Οι παραδόπιστοι ποδοσφαιριστές και οι πιστοί οπαδοί

Πιθανότατα θα έχετε πάρει χαμπάρι κάτι από τις αντιδράσεις των οπαδών του ΠΑΟΚ, που έχουν εξοργιστεί στην ιδέα ότι ο σταρ της ομάδας τους, Κωνσταντέλιας, κάνει ό,τι κάθε σοβαρός επαγγελματίας: πάει να δουλέψει με περισσότερα λεφτά σε μια πολύ μεγαλύτερη επιχείρηση, που λειτουργεί σε ένα πολύ πιο υγιές περιβάλλον. Δηλαδή παίρνει μεταγραφή για την Ντόρτμουντ. Απ’ ό,τι έχω καταλάβει, ο θυμός τους στρέφεται κυρίως εναντίον του Ιβάν του Σαββίδη, που δεν μπαίνει εμπόδιο σ’ αυτή την επιθυμία του παίκτη και δεν τον κρατάει με το ζόρι (και με καταρρακωμένο ηθικό) στην Τούμπα, να αγωνίζεται στα απαίσια γήπεδα ενός όχι και τόσο αξιόλογου πρωταθλήματος.

Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με τον παραλογισμό της απαίτησης των φανατικών οπαδών να κάνουν κουμάντο στην ομάδα την οποία υποστηρίζουν με τον τρόπο που ο κακοποιητικός σύζυγος «αγαπάει» τη σύζυγό του. Άλλωστε είναι οι ίδιοι οι παράγοντες και οι παίκτες που κάνουν τους οπαδούς να νομίζουν ότι (πρέπει να) είναι τα αφεντικά και ότι η ομάδα δεν μπορεί χωρίς αυτούς, οπότε παράγοντες και παίκτες ας κοιμηθούν όπως έστρωσαν. Αυτό όμως που μου φαίνεται πραγματικά ενδιαφέρον είναι η λοβοτομημένη (αν μιλάμε για ανθρώπους μεγαλύτερους των 10 ετών) αποδοχή μιας αντίληψης η οποία τιμά τους οπαδούς που μένουν για μια ζωή πιστοί σε μια ομάδα και απαξιώνει τους ποδοσφαιριστές που αλλάζουν φανέλα. Δηλαδή αυτή η σύγκριση ανάμεσα σε μήλα και μπανάνες, που οδηγεί στο σχήμα ανιδιοτελής οπαδός – ιδιοτελής ποδοσφαιριστής.

Για αρχή, φυσικά και ο ποδοσφαιριστής είναι ιδιοτελής, όπως ο κάθε επαγγελματίας στη δουλειά του. Εσείς που προτιμάτε να δουλεύετε στα χειρότερα περιβάλλοντα για τα λιγότερα χρήματα εξαιρείστε, αλλά οι υπόλοιποι επιδιώκουμε (ή ελπίζουμε ή ονειρευόμαστε) τις υψηλότερες δυνατές αποδοχές στο καλύτερο εργασιακό περιβάλλον. Κι αυτό ίσως να έκανε και ο οπαδός, αν το οπαδιλίκι του ήταν καριέρα.

Οι οπαδοί μένουν πιστοί στην ομάδα τους, αλλά δεν το κάνουν αυτό την ώρα που δεκάδες ομάδες τούς διεκδικούν. Όλοι αυτοί που καμαρώνουν για την «πίστη» τους δεν απορρίπτουν προτάσεις εκατομμυρίων ή έστω εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για να αλλάξουν ομάδα. Δεν πήγε καμία Ντόρτμουντ σε κάποιον οπαδό του ΠΑΟΚ να του προσφέρει μεγάλο μισθό και δωρεάν διαμονή στη Γερμανία για να φορέσει κιτρινόμαυρο κασκόλ. Γιατί να μην παραμείνει πιστός στην ομάδα του;

Με λίγα λόγια, η ιδέα των εφ’ όρου ζωής πιστών οπαδών είναι άλλο ένα κωμικό διαζύγιο με τη λογική, στο οποίο συμμετέχει κάθε συμπολίτης που αναπαράγει ρομαντικές μπούρδες (συγγνώμη για τον πλεονασμό) από τον καναπέ ή την κερκίδα. Πάντως σίγουρα έξω απ’ το γρασίδι. Και μπράβο του.