Πάνω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και την Εθνική υπάρχουν ορισμένες αρχές

Είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι ο Πιτίνο κι ο Βασιλακόπουλος κορόιδεψαν τον κόσμο (ΕΔΩ) έτσι όπως χειρίστηκαν το θέμα του προπονητή της Εθνικής. Ο μεν κόουτς επειδή «ορκίστηκε» πως δεν θα δουλέψει αλλού και λίγες μέρες μετά συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό, ο δε πρόεδρος της ομοσπονδίας γιατί καταπάτησε άλλη μια φορά τις όποιες «αρχές» μας πλασάρει, και άνοιξε τον δρόμο για να περάσει  αυτό που ήθελε ο Γιαννακόπουλος, χωρίς να υπολογίζει κανέναν και τίποτα.

Αρνούμαι να μπω στην στείρα οπαδική λογική, όπου οι μεν αποκαλούν «θλιβερή», «αστεία», ή όπως αλλιώς, την πρωτοβουλία του Πρίντεζη, του Παπανικολάου και του Κόνιαρη να μην παίξουν με προπονητή τον Πιτίνο, ενώ οι δε χειροκροτούν. Πιστεύω, όμως, ότι κάποιος έπρεπε να ταρακουνήσει το σύστημα και να βάλει με ένα τρόπο φρένο στην ασυδοσία του καθεστώτος που κυβερνά 40 χρόνια το ελληνικό μπάσκετ και νομίζει ότι μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει χωρίς συνέπειες. Αν μάλιστα, ισχύει (και γιατί να μην ισχύει;) ότι ο ίδιος ο Πιτίνο είχε πει στους τρεις μπασκετμπολίστες αυτό που καταλάβαμε από την αρχή όλοι (πλην ελαχίστων βαμμένων  Παναθηναϊκών), ότι δηλαδή δεν θα καθίσει σε κανένα άλλο πάγκο παράλληλα με την Εθνική, τότε το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις. 

Εδώ δεν είναι θέμα «μοντέλου» που εφαρμόζεται και αλλού, άρα... κανένα πρόβλημα και μ εμάς. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι εκείνο που συμφωνούμε, δεν γράφεται στην άμμο μιας παραλίας για να έρθει το πρώτο κύμα εξελίξεων και να το σβήσει. Το παν στη ζωή δεν είναι μπάλα, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Εθνική. Έχει να κάνει κυρίως με τις αρχές μας -όσοι έχουμε ακόμα. Τον λόγο που δίνουμε, δεν γίνεται να τον παίρνουμε πίσω για κανένα λόγο. Με το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και τα σπορ γενικότερα ασχολούνται κυρίως παιδιά, που παίρνουν μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς από τους μεγάλους. Γίνομαι ίσως μελοδραματικός, αλλά αλίμονο αν χαθεί η ευθύνη του καθενός επειδή θα βάζει πάνω απ όλα τα συμφεροντάκια της ομαδούλας του.