Σνόουντεν: Με τον κορωνοϊό αναπτύσσεται η αρχιτεκτονική της καταπίεσης

Τον προβληματισμό του για το μέλλον της δημοκρατίας και την πίεση που υφίστανται οι θεσμοί εξαιτίας -αλλά και με πρόσχημα- την πανδημία εκφράζει ο Έντουαρντ Σνόουντεν, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο VICE, στο πλαίσιο της νέας σειράς «Shelter in Place», η οποία εξετάζει τις επιπτώσεις της COVID-19 σε όλο τον κόσμο.

Ο Σνόουντεν, που εργαζόταν για την NSA και τη CIA, το 2012 αποκάλυψε ένα σκάνδαλο παραβίασης των ιδιωτικών δεδομένων εκατομμύρια πολιτών. Σήμερα καταζητείται από τις αμερικανικές αρχές και ζει σε άγνωστη τοποθεσία. Στη συνέντευξή του υποστηρίζει πως η συγκεκριμένη πανδημία ήταν προβλέψιμη.

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο προβλέψιμο από μια κρίση δημόσιας υγείας όπως μια πανδημία, σε έναν κόσμο όπου ζούμε απλώς ο ένας πάνω στον άλλο σε πολυσύχναστες και μολυσμένες πόλεις. Και κάθε ακαδημαϊκός, κάθε ερευνητής που το μελετούσε αυτό ήξερε ότι έρχεται. Και μάλιστα, ακόμη και οι υπηρεσίες πληροφοριών, μπορώ να σας πω από πρώτο χέρι, επειδή διαβάζουν τις αναφορές που προετοιμάζονται για τις πανδημίες».

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν τα αυταρχικά καθεστώτα αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα πιο αποτελεσματικά από τα δημοκρατικά, ο Σνόουντεν απαντάει, μεταξύ άλλων: «Δεν το νομίζω. Θέλω να πω, υπάρχουν επιχειρήματα ότι η Κίνα μπορεί να κάνει πράγματα που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό που κάνουν αυτές οι αυταρχικές χώρες είναι στην πραγματικότητα πιο αποτελεσματικό».

Στη συνέχεια ο Σνόουντεν εκφράζει την έντονη ανησυχία για τη δημοκρατία και την ελευθερία των πολιτών σε όλο τον κόσμο λόγω της πανδημίας.

«Καθώς ο αυταρχισμός εξαπλώνεται, καθώς οι νόμοι έκτακτης ανάγκης πολλαπλασιάζονται, καθώς θυσιάζουμε τα δικαιώματά μας, θυσιάζουμε επίσης την ικανότητά μας να συλλάβουμε τη διαφάνεια σε έναν λιγότερο φιλελεύθερο και λιγότερο ελεύθερο κόσμο. Πιστεύετε πραγματικά ότι όταν το πρώτο κύμα, αυτό το δεύτερο κύμα, το 16ο κύμα του κορωνοϊού είναι μια μακρά ξεχασμένη μνήμη, ότι αυτές οι δυνατότητες δεν θα διατηρηθούν; Ότι αυτά τα δεδομένα δεν θα διατηρηθούν; Ανεξάρτητα από το πώς χρησιμοποιείται, αυτό που χτίζεται είναι η αρχιτεκτονική της καταπίεσης».