«Musungu» σημαίνει «λευκός» και ήταν η πρώτη λέξη που ακούσαμε καθώς φτάναμε στην Γκιτέγκα, την φτωχή και δυσπρόσιτη κοινότητα της αποστολής μας.
Με αυτή τη λέξη άνοιξε για τους κατοίκους της Γκιτέγκα ένα παράθυρο σε έναν κόσμο πρωτόγνωρο και διαφορετικό από τον δικό τους. Για εμάς, την ομάδα των 40 Ελλήνων που συμμετέχουμε στην αποστολή της ActionAid Ελλάς, η ίδια λέξη ήταν η αρχή μιας συναρπαστικής εμπειρίας.
Στην Γκιτέγκα δε δραστηριοποιείται καμία άλλη οργάνωση πέρα από την ActionAid, η οποία δρα αποκλειστικά χάρη στην υποστήριξη των Ελλήνων Αναδόχων Παιδιού. Οι κάτοικοί της επιβιώνουν στα όρια της απόλυτης φτώχειας με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα, ενώ για τις βασικές τους ανάγκες χρειάζονται τουλάχιστον το δεκαπλάσιο ποσό.
Το δημοτικό σχολείο της κοινότητας είναι ένα παλιό κτήριο, σκοτεινό και στην πραγματικότητα ακατάλληλο για χρήση. Η οροφή έχει φθαρεί και όταν βρέχει – κι εδώ βρέχει αρκετά συχνά – μπαίνουν νερά. Οι τάξεις και οι τουαλέτες δεν επαρκούν για τα 500 περίπου παιδιά της περιοχής. Έτσι οι δάσκαλοι αναγκάζονται να κάνουν 3 βάρδιες την ημέρα και τα παιδιά δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν λόγω των συνεχόμενων αλλαγών στο ωράριο και των κακών συνθηκών.
Φτάνοντας εδώ συνειδητοποιήσαμε πραγματικά πόσο σημαντικό είναι να πετύχουμε στην αποστολή μας. Έτσι, χωριστήκαμε αμέσως σε 4 ομάδες και πιάσαμε δουλειά. Η 1η ομάδα ανέλαβε το χτίσιμο, η 2η το κουβάλημα του νερού, η τρίτη και η τέταρτη τη μεταφορά των τούβλων και της λάσπης που χρειαζόμαστε για την κατασκευή. Φυσικά, σε όλες τις εργασίες δουλεύουμε μαζί με τους κατοίκους του χωριού.
Στα διαλείμματα παίρνουμε δυνάμεις παίζοντας με τα παιδιά. Ποδόσφαιρο, τραγούδια και φυσικά παιχνίδι με τις φωτογραφικές μηχανές. Οι φωτογραφίες δεν σταματούν ποτέ. Συναρπάζουν όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και τους μεγάλους. Παρά την έκπληξή τους, μαθαίνουν γρήγορα να χειρίζονται τις φωτογραφικές και μας χαρίζουν τα πρώτα τους ενσταντανέ.
Το μεσημέρι σταματήσαμε τις εργασίες για να φάμε όλοι μαζί πριν συγκεντρωθούμε σε μία από τις παλιές τάξεις για τη συνάντηση με τους δασκάλους των παιδιών.
H Angelik είναι η Διευθύντρια του σχολείου, μια πραγματικά εμπνευσμένη και σεμνή γυναίκα που μας συγκίνησε από το πρώτο λεπτό. «Σε αυτό το σχολείο είμαστε 3 δάσκαλοι για όλες τις τάξεις. Έχουμε όλοι μας τελειώσει το λύκειο αλλά ευχόμαστε να μπορούσαμε να συνεχίσουμε και στο πανεπιστήμιο για να έχουμε περισσότερες γνώσεις. Λόγω των 3 βαρδιών ξυπνάμε πολύ νωρίς, πολλές φορές νύχτα για να έρθουμε και επιστρέφουμε αργά στα σπίτια μας. Δυστυχώς έχουμε πολλές ελλείψεις, η οροφή στάζει, δεν έχουμε αρκετό εξοπλισμό για κάποια μαθήματα όπως τα μαθηματικά, αλλά το πιο σημαντικό είναι οι μικρές τάξεις και τουαλέτες. Για εμάς αυτό που κάνετε έχει μεγάλη σημασία και σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που ταξιδέψατε μέχρι εδώ για να χτίσετε νέες τάξεις για τα παιδιά μας. Έχουμε τόσα προβλήματα, αλλά οι νέες τάξεις θα μας βοηθήσουν πολύ και κυρίως τα παιδιά».
Σήμερα δουλέψαμε γρήγορα και αποτελεσματικά. Αν συνεχίσουμε έτσι και ο καιρός το επιτρέψει, θα μπορέσουμε να επεκτείνουμε τις τουαλέτες και να χτίσουμε όχι δύο που σχεδιάζαμε αρχικά, αλλά τέσσερις ολοκαίνουργιες τάξεις!
Ο «πατριωτισμός της σημαίας» δεν προσφέρεται για πολιτική εργαλειοποίηση αλλά για τη συσπείρωση γύρω από μια σημαία που συμβολίζει την ειρήνη, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών.
17°
