Ολοκαύτωμα: Πέθανε ο επιζών, Μάρτιν Γκρίνφλιντ - Έγινε ράφτης προέδρων και σταρ
Επέζησε από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουισβιτς για να γίνει ο ράφτης των αμερικανών προέδρων και των σταρ. Ο Μάρτιν Γκρίνφιλντ (Martin Greenfield) πέθανε χθες σε ηλικία 94 ετών. Ανακοινώνοντας τον θάνατό του, οι New York Times κάνουν λόγο για έναν «θρύλο» της μετανάστευσης στην Αμερική.
Γεννήθηκε το 1928 ως Μαξιμίλιαν Γκρύνφελντ σε χωριό της Τσεχοσλοβακίας που σήμερα ανήκει στην Ουκρανία. Παιδί εύπορης οικογένειας, ήταν ένα από τα ορφανά που γλίτωσαν κατά τύχη τον θάνατο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το 1947, αναζήτησε καταφύγιο στην Αμερική με δέκα δολάρια στην τσέπη.
Τα κοστούμια του Μάρτιν Γκρίνφιλντ είναι ανάμεσα στα διασημότερα στον πλανήτη. Χιλιάδες διάσημοι Αμερικανοί τα έχουν φορέσει: έξι πρόεδροι, ανάμεσά τους οι τρεις τελευταίοι, ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Ντόναλντ Τραμπ και το Τζο Μπάιντεν, σταρ του σινεμά, της μουσικής και του αθλητισμού όπως ο Φρανκ Σινάτρα, ο Πολ Νιούμαν, ο Μάρτιν Σκορσέζε, ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, ο Μάικλ Τζάκσον, ο Κόμπε Μπράιαντ, ακόμη και ο διάσημος μαφιόζος Μέγερ Λάνσκι.
Στην νεκρολογία που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο των New York Times σημειώνεται ότι «τα βάσανα και οι θρίαμβοι που έζησε ο Μάρτιν Γκρίνφιλντ ανήκουν στον κλασικό μύθο της μετανάστευσης στην Αμερική».
Από το Άουσβιτς, στον Φρανκ Σινάτρα, τον Μάικλ Τζάκσον και τον Τζο Μπάιντεν - Η ιστορία πίσω από τον Μάρτιν Γκρίνφλιντ
Εφηβος κρατούμενος σε στρατόπεδο εξόντωσης, ο Μαξιμίλιαν Γκρίνφελντ δούλευε στο πλυσταριό για τα ρούχα των ναζί.
Μια μέρα, έσκισε κατά λάθος τον γιακά του πουκαμίσου ενός φύλακα. Τον χτύπησαν και τον διέταξαν να το επιδιορθώσει, διηγείται στα απομνημεύματά του. Ενας κρατούμενος του μαθαίνει να ράβει. Επιδιορθώνει το πουκάμισο, αλλά αποφασίζει να το κρατήσει και το φοράει κάτω από την στολή του. Αυτό του έσωσε την ζωή.
«Την πρώτη μέρα που φόρεσα το πουκάμισο αυτό, κατάλαβα ότι τα ρούχα έχουν δύναμη», γράφει ο Μάρτιν Γκρίνφιλντ στο βιβλίο του «Measure of a Man: From Auschwitz Survivor to Presidents' Tailor».
Ετσι, οι ναζί και οι συγκρατούμενοί του τον περνάν για μαθητευόμενο που ράβει στολές. Κυκλοφορεί ελεύθερα στο στρατόπεδο και έχει πρόσβαση σε τρόφιμα.
«Δύο σκισμένα πουκάμισα των ναζί επέτρεψαν σε έναν εβραίο να δημιουργήσει το πιο γνωστό και εύρωστο ατελιέ κοστουμιών sur mesure της Αμερικής», γράφει.
Φτάνοντας στην Αμερική, δούλεψε ως παιδί για τα θελήματα σε ατελιέ ραπτικής του Μπρούκλιν, έμαθε αγγλικά σε νυκτερινό σχολείο. Παρέμεινε επί 30 χρόνια στο ατελιέ όπου έγινε διευθυντής παραγωγής. Το 1977 αγόρασε το ατελιέ ραπτικής από τον εργοδότη του και ίδρυσε την φίρμα Martin Greenfield Clothiers που ντύνει επί δεκαετίες επιχειρηματίες, γαμπρούς, προέδρους και σταρ.
Σήμερα, είναι το τελευταίο ατελιέ του είδους στην Νέα Υόρκη.
Οι 50 εργαζόμενοι χρησιμοποιούν χειροκίνητες ραπτομηχανές και χρειάζονται δέκα ώρες για να ράψουν ένα κοστούμι που θα ντύσει έναν πολιτικό ή έναν σταρ.
Ο Χρίστος Γεωργάλας στο βιβλίο του «Ημερολόγιο Γάζας» περιγράφει την αποκλεισμένη Παλαιστίνη ως μια συλλογικότητα που για χάρη της το άτομο υπερβαίνει εαυτόν, ακόμα και τον φόβο του θανάτου
17°
