Πώς προετοιμάζεται το Ιράν για έναν χερσαίο πόλεμο με τις ΗΠΑ

Καθώς το σενάριο για μια χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν γίνεται όλο και πιο πιθανό, η Τεχεράνη καταστρώνει ένα πολυεπίπεδο σχέδιο αντίδρασης.

Η απάντηση του Ιράν σε μια χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ περιλαμβάνει από οχυρωματικά έργα, στρατιωτική ενίσχυση μέχρι ασύμμετρες απειλές και μαζική κινητοποίηση πολιτών.

Καθώς οι ΗΠΑ, με εντολή Τραμπ, συνεχίζουν να μεταφέρουν Αμερικανούς πεζοναύτες στον Περσικό Κόλπο, η Wall Street Journal παρουσιάζει πώς η ιρανική ηγεσία προετοιμάζεται για ένα τέτοιο σενάριο.

«Αστακός» το νησί Χαργκ στο Ιράν

Στο επίκεντρο των προετοιμασιών βρίσκεται το νησί Χαργκ, ο σημαντικότερος κόμβος εξαγωγής πετρελαίου της χώρας. Εκεί, σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, ενισχύονται τα συστήματα κατευθυνόμενων πυραύλων, τοποθετούνται νάρκες κατά μήκος των ακτών και παγιδεύονται με εκρηκτικά κρίσιμες υποδομές.

Παράλληλα, στρατιωτικοί αναλυτές, που μίλησαν στην αμερικανική εφημερίδα, εκτιμούν ότι έχουν κατασκευαστεί υπόγεια δίκτυα με σήραγγες, μετατρέποντας τόσο το συγκεκριμένο νησί όσο και άλλα στον Περσικό Κόλπο σε αυτόνομες οχυρωμένες στρατιωτικές βάσεις, έτοιμες να αντέξουν πολιορκία αρκετών ημερών.

Η στρατηγική της Τεχεράνης δεν περιορίζεται, όμως, μόνο στην άμυνα. Αντιθέτως, επιδιώκει να καταστήσει οποιαδήποτε αμερικανική απόβαση εξαιρετικά δαπανηρή. «Οι ΗΠΑ θα πληρώσουν το τίμημα, τους περιμένουμε», επαναλαμβάνουν συχνά ανώτεροι Ιρανοί αξιωματούχοι.

«Αγκάθι» τα ιρανικά αποθέματα πυραύλων και drones

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το Ιράν σχεδιάζει να αξιοποιήσει μαζικά drones, πυραύλους και τακτικές «σμήνους» για να πλήξει τις αποβατικές δυνάμεις των ΗΠΑ.

Παρά τους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς, οι Φρουροί της Επανάστασης, το επίλεκτο αυτό σώμα του ιρανικού στρατού, έχει καταφέρει να διατηρήσει ανέπαφα σημαντικά αποθέματα από πυραύλους και drones, την ώρα που τα μέλη του είναι εκπαιδευμένα σε τακτικές ανταρτοπόλεμου.

Το σχέδιο του Ιράν να χτυπήσει μαζικά πετρελαιοπηγές στον Περσικό Κόλπο

Ιδιαίτερη ανησυχία, σύμφωνα με το δημοσίευμα της WSJ, προκαλεί η δυνατότητα του Ιράν να επεκτείνει τη σύγκρουση πέρα από τα σύνορά του.

Η Τεχεράνη έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι, σε περίπτωση χερσαίας εισβολής των ΗΠΑ, θα στοχοποιήσει πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, πλατφόρμες εξόρυξης και κρίσιμες υποδομές σε ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο (σ.σ. Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Κατάρ).

Παράλληλα, διατηρεί το πάνω χέρι στα Στενά του Ορμούζ, όπου οι διελεύσεις τάνκερ είναι ελάχιστες, προκαλώντας συνεχόμενο ράλι τιμών στα καύσιμα διεθνώς.

Μαζική στρατολόγηση πολιτών

Εν τω μεταξύ, το Ιράν επιχειρεί να αναβιώσει καταστάσεις που εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια του μακροχρόνιου πολέμου με το Ιράκ τη δεκαετία του 1980.

Εκείνη την περίοδο είχαν κινητοποιηθεί μαζικά πολίτες από το καθεστώς των Αγιατολάχ, όχι μόνο σε στρατιωτικό επίπεδο αλλά και σε βοηθητικούς ρόλους (σ.σ. ιατρική υποστήριξη, φύλαξη σημείων ελέγχου, συγκρότηση πολιτοφυλακών).

Ήδη, υπάρχουν αναφορές ακόμη και για συμμετοχή ανηλίκων, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία σε οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτήν τη στιγμή το Ιράν διαθέτει σχεδόν 1 εκατ. ενεργούς στρατιώτες (σ.σ. μαζί με τους εφέδρους). Παρόλο που σημαντικό μέρος αυτής της στρατιωτικής δύναμης δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένο, το καθεστώς των μουλάδων ποντάρει στη γεωγραφία της χώρας (ορεινό έδαφος με εκτεταμένες ακτογραμμές), καθώς και στη μεγάλη διασπορά «μεταμφιεσμένων» στρατιωτικών δυνάμεων: Οι Φρουροί της Επανάστασης διατηρούν κρυμμένα εκατοντάδες ταχύπλοα, με προσαρμοσμένους εκτοξευτήρες πυραύλων και ρουκετών, που μπορούν ανά πάσα στιγμή να χτυπήσουν αμερικανικά αποβατικά πλοία.

Η WSJ υπογραμμίζει, τέλος, αυτό που ο Λευκός Οίκος θεωρούσε ότι δεν θα συνέβαινε, όταν ξεκίνησε η συντονισμένη επιχείρηση με το Ισραήλ: Ο λαός του Ιράν δεν στράφηκε εναντίον των Αγιατολάχ. Αντιθέτως, φαίνεται να συσπειρώθηκε, την ώρα που η εδαφική ακεραιότητα για πολλούς Ιρανούς μοιάζει να αποτελεί «κόκκινη γραμμή» ανεξάρτητα από τη στάση τους απέναντι στην καταπίεση των μουλάδων.

Η ανάλυση της αμερικανικής εφημερίδας κλείνει με το συμπέρασμα ότι το Ιράν δείχνει αποφασισμένο να μετατρέψει κάθε πιθανή χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ σε μια σύγκρουση υψηλού κόστους και αβέβαιης έκβασης, προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να εντείνει την πίεση στο εσωτερικό της Αμερικής.