Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έστειλε μήνυμα στους Ιρανούς που διαδηλώνουν κατά του καθεστώτος, λέγοντας ότι «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν». Έκτοτε, παρατηρείται μια αργή, σταθερή και σημαντική ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που διαθέτουν τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο, έχουν ήδη δείξει ότι μπορούν να πλήξουν το Ιράν. Η περσινή επιχείρηση "Midnight Hammer" στόχευσε τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις.Σε αυτήν συμμετείχαν περισσότερα από 100 αεροσκάφη, με βομβαρδιστικά stealth B-2 να πετούν απευθείας από τις ΗΠΑ για να ρίξουν κατευθυνόμενες βόμβες ακριβείας «διάτρησης καταφυγίων». Και όλα αυτά χωρίς καμία απώλεια.
Το ερώτημα τώρα είναι: Προετοιμάζονται οι ΗΠΑ να επιτεθούν ξανά στο Ιράν;
Η πιο πρόσφατη ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποδηλώνει ότι ίσως ναι, καθώς προειδοποίησε το Ιράν ότι - αν δεν καταλήξει σε συμφωνία για τον περιορισμό του πυρηνικού του προγράμματος - τότε «η επόμενη επίθεση θα είναι πολύ χειρότερη!».
Οι ΗΠΑ διαθέτουν ήδη ισχυρό στρατιωτικό αποτύπωμα στη Μέση Ανατολή, με έως και 50.000 στρατιωτικό προσωπικό στην περιοχή.
Περίπου 10.000 από αυτούς βρίσκονται στην αεροπορική βάση Αλ-Ουντέιντ στο Κατάρ. Οι ΗΠΑ διατηρούν επίσης βάσεις στην Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν και το Μπαχρέιν. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες, αναφορές από ανοικτές πηγές πληροφοριών έχουν καταγράψει την άφιξη δεκάδων επιπλέον αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών στην περιοχή.
Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν την Κυριακή στη βάση Αλ-Ουντέιντ στο Κατάρ (τη μεγαλύτερη αμερικανική εγκατάσταση στη Μέση Ανατολή) δείχνουν την εμφάνιση νέων κατασκευών σε σημείο στην περιφέρεια της βάσης.
Το Πεντάγωνο δεν δημοσιεύει λεπτομερή κατάλογο αυτών των μετακινήσεων. Ωστόσο, πηγές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν παρακολουθήσει την άφιξη μαχητικών F-15, αεροσκαφών ανεφοδιασμού και μεταγωγικών αεροσκαφών. Ορισμένα από τα μεταγωγικά πιστεύεται ότι μετέφεραν επιπλέον συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, κάτι που μπορεί να υποδηλώνει ότι οι ΗΠΑ λαμβάνουν μέτρα για να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους συμμάχους τους στον Κόλπο από πιθανά αντίποινα, εάν ο πρόεδρος Τραμπ διατάξει επίθεση κατά του Ιράν.
Και η Βρετανία έχει στείλει μοίρα μαχητικών Typhoon στην περιοχή «για την ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας».
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ανακοίνωσε επίσης ότι διεξάγει μεγάλη άσκηση στην περιοχή (Agile Spartan), «για να επιδείξει την ικανότητα ανάπτυξης, διασποράς και διατήρησης αεροπορικής ισχύος μάχης στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ».
Ο Στέφαν Γουότκινς, που παρακολουθεί ναυτικές κινήσεις και δημοσιεύει τα ευρήματά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατέγραψε πρόσφατα και την άφιξη αρκετών αμερικανικών αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης και «κατασκοπείας», τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί και στην επιχείρηση Midnight Hammer, μεταξύ αυτών RC-135, E-11A BACN και E-3G Sentry.
Το USS Abraham Lincoln βρισκόταν στον Ινδο-Ειρηνικό όταν έλαβε εντολή να αλλάξει πορεία και να κατευθυνθεί προς τον Κόλπο. Μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος, με πτέρυγα περίπου 70 αεροσκαφών.
Στο USS Abraham Lincoln περιλαμβάνονται και τα νεότερα μαχητικά stealth F-35, ικανά να αποφεύγουν τα εχθρικά ραντάρ. Η ομάδα κρούσης περιλαμβάνει τρία αντιτορπιλικά εξοπλισμένα με πυραύλους cruise Tomahawk για πλήγματα εδάφους και συνήθως συνοδεύεται από πυρηνοκίνητο υποβρύχιο, που φέρει τα ίδια όπλα.
