Explainer: Πόσο κοντά είμαστε σε Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; - Tρεις ειδικοί ζυγίζουν τα πράγματα
Την περασμένη εβδομάδα, ο βρετανός υπουργός Άμυνας Γκραντ Σάπς προειδοποίησε ότι θα μπορούσαν να ξεσπάσουν πόλεμοι με τη συμμετοχή της Κίνας, της Ρωσίας, της Βόρειας Κορέας και του Ιράν μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, τονίζοντας ότι μετακινούμαστε «από έναν μεταπολεμικό σε έναν προπολεμικό κόσμο».
Προ ημερών εξάλλου, ο επικεφαλής του βρετανικού στρατού δήλωσε ότι οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου θα πρέπει να «εκπαιδευτούν και να εξοπλιστούν» για να πολεμήσουν σε έναν πιθανό πόλεμο με τη Ρωσία, περιγράφοντας όσους ζουν σήμερα ως την «προπολεμική γενιά».
Εν τω μεταξύ, στη Μέση Ανατολή, οι δυνάμεις του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ εξαπέλυσαν αεροπορικές επιδρομές στην Υεμένη σε απάντηση στις επιθέσεις των υποστηριζόμενων από το Ιράν Χούθι κατά της εμπορικής ναυτιλίας στην Ερυθρά Θάλασσα.
«Ο πυρηνικός κίνδυνος πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη»
«Κατά μία έννοια, η κατάσταση σήμερα είναι πολύ πιο επικίνδυνη από ό,τι ήταν το 1914 και το 1939, επειδή όλες οι μεγάλες δυνάμεις διαθέτουν πυρηνικά όπλα. Θα πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας αυτόν τον κίνδυνο, ιδίως όσον αφορά την Ουκρανία και την Ταϊβάν. Ο περιφερειακός πόλεμος στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο τη Γάζα, είναι απίθανο να κλιμακωθεί σε Παγκόσμιο Πόλεμο. Προς το παρόν δεν αποτελεί σημείο ανάφλεξης μεταξύ των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων. Αλλά οι κίνδυνοι είναι αρκετά πραγματικοί, τόσο από μια γενοκτονία στη Γάζα (όπως φοβάται τώρα ένα μεγάλο μέρος της γνώμης των ειδικών) όσο και από μια περαιτέρω κλιμάκωση που θα προσελκύσει το Ιράν, θα φουντώσει στις πετρελαϊκές εστίες του Περσικού Κόλπου και θα βγάλει την παγκόσμια οικονομία από τον άξονά της», αναφέρει ο Δρ. Ντέιβιντ Γουίρινγκ, λέκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ.
«Είμαστε πιθανότατα πιο κοντά από ό,τι ήμασταν από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου στον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μην ανησυχείτε. Δεν χρειάζεται να γεμίσουμε το υπόγειο με σφαίρες και φασόλια ακόμα. Η Ουκρανία έχει πρόβλημα σε αυτόν τον πόλεμο και η περαιτέρω δυτική βοήθεια καθυστερεί τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Αυτό που χρειάζεται το Κίεβο δεν είναι υποθετικές συζητήσεις για την επιστράτευση. Χρειάζεται βλήματα, πολύ περισσότερα από αυτά, και πιο προηγμένα όπλα - και μέχρι στιγμής η Δύση αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η Δύση απέτυχε να αποτρέψει τον Πούτιν από την ανάμιξη στη Γεωργία το 2008, οπότε το έκανε ξανά στην Κριμαία το 2014 και στη Συρία το 2015. Αν δεν αποθαρρυνθεί στην Ουκρανία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δοκιμάσει την τύχη του εναντίον των κρατών μελών του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, επειδή θα υποθέσει ότι η συμμαχία είναι πολύ ασπόνδυλη για να τον σταματήσει. Αντί για ευφάνταστες συζητήσεις για στρατούς πολιτών και στρατιωτική θητεία, οι στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες της Δύσης θα μπορούσαν να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση αυτής της απειλής κατά μέτωπο», τονίζει ο Ντόμινικ Γουόγκχρον, αναλυτής διεθνών σχέσεων του Sky News.
«Βρισκόμαστε σε προπολεμική εποχή»
"Κατά μία έννοια, βρισκόμαστε πάντα σε έναν "προπολεμικό" κόσμο, καθώς οι πόλεμοι μπορούν να ξεκινήσουν από λάθος υπολογισμούς ή παρεξηγήσεις, καθώς και από σκόπιμο σχεδιασμό. Ωστόσο, τους τελευταίους μήνες έχουν παρατηρηθεί κάποιες δυνατές φωνές και η αίσθηση ότι οι αναπόφευκτες εντάσεις ενός πολύπλοκου κόσμου μπορεί να επιλυθούν μόνο με πόλεμο. Τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο, αλλά ιδίως η εισβολή στην Ουκρανία έδειξε ότι η Ρωσία βλέπει τον πόλεμο ως μέσο πολιτικής, ως εργαλείο για να αλλάξει την παγκόσμια τάξη προς όφελός της, και όχι απλώς ως μέσο άμυνας. Η Κίνα επιδιώκει ομοίως την επανένωση με την Ταϊβάν και το Ιράν, στην περιοχή του, θέλει τη "θέση του στον ήλιο". Αυτό σημαίνει, εν ολίγοις, ότι το τεκμήριο κατά της χρήσης βίας -που αποτέλεσε τη βάση της παγκόσμιας τάξης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για οτιδήποτε άλλο εκτός από την άμυνα- έχει χαθεί», εκτιμά ο στρατιωτικός αναλυτής Σάιμον Ντίγκινς.
17°
