Οι απειλές του Τραμπ προς το ΝΑΤΟ αποκαλύπτουν ότι δεν είχε κανένα απολύτως σχέδιο για το Ιράν

Αν υπήρξε μια στιγμή που αποκαλύφθηκε η απουσία αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν, αυτή ήταν τώρα. Ο Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε το Σάββατο από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και άλλες χώρες να συμμετάσχουν σε ναυτική συνοδεία πετρελαιοφόρων που θα διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ.

Όπως αναφέρει σε ανάλυσή του ο Guardian, παρά το γεγονός ότι εξαπέλυσε την επίθεση εναντίον του Ιράν, μαζί με το Ισραήλ, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν φαίνεται να είχε προβλέψει πλήρως τι θα ακολουθούσε. Το Ιράν είχε λίγες καλές στρατιωτικές επιλογές για να αντεπιτεθεί, όμως οι επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις, σε συμμάχους των ΗΠΑ και σε εμπορικά πλοία στον Περσικό Κόλπο ήταν η πιο προφανής απάντηση – μια προσπάθεια να επιβληθεί κόστος στη Δύση.

Το Ιράν είχε ήδη προετοιμαστεί για μια μακρά περίοδο αντίστασης, με τον πρώην ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ να πιέζει τους υφισταμένους του να ορίσουν τέσσερα επίπεδα διαδοχής, αναμένοντας ότι ο ίδιος και άλλοι ηγέτες θα μπορούσαν να σκοτωθούν.

Μέχρι στιγμής, στον πόλεμο βομβαρδισμών διάρκειας δύο εβδομάδων, οι ΗΠΑ έχουν επικεντρωθεί στο ιρανικό ναυτικό και στις βάσεις πυραύλων. Ωστόσο, αυτό δεν κατάφερε να εξαλείψει την ασύμμετρη απειλή εναντίον απροστάτευτων εμπορικών πλοίων. Σύμφωνα με το ναυτιλιακό περιοδικό Λόιντς Λιστ, έχουν δεχθεί επίθεση 16 πλοία και τα δεξαμενόπλοια διστάζουν πλέον να διασχίσουν τα Στενά.

Πριν από δέκα ημέρες, ο Τραμπ προέτρεψε τους ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων να «δείξουν θάρρος» και να πραγματοποιήσουν τη διέλευση, παρότι το αμερικανικό ναυτικό φαινόταν απρόθυμο να αναλάβει τη συνοδεία.

«Οι ΗΠΑ δεν το έχουν κάνει, επειδή η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Αβραάμ Λίνκολν μπορεί να παραμένει 200 χιλιόμετρα ανοιχτά του Ομάν και να πλήττει το Ιράν με ελάχιστο κίνδυνο», δήλωσε ο Μάθιου Σάβιλ από το ινστιτούτο Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (Royal United Services Institute).

Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι, μετά από περαιτέρω αεροπορικές επιδρομές, το αμερικανικό ναυτικό θα μπορούσε να είναι σε θέση να συνοδεύει δεξαμενόπλοια «μέχρι το τέλος αυτού του μήνα».

Το Ιράν διαθέτει θεωρητικά μια σειρά από μικρής κλίμακας επιλογές επίθεσης, όπως ταχύπλοα σκάφη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, εναέρια drones και έως και 5.000 θαλάσσιες νάρκες (αν και, παρά τις επανειλημμένες εικασίες των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, φαίνεται ότι δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί).

Ωστόσο, αντανακλώντας τα διδάγματα του πολέμου στην Ουκρανία, υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ιράν σημειώνει τη μεγαλύτερη επιτυχία με επιθέσεις μέσω θαλάσσιων drones (μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας που μοιάζουν με ταχύπλοα). Ένα από αυτά ενδέχεται να έπληξε την περασμένη εβδομάδα το πλοίο Μαγιούρι Ναρί, που ανήκει σε εταιρεία της Ταϊλάνδης.

Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ αποτελεί το ισχυρότερο «χαρτί» του Ιράν απέναντι στον Τραμπ και το Ισραήλ – και δεν πρόκειται να υποχωρήσει εύκολα.

Ο Τραμπ, προσηλωμένος κυρίως στη στρατιωτική ισχύ, δεν έδειξε ιδιαίτερη διάθεση να συνεργαστεί με άλλες χώρες πέρα από το Ισραήλ – ενώ καμία χώρα δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στην έναρξη ενός πολέμου εναντίον του Ιράν. Ως αποτέλεσμα, οι ναυτικές προετοιμασίες των συμμάχων των ΗΠΑ πριν από την έναρξη του πολέμου ήταν ανύπαρκτες. Ούτε η Βρετανία, ούτε η Γαλλία, ούτε η Κίνα, ούτε η Ιαπωνία είχαν πολεμικά πλοία έτοιμα για αποστολές συνοδείας.

Για να είναι βιώσιμη μια επιχείρηση συνοδείας, θα χρειάζονταν πιθανότατα οκτώ έως δέκα αντιτορπιλικά, σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μιντ, αρχισυντάκτη του Lloyd’s List. Ακόμη κι έτσι, θα μπορούσαν να προστατεύσουν μόνο «πέντε έως δέκα πλοία, πραγματοποιώντας ένα πέρασμα κάθε μιάμιση ημέρα». Αυτό θα αντιστοιχούσε περίπου στο 10% του όγκου ναυτιλίας πριν από τον πόλεμο.

Ταυτόχρονα, η ανταπόκριση στο κάλεσμα του Τραμπ για βοήθεια υπήρξε υποτονική. Η Ιαπωνία – για την οποία οι διεθνείς στρατιωτικές αποστολές είναι νομικά περίπλοκες – δήλωσε ότι δεν έχει ακόμη λάβει επίσημο αίτημα από τις ΗΠΑ. Η Κίνα δεν απάντησε στην έκκληση, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Τραμπ να αντιδράσει καθυστερώντας μια προγραμματισμένη επίσκεψη στο Πεκίνο στο τέλος του μήνα.

Το Σαββατοκύριακο, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε σε συνέντευξή του ότι οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θα πρέπει να αισθάνονται υποχρεωμένοι να συμμετάσχουν.

«Τώρα θα δούμε αν θα μας βοηθήσουν», είπε στους Financial Times, προειδοποιώντας για «ένα πολύ κακό μέλλον» για τη συμμαχία αν δεν το κάνουν.

Η απειλή αυτή διατυπώθηκε παρά το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ καλύπτει μόνο την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, ενώ για περισσότερο από έναν χρόνο οι ΗΠΑ υπογράμμιζαν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να επικεντρωθεί στην άμυνα της δικής της ηπείρου – και όχι στη Μέση Ανατολή, τον Ινδοειρηνικό ή άλλες περιοχές.

Η Γαλλία έχει στείλει οκτώ πολεμικά πλοία στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά δήλωσε ότι δεν είναι έτοιμη να μετακινηθεί στα Στενά του Ορμούζ μέχρι να τελειώσουν οι «πιο έντονες» μάχες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο δυσκολεύτηκε να προετοιμάσει ένα αντιτορπιλικό και χρειάστηκε να βγάλει εσπευσμένα το HMS Dragon από το ναυπηγείο συντήρησης, με προορισμό την Κύπρο.

Η Βρετανία έχει δεχθεί επικρίσεις επειδή δεν προέβλεψε την ανάγκη να έχει πολεμικό πλοίο στην περιοχή, την ώρα που οι ΗΠΑ συγκέντρωναν δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων. Ωστόσο, το Βασιλικό Ναυτικό ήταν επικεντρωμένο στην ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου Prince of Wales στον Βόρειο Ατλαντικό αργότερα φέτος, στο πλαίσιο αποστολής προστασίας της Αρκτικής που είχε ζητήσει ο Τραμπ κατά την περίοδο που επιδίωκε την απόκτηση της Γροιλανδίας.

Πηγή: Guardian