Αυτό προστίθεται στα δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά που βρίσκονται ήδη στην περιοχή. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος Τραμπ: «Έχουμε έναν μεγάλο στόλο που κατευθύνεται σε εκείνη την περιοχή και θα δούμε τι θα συμβεί».
Πιθανοί στόχοι
Ο Μάθιου Σάβιλ, διευθυντής στρατιωτικών επιστημών στο RUSI, αναφέρει ότι με την τρέχουσα στρατιωτική τους διάταξη στην περιοχή οι ΗΠΑ «πιθανότατα θα μπορούσαν να πλήξουν σχεδόν οπουδήποτε στο Ιράν και σχεδόν οτιδήποτε, εκτός από τις πιο βαθιά υπόγειες εγκαταστάσεις», οι οποίες κατά τα φαινόμενα θα απαιτούσαν βομβαρδιστικά B-2.
Τι θα μπορούσαν λοιπόν να στοχεύσουν οι ΗΠΑ, αν ο πρόεδρος Τραμπ έδινε την εντολή;
Η πρώτη θα μπορούσε να είναι οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, «όπως η απειλή από βαλλιστικούς πυραύλους ή οι παράκτιες πυραυλικές του συστοιχίες». Αυτό, τουλάχιστον, θα μπορούσε να δυσκολέψει το καθεστώς να προβεί σε αντίποινα, τα οποία απειλεί ότι θα εξαπολύσει.
Το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά αποθέματα βαλλιστικών πυραύλων μικρού βεληνεκούς και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλου βεληκούς. Αυτό προκαλεί ανησυχία σε ορισμένους από τους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο, αρκετοί από τους οποίους έχουν ήδη καταστήσει σαφές ότι δεν θα στηρίξουν περαιτέρω αμερικανικά πλήγματα.
Μια άλλη επιλογή θα ήταν η στόχευση του ίδιου του καθεστώτος.
Ο Σάβιλ λέει ότι «θα μπορούσαν να πλήξουν τα κέντρα στρατιωτικής ισχύος, συμπεριλαμβανομένων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και ίσως τις πολιτοφυλακές που καταστέλλουν τους διαδηλωτές».
Ωστόσο, μια προσπάθεια αποκεφαλισμού της ιρανικής ηγεσίας ενδέχεται να αποδειχθεί πιο δύσκολη και επικίνδυνη.
Το Ισραήλ στόχευσε ανώτερους Ιρανούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου πέρυσι. Αυτό περιλάμβανε και την παρακολούθηση σωματοφυλάκων για τον εντοπισμό των τοποθεσιών τους. Όμως το Ιράν είναι πιθανό να έχει ενισχύσει την ασφάλεια και να έχει διασπείρει τα στελέχη του έκτοτε.
Ο Σάβιλ αναφέρει ότι οι ΗΠΑ «πιθανότατα θα μπορούσαν να εντοπίσουν και να σκοτώσουν ανώτερα άτομα, αλλά δεν είναι σαφές ποιο θα ήταν το συνολικό αποτέλεσμα».
«Θα μπορούσαμε να γινόμαστε μάρτυρες των τελευταίων επιθανάτιων σπασμών του σημερινού καθεστώτος, όμως το πρόβλημα είναι ότι αυτό θα μπορούσε να χρειαστεί μήνες ή ακόμη και χρόνια για να εξελιχθεί», προσθέτει.
Παρότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει αποδείξει ότι είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ, έχει καταστήσει σαφές στο παρελθόν ότι δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε μια μακρά και παρατεταμένη σύγκρουση.
Δεν έχει επίσης αποκλείσει μια διπλωματική λύση που θα απαιτούσε από το Ιράν να συμφωνήσει στον περιορισμό του πυρηνικού του προγράμματος.
Σύμφωνα με τον Σάβιλ, ο Τραμπ καλείται πλέον να «σταθμίσει την επιθυμία να εμφανιστεί αποφασιστικός με τις πιθανότητες να επιτύχει πραγματικά έναν αποφασιστικό αντίκτυπο».
17°
