Το πρωτοσέλιδο του Economist με τον Τραμπ να καβαλά πολική αρκούδα

Ο Ντόναλντ Τραμπ πρωταγωνιστεί στο εξώφυλλο του Economist μετά τις ανακοινώσεις του από το Νταβός για τη Γροιλανδία. 

Στο εξώφυλλο, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται γυμνός από τη μέση και πάνω να κάθεται πάνω σε μια πολική αρκούδα. «Η κρίση της Γροιλανδίας αποτελεί μάθημα για όλες τις χώρες. Οι φίλοι της Αμερικής πρέπει να προετοιμαστούν για έναν κόσμο στον οποίο θα είναι μόνοι τους και το ΝΑΤΟ δεν θα υπάρχει πια», αναφέρει ο Economist στην ανάρτησή του. 

The Greenland crisis holds lessons for all countries. America’s friends need to prepare for a world in which they are alone and NATO is no more: https://t.co/dnnHOYfk6m pic.twitter.com/9hMCr9mn9V

— The Economist (@TheEconomist) January 21, 2026

Από το Νταβός στη Γροιλανδία: Ο Τραμπ ζητά «άμεσες διαπραγματεύσεις» για την απόκτηση του νησιού

Με μια δήλωση που έφερε τη Γροιλανδία στο επίκεντρο της παγκόσμιας ατζέντας, ο Ντόναλντ Τραμπ αξιοποίησε το βήμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός για να ανακοινώσει ότι επιδιώκει «άμεσες διαπραγματεύσεις» για την απόκτηση του νησιού από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγοντας ένα νέο, εκρηκτικό κεφάλαιο στις σχέσεις Ουάσιγκτον – Ευρώπης.

Μιλώντας ενώπιον πολιτικών και επιχειρηματικών ηγετών, ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι η Γροιλανδία έχει κρίσιμη σημασία για την εθνική και διεθνή ασφάλεια και ότι «μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να προστατεύσουν, να αναπτύξουν και να βελτιώσουν αυτόν τον τεράστιο όγκο γης και πάγου». Επανέλαβε ότι αμερικανοί πρόεδροι εδώ και σχεδόν δύο αιώνες έχουν εξετάσει την ιδέα της αγοράς του νησιού, ενώ κατηγόρησε τη Δανία ότι επενδύει λιγότερα από όσα έχει δεσμευθεί για την άμυνά του.

Η πιο αιχμηρή αποστροφή ήρθε όταν παραδέχθηκε ότι «πιθανότατα δεν θα πάρουμε τίποτα αν δεν αποφασίσω να χρησιμοποιήσω υπερβολική ισχύ και δύναμη», για να προσθέσει όμως ότι «δεν θα το κάνω». Παρά την προσπάθεια να μετριάσει τον τόνο, η αναφορά στη χρήση δύναμης προκάλεσε αίσθηση σε μια αίθουσα γεμάτη ευρωπαίους ηγέτες που ήδη παρακολουθούν με ανησυχία τη στροφή της αμερικανικής πολιτικής.

Η παρέμβαση Τραμπ στο Νταβός ήρθε λίγες ώρες μετά τη δήλωση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ στο Κοινοβούλιο ότι το Λονδίνο δεν πρόκειται να «υποκύψει» σε πιέσεις των ΗΠΑ για το θέμα της Γροιλανδίας. Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει απειλήσει με επιβολή δασμών 10% σε ευρωπαϊκά προϊόντα από χώρες που αντιτίθενται στο σχέδιό του, κλιμακώνοντας την ένταση σε επίπεδο εμπορικού πολέμου.

Η αντίδραση από το Παρίσι ήταν άμεση. Ο Εμανουέλ Μακρόν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ευρωπαϊκή Ένωση να εξετάσει μια σειρά αντιποίνων, συμπεριλαμβανομένου ενός «εμπορικού μπαζούκα», αν οι αμερικανικές απειλές μετατραπούν σε πράξη. Στους διαδρόμους του Φόρουμ, διπλωμάτες μιλούσαν ήδη για μια επικίνδυνη σύγκρουση ανάμεσα σε γεωπολιτική ισχύ και διεθνές δίκαιο.

Ο Τραμπ επιχείρησε να δώσει στρατηγικό περίβλημα στις δηλώσεις του, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα δεν είναι οι σπάνιες γαίες, αλλά η γεωγραφική θέση και ο ρόλος της Γροιλανδίας στη βόρεια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στους θαλάσσιους διαδρόμους της Αρκτικής. «Είναι ένα σχεδόν ακατοίκητο και απροστάτευτο έδαφος», είπε, περιγράφοντάς το ως κεντρικό κομμάτι της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας.

Η παρέμβασή του για τη Γροιλανδία διέκοψε μια ομιλία που έως εκείνη τη στιγμή επικεντρωνόταν στην αμερικανική οικονομία, στους εμπορικούς ισολογισμούς και στην κριτική προς την Ευρώπη. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι αρχικά σκόπευε να αφήσει το θέμα εκτός λόγου, αλλά θεώρησε ότι θα δεχόταν σφοδρή κριτική αν το απέφευγε.

Στο Νταβός, πάντως, η συζήτηση δεν περιορίστηκε στο αν το σχέδιο είναι ρεαλιστικό, αλλά στο τι σηματοδοτεί πολιτικά. Για πολλούς ευρωπαίους αξιωματούχους, η ιδέα ότι ένας πρόεδρος των ΗΠΑ μιλά δημόσια για απόκτηση εδάφους συμμάχου, έστω και μέσω διαπραγματεύσεων, αγγίζει επικίνδυνα όρια αναθεωρητισμού. Για την Ουάσιγκτον, αντίθετα, η Γροιλανδία παρουσιάζεται ως κομβικό κομμάτι ενός νέου γεωστρατηγικού χάρτη στην εποχή της Αρκτικής και της σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι, από τις αίθουσες του Νταβός μέχρι τις πρωτεύουσες της Ευρώπης, το θέμα της Γροιλανδίας πέρασε μέσα σε λίγα λεπτά από περιθωριακή ιδέα σε διεθνές πολιτικό ζήτημα πρώτης γραμμής.