Ρήγμα ΗΠΑ-Ουκρανίας : Ο Λευκός Οίκος «αδειάζει» τον Ζελένσκι μετά τις συνομιλίες-εξπρές

Η διπλωματική ένταση μεταξύ Ουάσινγκτον και Κιέβου κλιμακώνεται, μετά τις δηλώσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι περί «άδικης πίεσης» προς την Ουκρανία για συμβιβασμό στον πόλεμο με τη Ρωσία. Ο Λευκός Οίκος αντέδρασε άμεσα και σκληρά, κατηγορώντας τον Ουκρανό πρόεδρο για άστοχη στάση την ώρα που οι ειρηνευτικές προσπάθειες δείχνουν να βαλτώνουν.

Αφορμή αποτέλεσαν οι τοποθετήσεις του Ζελένσκι ενόψει των τριμερών συνομιλιών στη Γενεύη, οι οποίες ολοκληρώθηκαν αιφνιδιαστικά έπειτα από μόλις δύο ώρες, ενισχύοντας την αίσθηση αδιεξόδου.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρολίν Λέβιτ δήλωσε ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί τον πόλεμο «πολύ άδικο — όχι μόνο για τους Ρώσους και τους Ουκρανούς που έχασαν τη ζωή τους, αλλά και για τον αμερικανικό λαό και τον Αμερικανό φορολογούμενο που πλήρωνε τον λογαριασμό για αυτή την πολεμική προσπάθεια πριν ο πρόεδρος Τραμπ την σταματήσει».

Με τη δήλωση αυτή η Ουάσινγκτον ουσιαστικά έθεσε και την οικονομική διάσταση της σύγκρουσης, υπονοώντας ότι η αμερικανική υποστήριξη δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη χωρίς πολιτική λύση.

Η αντεπίθεση Ζελένσκι σε ΗΠΑ και Πούτιν

Ο Ουκρανός πρόεδρος δεν περιόρισε την κριτική του στην αμερικανική στάση, αλλά επιτέθηκε και προσωπικά στον Βλαντίμιρ Πούτιν, τόσο μέσω ανάρτησης στο X όσο και σε συνέντευξή του στον Πιρς Μόργκαν. «Δεν χρειάζομαι ιστορία για να τερματίσω αυτόν τον πόλεμο και να προχωρήσω στη διπλωματία. Είναι απλώς μια τακτική καθυστέρησης. Δεν διαβάζω λιγότερα βιβλία ιστορίας από τον Πούτιν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Ζελένσκι υποστήριξε μάλιστα ότι γνωρίζει καλύτερα τη ρωσική κοινωνία από τον ίδιο τον Ρώσο πρόεδρο:
«Ξέρω περισσότερα για τη χώρα του απ’ ό,τι ξέρει αυτός για την Ουκρανία. Έχω πάει σε πολλές πόλεις της Ρωσίας και γνώρισα πολλούς ανθρώπους εκεί».

Συμπλήρωσε ότι ο Πούτιν έχει επισκεφθεί μόνο μεγάλες πόλεις, ενώ ο ίδιος «πήγε σε μικρές, από το βόρειο μέχρι το νότιο, παντού» και ότι κατανοεί τη «νοοτροπία» των Ρώσων.

Οι δηλώσεις έγιναν λίγες ώρες μετά την αιφνιδιαστική λήξη των συνομιλιών, γεγονός που ενίσχυσε τις αμφιβολίες για πιθανή ειρηνευτική συμφωνία. Το σύντομο χρονικό της διαπραγμάτευσης ερμηνεύεται διπλωματικά ως ένδειξη βαθιών διαφορών μεταξύ των πλευρών — αλλά και ως μήνυμα ότι η πολιτική πίεση προς το Κίεβο αυξάνεται.

Το αποτέλεσμα είναι μια σπάνια δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ συμμάχων, που αποκαλύπτει πως ο πόλεμος περνά πλέον σε φάση πολιτικών υπολογισμών και όχι μόνο στρατιωτικών επιχειρήσεων.