WSJ: Εκτός ελέγχου ο Τραμπ στην κρίση με το Ιράν – Πώς αποκλείστηκε από τον επιχειρησιακό σχεδιασμό

Η έντονη και εκρηκτική αντίδραση του Ντόναλντ Τραμπ μετά την κατάρριψη αμερικανικού μαχητικού F-15 πάνω από το Ιράν στις 3 Απριλίου αποκαλύπτεται σε δημοσίευμα της Wall Street Journal, φωτίζοντας το παρασκήνιο μιας κρίσης που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μείζονα πολιτική και στρατιωτική αποτυχία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Ντόναλντ Τραμπ αντέδρασε με οργή όταν ενημερώθηκε ότι δύο μέλη του πληρώματος αγνοούνταν, φωνάζοντας επί ώρες στους συνεργάτες του και κατηγορώντας τους Ευρωπαίους ότι δεν προσφέρουν βοήθεια. Παράλληλα, εξέφρασε φόβους για επανάληψη της κρίσης των ομήρων στο Ιράν το 1979, που είχε στιγματίσει την προεδρία του Τζίμι Κάρτερ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος απαίτησε άμεση στρατιωτική επιχείρηση διάσωσης. Ωστόσο, οι αμερικανικές δυνάμεις έπρεπε να σχεδιάσουν με προσοχή την είσοδό τους σε εχθρικό έδαφος, αποφεύγοντας άμεση σύγκρουση με τις ιρανικές δυνάμεις. Σε αυτό το πλαίσιο, συνεργάτες του προέδρου αποφάσισαν να τον κρατήσουν εκτός της αίθουσας επιχειρήσεων, εκτιμώντας ότι η ανυπομονησία και η παρορμητικότητά του θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά τον σχεδιασμό.

Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε τελικά με επιτυχία: ο ένας πιλότος διασώθηκε άμεσα και ο δεύτερος σε επιχείρηση υψηλού κινδύνου λίγο αργότερα.

Ο Τραμπ αντιμέτωπος με τον φόβο των απωλειών και η δυσκολία λήψης στρατιωτικών αποφάσεων

Πίσω από τη δημόσια επιθετική ρητορική, ο Τραμπ εμφανίζεται να παλεύει με τον φόβο των ανθρώπινων απωλειών. Σύμφωνα με πηγές του Λευκού Οίκου, εμφανίζεται διστακτικός στο να εγκρίνει επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου, όπως η πιθανή κατάληψη του νησιού Χαργκ, κομβικού σημείου για τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου.

Παρότι του παρουσιάστηκε ως στρατιωτικά εφικτή επιχείρηση με σημαντικά οφέλη, ο ίδιος ανησυχούσε για τις πιθανές απώλειες, χαρακτηρίζοντας το σημείο «εύκολο στόχο».

Την ίδια στιγμή, η στρατηγική του φαίνεται να κινείται αντιφατικά: αποφεύγει επιχειρήσεις υψηλού κόστους, αλλά προχωρά σε επικίνδυνες δημόσιες δηλώσεις χωρίς συντονισμό με την ομάδα εθνικής ασφάλειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανάρτησή του περί καταστροφής του ιρανικού πολιτισμού, την οποία ο ίδιος φέρεται να θεώρησε εργαλείο πίεσης για διαπραγματεύσεις.

Αυτοσχεδιασμοί και απειλές, μια στρατηγική χωρίς συνοχή

Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ότι ο Τραμπ επιδιώκει συνειδητά να εμφανίζεται απρόβλεπτος και ασταθής, πιστεύοντας ότι αυτό θα οδηγήσει την Τεχεράνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και αμφιλεγόμενες δημόσιες παρεμβάσεις, όπως η χρήση θρησκευτικών εκφράσεων ή υβριστικού λόγου ακόμη και σε εορταστικά μηνύματα.

Σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές, εξέδωσε τελεσίγραφο 12 ωρών προς το Ιράν, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πέθαινε». Σύμφωνα με αξιωματούχους, η δήλωση αυτή δεν εντασσόταν σε κάποιο οργανωμένο σχέδιο, αλλά ήταν προϊόν αυτοσχεδιασμού.

Παρά τις στρατιωτικές επιτυχίες των ΗΠΑ, η συνολική εικόνα της σύγκρουσης παραμένει αβέβαιη. Η κατάπαυση του πυρός δεν έχει διασφαλιστεί, κρίσιμες εμπορικές οδοί παραμένουν κλειστές και το πολιτικό καθεστώς στο Ιράν έχει μεταβληθεί προς πιο σκληρές κατευθύνσεις.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το βασικό πρόβλημα δεν είναι η στρατιωτική ικανότητα, αλλά η απουσία συνεκτικού σχεδιασμού. «Βλέπουμε εντυπωσιακές στρατιωτικές επιτυχίες που δεν μεταφράζονται σε νίκη», σημειώνει η Κόρι Σέικ, αποδίδοντας την εξέλιξη στον τρόπο άσκησης της προεδρίας από τον Τραμπ.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κρίση με το Ιράν εξελίσσεται σε μια δοκιμασία όχι μόνο για την αμερικανική στρατηγική, αλλά και για τα όρια της ηγεσίας του ίδιου του προέδρου.

Πηγή: Wall Street Journal