Γκουρού βγαίνει εκτός φυλακής για 15η φορά παρά τις καταδίκες βιασμού
Με μια κανονικότητα που σοκάρει, οι πύλες μιας φυλακής υψίστης ασφαλείας στην Ινδίαανοίγουν ξανά και ξανά για τον Γκουρμίτ Ραμ Ραχίμ Σινγκ, έναν προβεβλημένο πνευματικό ηγέτη που εκτίει ισόβια για φόνο και έχει καταδικαστεί και για βιασμό.
Από το 2017, όταν φυλακίστηκε για πρώτη φορά για υπόθεση βιασμού, μέχρι σήμερα, ο Σινγκ έχει λάβει 15 φορές άδεια αποφυλάκισης (parole) και έχει περάσει συνολικά περισσότερες από 400 ημέρες εκτός φυλακής, προκαλώντας οργή σε οικογένειες θυμάτων και εντείνοντας τη δημόσια συζήτηση για τη δύναμη που εξακολουθούν να έχουν οι λεγόμενοι «godmen» στην πολιτική και στη δικαιοσύνη της Ινδίας.
Ο Σινγκ, μια φιγούρα με αισθητική «ροκ σταρ» και τεράστια επιρροή σε εκατομμύρια οπαδούς, καταδικάστηκε το 2017 σε 20 χρόνια φυλάκισης για τον βιασμό δύο ακολούθων του σε υπόθεση που ανάγεται στο 1999. Δύο χρόνια αργότερα, καταδικάστηκε σε ισόβια για τον φόνο του δημοσιογράφου Ραμ Τσάντερ Τσατραπάτι, ο οποίος είχε αποκαλύψει καταγγελίες για κακοποιήσεις εντός της οργάνωσης Ντέρα Σάτσα Σάουντα.
Η τελευταία άδεια δόθηκε βάσει νόμου της πολιτείας Χαριάνα που «επιβραβεύει» την καλή διαγωγή κρατουμένων. Ο Σινγκ βγήκε στις αρχές Ιανουαρίου και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η τρέχουσα άδεια λήγει στις 12 Φεβρουαρίου. Μέσα σε λίγες ημέρες, όμως, φρόντισε να επιστρέψει στη δημόσια παρουσία του: δημοσίευσε νέο κύμα τραγουδιών στα κοινωνικά του δίκτυα, συνεχίζοντας να «χτίζει» το προφίλ του ως ηθικού κήρυκα, παρά τις βαριές καταδίκες.
Η επαναλαμβανόμενη αποφυλάκισή του έχει εξοργίσει συγγενείς θυμάτων. Ο Άνσουλ Τσατραπάτι, γιος του δολοφονημένου δημοσιογράφου, δηλώνει ότι δίνει μάχη «από το 2002 μέχρι σήμερα» και ότι κάθε νέα άδεια ανοίγει ξανά την πληγή για όλες τις οικογένειες. Όπως λέει, η στιγμή της καταδίκης ήταν μια δικαίωση ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες, όμως η «περιστρεφόμενη πόρτα» των αδειών μετατρέπει τη δικαίωση σε διαρκές μαρτύριο.
Η οργάνωση Ντέρα Σάτσα Σάουντα, σε δήλωσή της, υποστήριξε ότι ο Σινγκ δικαιούται άδεια όπως «χιλιάδες άλλοι κρατούμενοι» στην πολιτεία και ότι δεν πρόκειται για «ειδική χάρη ή προνομιακή μεταχείριση». Παρ’ όλα αυτά, επικριτές βλέπουν στην υπόθεση κάτι πολύ πιο σύνθετο: ένα ακόμη παράδειγμα του πώς η πνευματική επιρροή μεταφράζεται σε πολιτική ισχύ. Ερευνητές που έχουν μελετήσει τον Σινγκ και την οργάνωσή του περιγράφουν μια «συναλλακτική» σχέση ανάμεσα σε γκουρού και πολιτικούς: οι πρώτοι προσφέρουν συμπαγή εκλογική επιρροή, οι δεύτεροι παρέχουν προστασία ή ανοχή. Στο ίδιο πλαίσιο, αναζωπυρώνονται οι υποψίες επειδή αρκετές από τις προηγούμενες άδειες συνέπεσαν με κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις, αν και ο δικηγόρος του Σινγκ αρνείται πολιτικά κίνητρα.
Ο Σινγκ δεν είναι μόνο πνευματικός ηγέτης, αλλά και media figure. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πέντε αυτοχρηματοδοτούμενες ταινίες, ανάμεσά τους το «Messenger of God», όπου παρουσιάζει τον εαυτό του ως υπερήρωα-σωτήρα. Παράλληλα, η μουσική του παραγωγή είναι εξίσου επιδεικτική, με τραγούδια όπως το viral «Love Charger» να λειτουργούν ως εργαλεία συσπείρωσης του κοινού του. Η ίδια η οργάνωση έχει εξελιχθεί σε μια αυτάρκη «πόλη» εκατοντάδων στρεμμάτων, με ιατρικές εγκαταστάσεις, κινηματογράφο, καταστήματα και εμπορική δραστηριότητα.
Η υπόθεση φωτίζει ένα ευρύτερο φαινόμενο στην Ινδία, όπου η θρησκευτική αγορά παραμένει ισχυρή και οι χαρισματικές προσωπικότητες συγκεντρώνουν οπαδούς που αναζητούν κοινότητα, αξιοπρέπεια και «λύσεις» σε προβλήματα που το κράτος συχνά αδυνατεί να αντιμετωπίσει. Για πολλούς, η υπόσχεση ενός αυστηρού ηθικού κώδικα — όπως η αποχή από ουσίες και αλκοόλ — είναι αρκετή για να αγνοήσουν ακόμη και δικαστικές αποφάσεις. Για άλλους, όμως, κάθε νέα έξοδος του Σινγκ αποτελεί υπενθύμιση ότι, όταν η πνευματική επιρροή συναντά πολιτική ισχύ, η δικαιοσύνη μπορεί να μοιάζει με «ασταθή ζυγαριά».
17°
