Παιδιά σε συνθήκες Ντίκενς στη σύγχρονη Αγγλία – Η φτώχεια έγινε η νέα κανονικότητα

Παιδιά στην Αγγλία ζουν σε συνθήκες φτώχειας που θυμίζουν εποχές Ντίκενς, με τη στέρηση και την ανέχεια να έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα, σύμφωνα με την Επίτροπο Παιδιού της χώρας, Dame Rachel de Souza.

Στην έκθεσή της για την «κρίση της ανέχειας» που πλήττει το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αγγλία συγκεκριμένα, παρουσιάζονται συγκλονιστικές μαρτυρίες παιδιών που περιγράφουν πώς δεν έχουν αρκετό νερό για να κάνουν ντους, ζουν σε δωμάτια γεμάτα μούχλα, με ποντίκια να ροκανίζουν τους τοίχους τους και χωρίς θέρμανση ή ιδιωτικότητα στο μπάνιο.

Η De Souza υπογράμμισε πως, στα τέσσερα χρόνια που βρίσκεται στη θέση της, έχει διαπιστώσει δραματική αλλαγή στον τρόπο που τα παιδιά περιγράφουν τη ζωή τους, με ζητήματα που κάποτε θεωρούνταν "ενήλικα" να αποτελούν πλέον καθημερινό άγχος για τα ίδια. Όπως τόνισε, τα παιδιά δεν μιλούν για τη «φτώχεια» ως μια θεωρητική έννοια, αλλά για την έλλειψη βασικών πραγμάτων: ένα ασφαλές και καθαρό σπίτι, επαρκής χώρος για ύπνο, φαγητό που θεωρείται «πολυτέλεια» όπως το μπέικον, θέρμανση, δυνατότητα για μελέτη και φιλοξενία φίλων.

Η έκθεση εκφράζει έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι πολλά παιδιά θεωρούν αυτές τις άθλιες συνθήκες φυσιολογικές, έχοντας πλέον πολύ χαμηλές προσδοκίες για το τι δικαιούνται. Η De Souza τόνισε πως σε μια από τις πλουσιότερες κοινωνίες του κόσμου, είναι ντροπή τα παιδιά να μεγαλώνουν γνωρίζοντας ότι το μέλλον τους καθορίζεται από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν πως 4,5 εκατομμύρια παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο ζούσαν σε φτώχεια έως τον Απρίλιο του 2024. Η στρατηγική του Εργατικού Κόμματος για την παιδική φτώχεια έχει καθυστερήσει, ενώ αυξάνονται οι πιέσεις για την κατάργηση του ορίου επιδόματος για τα δύο πρώτα παιδιά, που ισχύει από το 2017. Σύμφωνα με το Child Poverty Action Group, 109 παιδιά οδηγούνται στη φτώχεια καθημερινά λόγω αυτού του περιορισμού. Η κατάργηση του μέτρου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δημοσιονομικών Μελετών, θα κόστιζε στο κράτος περίπου 3,4 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως, αλλά θα έβγαζε 500.000 παιδιά από τη σχετική φτώχεια. Παρά τις δυσκολίες, η De Souza τόνισε ότι οποιαδήποτε σοβαρή στρατηγική αντιμετώπισης της παιδικής φτώχειας πρέπει να ξεκινά με την άμεση κατάργηση του συγκεκριμένου ορίου.