Γεννήθηκε ο νέος Τζόλε!

Τον Λάζαρ Ραντζέλοβιτς δεν χρειάζεται να τον δεις δεύτερο παιχνίδι για να τον καταλάβεις... τι παικταράς είναι αυτός! Τέτοιο ταλέντο, τόση ποιότητα, τέτοια δίψα και τόση γνώση της μπάλας σπάνια συναντά κανείς στα μέρη μας, ειδικότερα στην ηλικία του. Προσωπικά, μού θύμισε τον Κριστόφ Βαζέχα όταν πρωτοήρθε στον Παναθηναϊκό, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, και τσιμπιόμασταν και απορούσαμε... πώς τον άφησαν να τους ξεφύγει και να κατηφορίσει στην Ελλάδα. 

Φτυστή η περίπτωση του Τζόρτζεβις που για κάποιον απροσδιόριστο λόγο βρέθηκε στον... Πανηλειακό κι από κει άρχισε να κυματίζει, για να γίνει η σημαία του Ολυμπιακού. 

Οι μόνες απορίες που μπορούμε να έχουμε πλέον είναι: 

1. Γιατί δεν κατάφερε να περάσει ποτέ από τον Ερυθρό Αστέρα ή την Παρτίζαν Βελιγραδίου στη Σερβία για να έχει και καλύτερο μέλλον; 
2. Γιατί ο Ολυμπιακός αφότου τον ανακάλυψε πέρυσι δεν τον έφερε αμέσως εδώ, αλλά τον άφησε ένα ακόμη χρόνο δανεικό στην Ραντνίτσκι Νις; 
3. Γιατί δεν έχει ακόμη θέση στην βασική ενδεκάδα από τη στιγμή που κάθε φορά που μπαίνει αλλαγή καταφέρνει και λέει με κάθε τρόπο «είμαι το νέο αστέρι σας»; 

Τέτοιον αριστερό ακραίο με ανάποδο πόδι, που φυσικά μπορεί να παίξει και δεξιά, δύσκολα βρίσκει κανείς στην Ευρώπη. Κι όμως παραμένει ακόμα αναξιοποίητος. 

Δεν θέλω να κάνω τον προπονητή, αλλά... ποιον έχει καλύτερο ο Ολυμπιακός στη θέση του αυτή τη στιγμή για να τον κρατάει στον πάγκο; Λέτε να μας γελάνε τόσο πολύ τα μάτια μας;