεί αυτό το καθεστώς, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσει η σύγκρουση. Όχι μέσω διαπραγματεύσεων με τα απομεινάρια αυτού του καθεστώτος, αλλά βοηθώντας τον ιρανικό λαό να το ξεπεράσει», δήλωσε και κάλεσε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «να σταματήσουν να προσπαθούν να κατευνάσουν την Τεχεράνη ή να διαπραγματευτούν» μαζί της.

Ειδικά μάλιστα για τον καγκελάριο Μερτς, ο γιος του Σάχη χαρακτήρισε απογοητευτικό το γεγονός ότι, όπως είπε, ενώ αναγνώρισε ότι το καθεστώς έχει χάσει τη νομιμοποίησή του με τις σφαγές του λαού του, έχει έκτοτε αμβλύνει την κριτική του. Η Ευρώπη, συνέχισε, δεν χρειάζεται να επέμβει στρατιωτικά, αλλά θα μπορούσε π.χ. να ασκήσει πίεση στην Τεχεράνη προκειμένου να αποκατασταθεί η λειτουργία του Διαδικτύου, να απαιτήσει τον άμεσο τερματισμό των εκτελέσεων, να απελάσει Ιρανούς διπλωμάτες και να διαλύσει τα δίκτυα του καθεστώτος στο έδαφός της.