Ο θάνατος του ποδοσφαίρου, φάρμακο για τη σωτηρία του

Η αλήθεια είναι πως και να ξεκινήσουν πάλι τα πρωταθλήματα, δεν θα υπάρχει το βασικότερο συστατικό του ποδοσφαίρου: το κέφι για μπάλα. Οι αγώνες από δω και πέρα θα γίνουν μόνο και μόνο για να βάλουν κάποια «χαμένα λεφτά» στα ταμεία τους οι ποδοσφαιρικές εταιρίες. Και σίγουρα θα περιμένουμε πολύ καιρό μέχρι ο κόσμος να αποκτήσει ξανά τη διάθεση να πάει στο γήπεδο και να ευχαριστηθεί.  

Μιλάμε για ένα σπορ που δεν μπορεί να ζήσει μέσα στη «νεκρή φύση» που επιβάλλει ο κορωνοϊός. Κατασκευάστηκε και εξελίχθηκε για να μαζεύει και να ψυχαγωγεί χιλιάδες ανθρώπους συγκεντρωμένους σ’ ένα σημείο. Τα γήπεδα έχουν σχεδιαστεί για να φιλοξενούν πλήθη, τα οποία με τη σειρά τους για να περάσουν καλά θα πρέπει να συγκοινωνούν και να επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με τους παίκτες - ινδάλματα των ομάδων που τρέχουν πάνω κάτω και κυνηγούν με στόχο να δώσουν χαρά στους οπαδούς. Δεν υπάρχει μπάλα με άδειες κερκίδες, με τον προπονητή που φωνάζει να ακούγεται ως απέναντι και τους ποδοσφαιριστές να πανηγυρίζουν τα γκολ κοιτάζοντας το... άπειρο. Άλλωστε, το «κεκλεισμένων των θυρών» ήταν ως τώρα η τιμωρία για επεισόδια θεατών και παραγόντων που τους απαγορευόταν να δουν, να υποστηρίξουν και να ευχαριστηθούν την ομάδα τους επειδή σε κάποιο προηγούμενο ματς είχαν ξεφύγει σε συμπεριφορές που αλλοίωναν τον σκοπό του παιχνιδιού.

Τα ως τώρα δεδομένα δείχνουν πως θα αργήσει η στιγμή που θα ξαναμαζευτεί ο κόσμος για ένα κανονικό ματς. Οι λύσεις που εξετάζονται για να τελειώσει η σεζόν έχουν ως στόχο να μπαλώσουν απλά την κατάσταση για να βγει όπως - όπως η χρόνια και να μη χαθούν κάποια εκατομμύρια από σπόνσορες και τηλεοπτικά συμβόλαια που θα κάνουν δυσκολότερο το νέο ξεκίνημα όταν με το καλό φύγει από πάνω μας ο κορωνοϊός.

Όμως, αυτό που θα ξαναδούμε αργά ή γρήγορα δεν θα είναι ποδόσφαιρο. Δεν θα έχει χαρά, λύπη, ενθουσιασμό, απογοήτευση, φανατισμό κι όλα εκείνα που το κάνουν μοναδικό. Οι πεθαμένες εξέδρες, επιβάλλονται σήμερα σαν το μοναδικό φάρμακο - αντίδοτο στην κρίση. Κι αυτό τα λέει όλα...