Ιστορική συμφωνία για το νομικό καθεστώς της Κασπίας ανάμεσα στις πέντε παράκτιες χώρες

Σε κατ’ αρχήν συμφωνία για το νομικό καθεστώς της Κασπίας κατέληξαν οι ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν, του Ιράν, του Καζακστάν, της Ρωσίας και του Τουρκμενιστάν. Πρόκειται για μια συμφωνία η οποία συζητούνταν 22 χρόνια και με την οποία, μεταξύ άλλων, ρυθμίζεται η πρόσβαση στην θαλάσσια επιφάνεια αλλά και στον πυθμένα της Κασπίας, καθώς και μια σειρά από άλλα ζητήματα, όπως η αλιεία, η κατασκευή πετρελαιαγωγών και περιβαλλοντικά ζητήματα.

Η συμφωνία, επίσης, απαγορεύει την παρουσία στρατιωτικών βάσεων και πλοίων μη παράκτιων κρατών στην περιοχή.

Η διαμάχη για την Κασπία ξεκίνησε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με το νομικό καθεστώς της Κασπίας να καθίσταται εξαιρετικά σημαντικό καθώς η περιοχή πλέον μοιραζόταν ανάμεσα σε πέντε διαφορετικά κράτη, αντί για δύο.

Στις διαπραγματεύσεις με τις μετα-σοβιετικές χώρες, η Τεχεράνη επέμεινε είτε στον διαχωρισμό της θαλάσσιας περιοχής σε πέντε ίσα τμήματα ή στην από κοινού ανάπτυξη όλων των φυσικών πόρων της Κασπίας. Καμία από τις γειτονικές χώρες δεν συμφώνησε με αυτές τις προτάσεις και τρεις από αυτές -η Ρωσία, το Καζακστάν και το Αζερμπαϊτζάν- ουσιαστικά μοίρασαν τη βόρεια Κασπία ανάμεσά τους χρησιμοποιώντας διαχωριστικές γραμμές. Η συμφωνία αυτή έρχεται, πλέον, να αλλάξει τα δεδομένα.