Το τέλος των ''ιδεολογικών σωτήρων''

Ένα πείραμα που αν πετύχει θα αποτέλεσει την απαρχή μιας νέας πολιτικής εποχής, όπου ο συντηρητισμός με τον φιλελευθερισμό θα πάρουν τα ηνία του προοδευτισμού από τους σοσιαλιστές. Στην πολιτική μπορεί να κρίνονται όλα από το αποτέλεσμα αλλά μένουν στην ιστορία από τους συμβολισμούς. Και τις τελευταίες ημέρες οι συμβολισμοί στη Μεγάλη Βρετανία ήταν ισχυροί και με το μέρος του Κάμερον και του Κλέγκ .

Στην πρώτη τους κοινή συνέντευξη τύπου κατέστησαν σαφή την πρόθεσή  τους  να φέρουν  ‘’σεισμικές’’ ανατροπές στο πολιτικό σύστημα της Γηραίας Αλβιώνας , ξεκινώντας από το εκλογικό σύστημα και φτάνοντας στο ρόλο των τοπικών κοινωνιών, στην εκλογή ακόμη και τοπικού αρχηγού αστυνομίας. Η κυβέρνηση του ‘’ Φιλελεύθερου Συντηρητισμού ‘’, όπως βαφτίστηκε απο τα ΜΜΕ της Μεγάλης Βρετανίας, θα περάσει στην ιστορία ως η πιο ανατρεπτική κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας. Οι πρώτες αποφάσεις, όπως η μείωση 5% του μισθού των κυβερνητικών αξιωματούχων χαιρετίστηκαν μεν με συμπάθεια, αλλά όχι με θαυμασμό.

Η εικόνα δύο νέων , με κοινωνική καταγωγή διαβατήριο τιμιότητας , έφερε αμηχανία αλλά και ηρεμία στο εκλογικό σώμα. Το στοίχημα όμως των ριζικών ανατροπών δεν θα έχει καμία ισχύ αν η προσπάθεια που ξεκινάει για εξυγίανση της οικονομίας δεν πετύχει . Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Πώς θα συγκεράσει φιλοσοφικά αντίθετες θεωρήσεις στην οικονομία , πώς θα καταφέρει μια κυβέρνηση συνεργασίας δύο πολιτικών χώρων που δεν έχουν σχεδόν κανένα σημείο επαφής στα ζητήματα της οικονομίας να συνεργασθούν στην μείωση του δημοσίου χρέους.

Ένα είναι το σίγουρο .Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και στα πολιτικά κόμματα της Ευρώπης μετά από την ολοκλήρωση της θητείας του Κάμερον και του Κλέγκ. Αν έφεραν κάτι καλό στην επιφάνεια είναι ότι τα θέσφατα τελείωσαν. Όπως και οι ''ιδεολογικοί σωτήρες''.