Η συνάντηση της μητέρας της με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο καθόρισε την «επόμενη ημέρα» για τη Ρουσίν από το Κομπάνι
Η Ρουσίν, παιδί οικογένειας Κούρδων προσφύγων από τη Συρία, έφτασε στην Ελλάδα βρέφος λίγων μηνών, το 2017, με εκ γενετής σοβαρές παραμορφώσεις στα πόδια που δεν της επέτρεπαν να σταθεί. Ήταν αντιμέτωπη με την αναπηρία. Mε την ελπίδα να χάνεται, η οικογένεια μεταφέρθηκε στο Κουτσόχερο, στη Λάρισα. Εκεί, «γράφτηκε» για το βρέφος, μια ιστορία αλληλεγγύης, αγάπης, ελπίδας. Η συνάντηση της μητέρας της με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο, καθόρισε την «επόμενη ημέρα» για τη Ρουσίν.
Ήταν 7 Ιουνίου 2017. Στη Λάρισα βρίσκεται ο Ιεράρχης και ο Δήμος Λαρισαίων, τον τιμά για την προσφορά του στον άνθρωπο. Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα στο Κουτσόχερο, χτυπά η «καρδιά» ξεριζωμένων προσφύγων. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος εκφράζει την επιθυμία να τους επισκεφθεί.
Είναι εκατοντάδες άνθρωποι, γυναικόπαιδα, οικογένειες από τις εμπόλεμες ζώνες της Συρίας. Γλίτωσαν μέσα στα ερείπια και πήραν το δρόμο της προσφυγιάς, έκαναν ένα μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι προς την Ευρώπη. Η συντονίστρια πεδίου του Δήμου Λαρισαίων στη δομή, Δανάη-Κατερίνα Νατσούλη, είχε μιλήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για εκείνη την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στο Κουτσόχερο. «Αν και ήταν η περίοδος του Ραμαζανίου, ήρθαν και ζητούσαν την ευλογία για τα μωρά τους. Όπως μας έλεγαν, είδαν το γαλήνιο πρόσωπο του ιεράρχη και το χαμόγελο του, τους έδωσε ελπίδα. Μια οικογένεια Κούρδων από το Κομπάνι, πληροφορήθηκε ότι θα επισκεφθεί τους πρόσφυγες ο ιεράρχης και ζήτησε να τον συναντήσει για να πάρει την ευλογία του, ειδικά για το βρέφος που κρατούσε η μάνα στην αγκαλιά της, με τις παραμορφώσεις στα πόδια του».
Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, με ένα ζεστό χαμόγελο ευλογεί τα παιδάκια και βλέπει τη μητέρα με το ανήμπορο βρέφος στην αγκαλιά. Ζητά πληροφορίες για τη Ρουσίν και αναθέτει αμέσως στο στενό του συνεργάτη, Λαρισαίο εικαστικό Χρήστο Παπανικολάου, που βρίσκεται εκεί, να δρομολογήσει τα αναγκαία για την ιατρική φροντίδα του παιδιού. Μαζί με τον τότε δήμαρχο Απόστολο Καλογιάννη και τον τότε αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής Δημήτρη Δεληγιάννη, που συνοδεύουν τον ιεράρχη στο Κουτσόχερο, ο κ. Παπανικολάου επικοινωνεί με τον καθηγητή Ορθοπαιδικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Κωνσταντίνο Μαλίζο. Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκατάσταση της υγείας της Ρουσίν είχε αρχίσει.
Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: Είμαστε όλοι παιδιά του Θεού
Τα όσα διαδραματίζονται, καταγράφουν και δημοσιογράφοι. Ο αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος απευθύνεται στους πρόσφυγες: «Δεν έχουμε την ίδια γλώσσα, αλλά είμαστε όλοι παιδιά του Θεού. Μη φοβάστε όλα θα γίνουν καλύτερα. Χρειαζόμαστε περισσότερη πίστη, περισσότερη αγάπη και περισσότερη ελπίδα. Εδώ είναι η ευκαιρία για περισσότερη αλληλεγγύη, να μοιράζουμε χαρά και χαμόγελο».
Η διερμηνέας από τη Συρία απαντά: «Είχαμε χάσει την ελπίδα... Τώρα την ξαναβρίσκουμε... Νιώσαμε τη θαλπωρή μιας αυθεντικής στοργής».
Καθηγητής Μαλίζος: Αυτονόητη η αλληλεγγύη
Ο καθηγητής, κ. Μαλίζος, μαζί με την ομάδα του, αναλαμβάνουν την αποκατάσταση του παιδιού. Όπως έλεγε τότε: «Το παιδάκι είχε εκ γενετής, βαρείες παραμορφώσεις των ποδιών, για τις οποίες ήταν επιβεβλημένη και καθοριστική για τη δυνατότητα του παιδιού να βαδίσει και να αναπτυχθεί φυσιολογικά, η έγκαιρη και σωστή χειρουργική διόρθωση. Διαφορετικά, η κατάσταση αυτή, θα οδηγούσε σε ισόβια αναπηρία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, εάν υπάρξει καθυστέρηση στην αποκατάσταση, η βλάβη γίνεται δυσίατη ή ακόμη και μη αναστρέψιμη.»
Μετά το τέλος της αποκατάστασης, η Ρουσίν με την οικογένεια της, ταξίδεψαν για τη Γερμανία. Η οικογένεια της ποτέ δεν ξεχνά τους ανθρώπους που έδωσαν απλόχερα την βοήθειά τους και ειδικά τον αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο.
Από την εγκαθίδρυση της κομμουνιστικής δικτατορίας και την ίδρυση της Σοβιετικής Ένωσης δεν πρέπει να έχει υπάρξει πρόεδρος που να βοηθάει τη Ρωσία τόσο πολύ.
16°
