Το δίλημμα ενός αρχηγού

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.  Είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που ένα γεγονός που αφήνει πίσω του τη φιλοσοφία ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος απολαμβάνει τόσο συγκρατημένης υποδοχής, ακόμη και από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές αυτής της αλλαγής.

Από εχθές το βράδυ η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει μόνο Πρωθυπουργό, τον ηγέτη των Συντηρητικών Κάμερον, αλλά και αναπληρωτή Πρωθυπουργό τον ηγέτη των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, Κλέγκ. Ο νεότερος Πρωθυπουργός που αναλαμβάνει τα ηνία της Γηραιάς Αλβιώνας τα τελευταία 200 χρόνια έχει να αντιμετωπίσει προκλήσεις και δεδομένα που, ενώ δεν έχει την ευθύνη της δημιουργίας τους, θα  καταδικαστεί σε πολιτική απομόνωση αν δεν τα αντιμετωπίσει. Ίσως ο Κάμερον να είναι ο μοναδικός Πρωθυπουργός στην Ευρώπη που θα πετύχει ως ηγέτης αν δεν εφαρμόσει το πρόγραμμά του.  Ο γοητευτικός απόφοιτος του Ήτον έχει να αντιμετωπίσει το εξής παράδοξο: Σε μια εποχή  που τα θέσφατα της ‘’ αριστεράς’’ καταρρέουν κάνοντας συγκλονιστικό θόρυβο, ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας πρέπει να κυβερνήσει έχοντας ‘’φιλελεύθερο ‘’ πρόσημο . Το γνωρίζει μέσα του και ο ίδιος ότι αν στο δίλλημα συντηρητισμός ή φιλελευθερισμός επιλέξει το πρώτο θα είναι θέμα χρόνου να οδηγήσει την Μεγάλη Βρετανία στη διεθνή απομόνωση και στην κοινωνική αποσύνθεση.  Αν επιλέξει το δεύτερο θα είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας που κατάφερε να υπερβεί τις στενόμυαλες και φοβικές αγκυλώσεις ενός μεγάλου κομματιού των Συντηρητικών και έθεσε επιτέλους τις βάσεις για μια πραγματατικά ανοιχτή, φιλελεύθερη και προοδευτική Μεγάλη Βρετανία.

Η ιστορία απο εχθές είναι στραμμένη στον Κάμερον. Το αν άξιζε, η ιστορία θα το δείξει. Το ότι έχει μεγαλώσει καλά αποτελεί ένα πρώτο συστατικό επιτυχίας. Θα μου πεις και ο Καραμανλής καλά είχε μεγαλώσει ή έτσι έδειχνε...