Αυξανόμενο αριθμό αιτημάτων από πιστούς που ζητούν βοήθεια για να «απαλλαγούν από το κακό» καταγράφει η Εκκλησία της Αγγλίας, αν και οι ίδιοι οι αρμόδιοι τονίζουν ότι οι πραγματικοί εξορκισμοί παραμένουν σχεδόν ανύπαρκτοι και απέχουν πολύ από τις κινηματογραφικές εικόνες τρόμου.
Σε σπάνιες συνεντεύξεις στους Times, η δρ. Αν Ρίτσαρντς, εθνική υπεύθυνη της Εκκλησίας της Αγγλίας για τη λεγόμενη «διακονία απελευθέρωσης», και ο επίσκοπος ε.τ. Ντόμινικ Γουόκερ, πρώην επίσκοπος του Ρέντινγκ και του Μόνμουθ, περιγράφουν έναν άγνωστο στο ευρύ κοινό μηχανισμό, όπου σε κάθε επισκοπή λειτουργούν μικρές ομάδες τριών έως επτά ατόμων, παράλληλα με τα κανονικά τους καθήκοντα.
Η δημοσιότητα γύρω από το θέμα εντάθηκε μετά από περιστατικό σε ξενώνα παρηγορητικής φροντίδας στο Νόρφολκ, όπου προσωπικό ανέφερε «παραφυσικά φαινόμενα», ακόμη και εμφανίσεις ενός «μικρού παιδιού με κόκκινο φόρεμα». Παρότι κυκλοφόρησαν φήμες περί εξορκισμού, η Εκκλησία διευκρίνισε ότι πραγματοποιήθηκε απλώς ευλογία του χώρου, με στόχο την ψυχολογική στήριξη εργαζομένων και φιλοξενούμενων.
Όπως εξηγούν οι αρμόδιοι, οι εξορκισμοί είναι «εξαιρετικά σπάνιοι» και, όταν γίνονται, πρόκειται για ήρεμες τελετές προσευχής, χωρίς κραυγές ή δραματικές σκηνές. Προηγείται σχεδόν πάντα αξιολόγηση από ψυχιάτρους και ειδικούς σε θέματα προστασίας ευάλωτων ατόμων, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις τα αιτήματα σχετίζονται με ψυχολογικά ή ψυχιατρικά ζητήματα.
Η δρ. Ρίτσαρντς σημειώνει ότι μετά την πανδημία υπήρξε αισθητή αύξηση επικοινωνιών από ανθρώπους που ένιωθαν φόβο ή «παρουσία» στο σπίτι τους. «Κατά τη διάρκεια του lockdown πολλοί άρχισαν να ακούν περίεργους θορύβους. Τις περισσότερες φορές, αποδεικνυόταν ότι ήταν τα υδραυλικά», λέει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον επίσκοπο Γουόκερ, σε δεκαετίες εμπειρίας χρειάστηκε να πραγματοποιήσει μόλις έξι εξορκισμούς. «Σχεδόν το 90% των περιπτώσεων αφορά ανθρώπους που χρειάζονται συμβουλευτική ή ιατρική βοήθεια», τονίζει, προσθέτοντας ότι μόνο ως έσχατη λύση, και με άδεια επισκόπου, μπορεί να εξεταστεί ένα τελετουργικό εξορκισμού.
Οι υπεύθυνοι της Εκκλησίας επιμένουν ότι ο στόχος δεν είναι να ενισχυθεί ο φόβος ή η δραματοποίηση, αλλά να προσφερθεί πνευματική και ψυχική ανακούφιση. «Η διακονία μας δεν ανεβάζει τη θερμοκρασία — την κατεβάζει», συνοψίζει η Ρίτσαρντς, επιχειρώντας να απομυθοποιήσει μια πρακτική που εξακολουθεί να περιβάλλεται από μυστήριο και κινηματογραφικά στερεότυπα.
Πηγή: The Times