Η Ευρωλίγκα του 50-50

Ο πρόεδρος της Ευρωλίγκας Τζόρντι Μπερτομπέου ήταν όσο πιο ξεκάθαρος μπορούσε να είναι στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε την Πέμπτη και κατέθεσε τα τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον της φετινής αγωνιστικής περιόδου στη διοργάνωση.

Στο πρώτο σενάριο, θα γίνουν τα εναπομείναντα παιχνίδια της κανονικής περιόδου συν τα πλέι οφ και το φάιναλ φορ μετά, αλλά σε μία πόλη.

Το δεύτερο σενάριο λέει άμεση λήξη της κανονικής περιόδου με την τρέχουσα βαθμολογία και Φάιναλ 8 (ο Παναθηναϊκός θα συμμετέχει) σε ένα γήπεδο με νοκ άουτ ματς και χρόνο τέλεσης μικρότερο από βδομάδα, ενώ το τρίτο είναι η οριστική διακοπή.

Από τις τρεις παραπάνω εναλλακτικές λύσεις, η πρώτη δεν υφίσταται παρά μόνο φιλολογικά. Το ενδεχόμενο να μαζευτούν σε μία πόλη με τουλάχιστον δύο μεγάλα γήπεδα (Αθήνα, Κωνσταντινούπολη, Μόσχα για παράδειγμα) 18 ομάδες για ένα διάστημα που θα αγγίζει τον έναν μήνα και με πολύ σφιχτό πρόγραμμα, είναι ανέφικτο. Θα πρέπει να πληρωθούν ξενοδοχεία, εγκαταστάσεις και άλλα διάφορα logistics, που δεν μπορεί να τα καλύψει η ίδια η Ευρωλίγκα, ούτε φυσικά θα το δεχτούν οι ίδιες οι ομάδες.

Άρα απομένουν οι άλλες δύο λύσεις, με τις πιθανότητες να είναι μοιρασμένες. Έστω και τον Αύγουστο ενδέχεται να είναι εύκολο να μαζευτούν σε μια πόλη οι οκτώ ομάδες για ένα τουρνουά 4-5 ημερών. Το πρόβλημα είναι πώς θα παίξουν οι παίκτες μετά από πολύμηνη αποχή. Εκτός κι αν ακολουθηθεί η ιδέα του μπασκετικού Τσάμπιονς Λιγκ, όπου το φετινό φάιναλ 8 θα γίνει τον Σεπτέμβριο, ακριβώς πριν από την έναρξη της νέας σεζόν. Με τη διαφορά, όμως, ότι εκεί οι ομάδες θα έχουν τα καινούργια ρόστερ και όχι τα υπάρχοντα.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, η φετινή Ευρωλίγκα είναι στον αέρα και το ποσοστό ανάδειξης νέου πρωταθλητή δεν ξεπερνά το 50%.